Meer weten? informatie@fondsen.org

ZOA start project voor mannen van Mosul

Na de afgelopen jaren 12.000 kinderen in Mosul te hebben geholpen, gaat ZOA Irak zich nu ook op getraumatiseerde mannen richten.


Vlieg, vlieg, lief vogeltje
Ik ben net als jij, mooi en klein
Ik ren door de bloemenvelden
En gooi steentjes in het water
Ik doe een bloemetje in mijn haar
Vlieg, vlieg, lief vogeltje

Met een stralende glimlach bewegen lachende jongens en meiden zingend door een gezellige ruimte vol knutselwerkjes. Juf Iman staat stralend voor de groep, haar armen in de lucht. Wie op een willekeurige morgen een van ZOA’s community centers binnenloopt, ervaart een schril contrast met de treurige, kleurloze straten van buiten. En dat is precies de bedoeling: sinds maart 2017 heeft ZOA in acht verschillende centra in Oost- en West-Mosul meer dan 12.000 kinderen en 6000 volwassen vrouwen een veilige haven willen bieden. Tijdens interactieve, speelse lessen leren getraumatiseerde kinderen om te gaan met de monsters die ze de afgelopen jaren, tijdens de bezetting van IS, tegenkwamen. Hun moeders leren op hun beurt hoe ze hun eigen trauma’s verwerken en die van hun kinderen kunnen verzachten.

Agressief gedrag

Terwijl duizenden vrouwen en kinderen in Mosul de afgelopen jaren weer hoop kregen op een mooie toekomst, bleven de mannen van Mosul in vrijwel alle hulpprojecten die zich richten op traumaverwerking buiten schot. Regelmatig kreeg projectcoördinator Eva van Iwaarden dan ook van moeders te horen dat de safe spaces weliswaar een veilige plek waren, maar dat de sfeer in de centra een groot contrast vormden met de situatie thuis. “Vrouwen gaven aan dat zij leerden hoe ze hun kind konden helpen, maar dat er thuis vaak een depressieve man op de bank zat waar niemand naar om keek. Het is voor mannen vaak erg moeilijk om in Mosul werk te vinden en geld te verdienen om het gezin te onderhouden. Voor veel mannen voelt het als falen dat ze niet in staat zijn hun kinderen eten te geven. Dit uit zich dus veelvuldig in depressief of zelfs agressief gedrag, dat afgereageerd wordt op de vrouwen of kinderen.”

Met die kinderen zelf is het best lastig om over die problematiek te spreken, merken Eva en de psychologen van de centra. “Je merkt tijdens sessies vaak dat de situatie thuis moeilijk is. Voor veel vaders is het ingewikkeld om de traditionele vaderrol op een goede manier te vervullen en hun kinderen aandacht te geven of te helpen met huiswerk. Daarnaast zijn er veel kinderen die geen vader meer hebben, omdat die als IS’er in de gevangenis zit of is omgekomen.” Tegelijkertijd is het niet allemaal negatief, volgens Eva.  “We zien hier ook veel families die terugkeren uit kampen in de omgeving en proberen hun leven in Mosul weer optimistisch en vol vertrouwen op te bouwen. Maar de verschillende verhalen van al die verschillende kinderen maken ons voorzichtig om het over vaders en moeders te hebben. Vaderdag en Moederdag vieren we dan ook bewust niet, om geen trauma’s boven te halen.”

Zoeken in berichten:

Categorieen

Fondsen.org
Strandplevier 23
2201 XJ Noordwijk
informatie@fondsen.org
KvK 34160633