Meer weten? informatie@fondsen.org

Trekkende diersoorten: hun toekomst is onze toekomst

Het onderstaande artikel werd door Azzedine Downes, president-directeur van het IFAW, geschreven voor opname in de publicatie rond de aankomende CoP12 van het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (CMS), en wordt hier met toestemming gedeeld.

“Wij zijn de eerste generatie die armoede de wereld uit kan helpen; en wellicht de laatste die de wereld kan redden.”

Deze inspirerende en tegelijk ontnuchterende zin staat te lezen in de oproep tot actie bij de Duurzame Ontwikkelingsagenda 2030, het document waarin de 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelen staan beschreven waarmee door alle leden van de Verenigde Naties is ingestemd.

Het tweede deel van de zin – het ontnuchterende deel – beschrijft heel treffend de uitdaging waar wij als generatie voor staan om onze planeet en al die dieren waarmee we haar delen, te beschermen. Het thema van de 12e Conferentie der Partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (CMS) is Hun toekomst is onze toekomst – Duurzame ontwikkeling voor dieren en mensen. Het roept ons allemaal op om ons, in het kader van de Duurzame Ontwikkelingsdoelen, in te zetten voor bescherming van trekkende diersoorten.

Woorden als ‘hun toekomst is onze toekomst’ mogen klinken als een gladde slogan, er schuilt meer waarheid in dan ooit. Wij hebben hun toekomst in handen. En zij die van ons. Het natuurlijke planten- en dierenleven op aarde, de bijbehorende ecosystemen en alles wat ze ons bieden, zijn zo essentieel voor het bereiken van echt duurzame ontwikkeling, dat we deze op geen enkele wijze kunnen realiseren zonder de natuur te beschermen.

In gebieden waar dieren het zwaar hebben of populaties teruglopen, hebben ook de mensen vaak moeite om het hoofd boven water te houden. Diegenen die zich bezighouden met natuurbescherming, moeten daarom ook oog hebben voor de behoeften van gemeenschappen die tussen en in de nabijheid van wilde dieren leven. Het is belangrijk dat ze met deze gemeenschappen samenwerken om die dieren te beschermen.

Dieren hebben geen boodschap aan politieke en door mensen gecreëerde grenzen. En nergens geldt dat sterker dan bij trekkende diersoorten. Hoe kunnen we dieren beschermen in een imperfecte menselijke wereld, die is versnipperd en opgedeeld in kunstmatig afgescheiden segmenten, die voor deze soorten geen enkele betekenis hebben?

Bij al het werk dat het IFAW doet, realiseren we ons dat mensen het probleem vormen, maar tegelijkertijd ook de oplossing zijn. Natuurbeschermers praten vaak over een goed beheer van dierenpopulaties, maar daarbij vergeten ze rekening te houden met het wilde, vaak onvoorspelbare karakter van deze dieren. De enige factor waarvan we mogen hopen er ooit controle over te kunnen uitoefenen, is het menselijke gedrag. Door ons daar op te richten, kunnen we dieren redden en tegelijk mensen helpen.

Een familie olifanten trekt door Amboseli National Park in Kenia.Of we nu samenwerken met gemeenschappen om cruciale, grensoverschrijdende olifantencorridors veilig te stellen, of walvissen en haaien beschermen tijdens hun trek door oceanen, de uitdaging blijft gelijk: hoe kunnen wij mensen vreedzaam samenleven met de dieren die onze planeet met ons delen? Hoe kunnen we gemeenschappen alternatieve bronnen van inkomsten bieden, met respect voor deze wilde dieren die zij aan zij met ons leven. Hoe kunnen we de schadelijke invloed van ons dagelijks leven op deze soorten en hun leefgebieden beperken?

Om een veilige leefomgeving te creëren voor wilde dieren en tegelijk de veiligheid van de mensen in hun nabijheid te waarborgen, zijn meer middelen nodig dan een land alleen kan opbrengen. Zoiets vereist grootschalige samenwerking tussen internationale organisaties, nationale regeringen en lokale gemeenschappen.

Maar bovenal is het een kwestie van collectieve bereidheid. Eerst moet bij landen de bereidheid bestaan om, als mensen, de planeet met grote en kleine dieren te delen. 

Anders dan veel andere biodiversiteitsverdragen, draait het CMS echt om de dieren. Het verdrag gaat niet in op zaken zoals de manier waarop we dieren ‘gebruiken’, maar legt de nadruk op hoe we moeten samenwerken om ze te beschermen. Als zodanig is het één van de belangrijkste plaatsen waar we als internationale gemeenschap uitdrukking kunnen geven aan die bereidheid en die wil om een betere wereld voor mens en dier te creëren.

De natuur is onderdeel van ons gezamenlijke werelderfgoed. We ontlenen becijferbare voordelen aan de manieren waarop dieren gezonde ecosystemen in stand houden en het toerisme ondersteunen. Andere voordelen die moeilijker in cijfers kunnen worden uitgedrukt, maar minstens even belangrijk zijn, liggen op het maatschappelijke vlak, in de manier waarop dieren bijdragen aan onze levensvreugde. Dieren – en trekkende dieren in het bijzonder – zijn zo belangrijk voor zo veel culturen in de wereld, dat het verlies ervan een grote verarming van onze culturen zou betekenen. Een wereld zonder wilde dieren en natuur zou voor ons allemaal een armere wereld zijn.

–AD

De Conferentie der Partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten wordt van 23 tot 28 oktober 2017 gehouden in Manilla, in de Filipijnen. Nadere berichtgeving volgt.

Fondsen.org
Strandplevier 23
2201 XJ Noordwijk
informatie@fondsen.org
KvK 34160633