Niemand vlucht vrijwillig | Column Abdeluheb Choho

Jas van beschaving

Niemand vlucht vrijwillig. Of zoals Adut Akech zegt, die op 8-jarige leeftijd uit Zuid-Soedan vluchtte: ‘Niemand droomt erover en staat op met het idee: ik wil een vluchteling zijn.’ Aan haar woorden dacht ik terug toen ik eerder dit jaar een Grieks vluchtelingenkamp op Samos bezocht en kinderen zag spelen tussen de ratten. Het was daar dat ik zag dat Europa zijn jas van beschaving aan het afwerpen is. Ook Nederland, het land dat ooit bekend stond om zijn tolerantie, is nu het land dat homo’s terugstuurt omdat ze niet gay genoeg zijn en waar we discussiëren of het redden van drenkelingen al dan niet strafbaar moet zijn.

Rijkdom van VluchtelingenWerk

Toch schrijf ik deze column niet als doemdenker maar als een optimist. Het is onder andere de rijkdom van VluchtelingenWerk dat laat zien dat er ook een ander Nederland is: een land waarin 14.500 vrijwilligers zich belangeloos inzetten voor vluchtelingen en waar ruim 65.000 donateurs die inzet mogelijk maken. Als optimisten hebben wij de verantwoordelijkheid om onze stem te laten horen, om niet langer onderdeel te zijn van dezwijgende meerderheid. Niet langer te luisteren naar de schreeuwende minderheid, maar juist de feiten moeten delen: dat ruim driekwart van de Nederlanders nog altijd vindt dat vluchtelingen bescherming verdienen.

Licht in donkere tijden

De komende periode staan we stil bij 40 jaar VluchtelingenWerk. In de afgelopen 40 jaar steunden wij duizenden vluchtelingen bij het opbouwen van een nieuwe toekomst in Nederland. Die wetenschap vervult mij met trots. Zoals de Chileense Patricia, die ruim veertig jaar geleden vluchtte, zegt: ‘Uiteindelijk hebben we allemaal iemand nodig die even het licht aandoet in donkere tijden.’

Fondsen.org
Strandplevier 23
2201 XJ Noordwijk
informatie@fondsen.org
KvK 34160633