Inspired by: Rembrandts rauwe realisme

Rembrandt blijft boeien – niet alleen tijdens het Rembrandtjaar, nu exact 350 jaar na zijn dood, maar ook in de afgelopen eeuwen. Rembrandts etsen hebben kunstenaars op allerlei manieren geïnspireerd. Daarover gaat de tentoonstelling Inspired by Rembrandt, die van 7 juni tot en met 1 september 2019 te zien is in Museum Het Rembrandthuis.

Voor deze tentoonstelling hebben we een greep uit onze eigen collectie gedaan. Sinds ruim honderd jaar verzamelen wij kunst op papier – de collectie telt inmiddels ruim 4000 prenten. Niet alleen werken van Rembrandt, maar ook kunst van zijn navolgers – zowel die uit zijn eigen tijd, als kunstenaars van nu. De tentoonstelling is opgedeeld in acht thema’s; op ons blog lichten wij telkens een thema uit.

Deze keer : ‘Rauw’.

Zijn naaktmodellen liet Rembrandt zien zoals ze waren. Niet geïdealiseerd, zonder bevallige pose of strakgetrokken huid. In tegenstelling tot vrijwel al zijn tijdgenoten. Ook kunstenaar Aat Veldhoen ging eerlijk te werk. Zijn modellen zijn echt en onverbloemd, net als bij Rembrandt. Waarschijnlijk choqueren Rembrandts naakten de huidige kijker niet meer. Maar zijn ets van een plassende vrouw? Die laat nog altijd menig wenkbrauw rijzen. Marlene Dumas maakte een litho naar aanleiding van die prent.

De naakte waarheid

Het lichaam van mevrouw Vlek verraadt haar gevorderde leeftijd. Toch poseert de vrouw van de groenteboer naakt voor haar buurman. Geduldig wacht ze tot de kunstenaar klaar is. Haar natuurlijke houding is ontwapenend. Aat Veldhoen legde ‘alles en iedereen’ vast. Zijn stijl is kenmerkend voor het Amsterdam van de jaren zestig: direct en levenslustig. Rembrandts ongebruikelijke naaktportretten waren Veldhoens grote bron van inspiratie.

Plassende vrouw

Marlene Dumas inspireerde zich op een beroemde ets van Rembrandt: Het pissende vrouwtje. Dumas bezat al jaren een ansichtkaart van deze niet verhullende prent. Ze ontdekte ineens iets nieuws en schreef een column: ‘En toen, […] zag ik dat zij nog iets anders doet dan pissen. Die diagonale witte straal trekt zoveel aandacht dat men niet meteen naar achteren kijkt, tussen haar benen. Daar waar een andere geur vandaan komt.’ De litho is van voor deze ontdekking. Hier toont Dumas alleen de ‘witte straal’.

Marlene Dumas, Plassende vrouw, 1996, Museum Het Rembrandthuis, Amsterdam. | Aat Veldhoen, Mevrouw Vlek, naakt, 1964, Museum Het Rembrandthuis, Amsterdam.

Fondsen.org
Strandplevier 23
2201 XJ Noordwijk
informatie@fondsen.org
KvK 34160633