Meer weten? informatie@fondsen.org

Ervaring bouwreis Zuid-Afrika

Homeplan voor mij!

Ik kijk naar een foto van 10 jonge Afrikaanse kinderen. Guitige oogjes kijken nieuwsgierig en onbevreesd de lens is. Ze twinkelen allemaal. Hun armen hangen losjes over elkaars schouders. De lijfjes zijn gehuld in geel, rood, kobaltblauw en oranje. Ik vraag me af waarom ze lachen. Als ik al de tijd zou nemen om te blijven kijken naar de foto kan het zijn dat ik me ga afvragen wat ze kregen als ontbijt. Mocht ik nog meer tijd nemen, probeer ik wellicht te bedenken of ze eigenlijk niet op school moeten zitten? En als ik er dan echt goed voor ga zitten, zie ik een afgetrapte ‘bal’  liggen naast de groep kinderen. Voetballen ze daarmee?

Ik heb vorige week deze foto mogen beleven tijdens de bouwreis van stichting Homeplan naar Zuid Afrika. We verbleven vier dagen in Mulima, nabij Tzaneen in provincie Limpopo. In die vier dagen hebben we met 12 geweldige enthousiaste deelnemers  gebouwd aan vier huizen voor de allerarmsten. Twee huizen hebben we vanaf fundering opgebouwd, deze worden in de komende weken door lokale aannemers afgebouwd. De andere twee huizen hebben we geschilderd en opgeleverd aan de ongelofelijk dankbare huiseigenaren.  Verder hebben we een aantal projecten bezocht, allemaal gericht op toekomst, zelfontplooiing en groei.

De geschetste foto heb ik gevoeld, geroken, ervaren. Een plaatje wat anders even binnengekomen was maar nu een indruk heeft achtergelaten waar ik niet omheen wil. Ik weet nu dat die kinderen naar school kunnen, mits ze een schooluniform hebben. Als ontbijt kregen ze maïspap, en die bal is inderdaad alles wat ze hebben om mee te spelen. Oh wacht, is niet helemaal waar: ik heb ook afgetrapte autobanden gezien die met stokken werden voortgeduwd. 
Maar ik weet ook dat ze als hele blije sardientjes in een open pickup staan om naar school te gaan, ik heb ze enthousiast mee horen zingen met Nederlandse liedjes en mis de blije begroetingen nu al, elke keer weer!

Tijdens een kerkdienst kwam een klein meisje naast me zitten. Ze begon met haar vingers het patroon op mijn broek mee te tekenen om daarna haar handje op mijn been te leggen. Twee tellen later lag haar hoofdje tegen mijn rechterarm aan. Na afloop hoorde ik dat dit kleine weesje gewoon behoefte had aan een knuffel!
 

Fondsen.org
Strandplevier 23
2201 XJ Noordwijk
informatie@fondsen.org
KvK 34160633