Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Hielke vlogt: voedseldistributie op Sulawesi

Collega Hielke Zantema was op Sulawesi en filmde een voedseldistributie aan slachtoffers van de tsunami. 

De afgelopen weken bezochten collega’s Willem en Hielke de eilanden Lombok en Sulawesi  om te zien hoe de hulpverlening daar op gang is gekomen. Na de ernstige aardbevingen en tsunami op de Indonesische eilanden, kwam ZOA in actie om de slachtoffers te helpen. De eerste fase van onze hulp bestond uit het uitdelen van noodtenten en dekens, om de slachtoffers direct na de ramp comfort te bieden. Een aantal maanden na de ramp helpen we door, ondermeer, huizen en toiletten te bouwen en voedsel en waterfilters uit te delen.

Hielke: “Er is veel werk verzet de afgelopen maanden en de hulpverlening is goed opgang gekomen, maar er is nog veel schade en nog veel te doen.”

Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Materialen voor de collecte!

De afgelopen weken zijn wij voor jullie hard bezig geweest zodat jullie de collecte goed kunnen organiseren en collecte kunnen gaan lopen. We zijn jullie heel dankbaar dat jullie tijd en energie hiervoor geven. Daarom willen we helpen om mensen bekend te maken met de collecte en het werk van ZOA en bieden we materialen hiervoor aan. Deze kunt u vinden door op onderstaande links te klikken. De komende tijd zullen deze materialen verder aangevuld worden!

https://www.zoa.nl/campagne/collecte/, 

https://www.zoa.nl/campagne/ikdoemee/ &

https://www.zoa.nl/campagne/voor-organisatoren/

Heel veel succes met de voorbereidingen!

Het collecteteam

Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Winterkou in Afghanistan

Hoe doen mensen dit? Overleven in zulke extreme omstandigheden?
Als mensen een huis hebben slapen ze met de hele familie rond een vuurtje in huis. Overdag wordt het vuur ook brandende gehouden en zitten mensen met zoveel mogelijk rondom een tafel die bedekt wordt met een kleed zodat je onderlijf, benen en voeten warm blijven. Echter, als mensen op de vlucht zijn hebben ze alles achtergelaten. Wat je vaak ziet is dat mensen elkaar opzoeken om warmte te krijgen en te geven. Daarbij zijn de enige hulpmiddelen waar ze gebruik van kunnen maken dekens. Zoveel mogelijk dekens.

Wat kan ZOA doen in een gebied als deze?
ZOA deelt winterkleding uit aan deze ontheemden maar ook dekens worden op grote schaal verspreid. Onder de ontheemden zijn een aantal gezinnen die familie in de buurt hebben. Zij hebben geluk en hebben een plek om hulp te ontvangen. Maar heel veel anderen hebben dit niet en zijn hulporganisaties hun enige redmiddel. In Afghanistan zijn er per jaar meer dan 250.000 ontheemden. Een enorm aantal waar wij ons geen voorstelling van kunnen maken.

Wat zijn de grootste uitdagingen in het werk in Afghanistan?
Het is enorm moeilijk om mensen goed te kunnen helpen als er voortdurend dreiging is van geweld. De situatie is extreem onveilig en dat voelen zowel de ontheemden als de hulpverleners. Daarnaast blijft het een uitdaging om mensen echt verder te helpen. Het vinden van een baan is moeilijk dus is zelfredzaamheid lastig te realiseren. Toch wil ZOA omzien naar mensen die in nood verkeren en Afghanistan is een plek waar dat meer dan nodig is.

Wij kunnen het niet alleen. Help jij ook mee en breng jij een beetje warmte?

Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Fotoserie: winters weer in het Midden-Oosten

Afgelopen weekend kwamen Jordanië, Syrië en Irak onder een dik pak sneeuw te liggen. Onze collega’s uit het Midden-Oosten stuurden ons prachtige winterplaatjes. De kou brengt echter ook problemen met zich mee… 

IJzig koud. Zo omschrijven onze collega’s de winter in het Midden-Oosten. Want waar we in Nederland bij koude temperaturen de kachel lekker hoog opstoken, zijn de huizen in Jordanië, Irak en Syrië vaak slecht geïsoleerd en komt de kou door gaten en kieren naar binnen. Vooral vluchtelingen hebben het daarom moeilijk, aldus onze collega’s: zij leven vaak in slecht gebouwde huizen zonder ramen of in noodgebouwtjes die niet gebouwd zijn voor koude temperaturen.

Vanuit Nederland leven we mee met iedereen die lijdt onder de kou in het Midden-Oosten. Tegelijkertijd genieten we van de prachtige beelden van onze collega’s. Zo mooi zijn Jordanië, Irak en Syrië in de winter!

Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Edwin Visser: “In Syrië is behoefte aan alles”

In Somalië zag hij kinderen voor zijn ogen sterven, in Darfur ervoer hij de levenslust van mensen in nood en in Egypte leerde hij het Midden-Oosten van binnenuit kennen. Nu is Edwin Visser landendirecteur van ZOA Syrië. “In dat land is aan zo’n beetje alles behoefte.”

Het avontuur zat er bij Edwin Visser altijd al in. Als kind wilde hij weliswaar boswachter worden, maar als jongvolwassene vertrok hij, vlak na zijn studie, naar het Midden-Oosten om als manager van een bedrijf televisieproducties te maken. Vanuit Cairo in Egypte reisde hij naar talloze plekken in de regio, waar hij zag wat armoede met mensen doet. Het raakte Edwin. “Ik kwam erachter dat mijn mediaboodschap over hoofden van mensen heenging, omdat ze bezig waren met overleven.”

En toen maakte je de overstap naar noodhulp…

“Ja klopt. Mijn eerste werkplek als humanitair werker (toen nog niet bij ZOA) was in Darfur in Sudan. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik aankwam op het lokale vliegveld, een zanderige landingsbaan, en imponerende gevechtshelikopters aan de zijkant zag staan. Ik trof hier in Darfur mensen die oprecht dankbaar waren voor de hulp die ze kregen. Maar tegelijkertijd was er ook frustratie, omdat de behoeften van deze mensen enorm groot waren en onze mogelijkheden beperkt. Maar ondanks de ellende maakte het indruk dat mensen in barre omstandigheden toch gastvrij kunnen zijn en samen plezier kunnen maken. Dat iemand in een afgelegen gebied woont, vol geweld, en dat hij daar ‘s avonds muziek kan maken en daar helemaal op in kan gaan.

De meeste indruk maakte echter mijn tijd in Somalië. Daar kampte men met enorme droogte en kinderen waren erg ondervoed. Het land zuchtte (en zucht) al decennialang onder terreur. Ik heb daar kinderen voor mijn ogen zien sterven aan de hongerdood. Dat raakte me diep.”

Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Hameed en Mohammed werden gered van de hongerdood

Honderdduizenden kinderen in Jemen zijn ondervoed en dreigen door honger te sterven. Toch lukte het ZOA’s lokale team de afgelopen tijd om tientallen kinderen van de hongerdood te redden. Dit is het hoopvolle verhaal van twee van hen.

Het is begin september 2018 als de moeder van de anderhalf jaar oude Hameed Mohammed Ali bezorgd aanklopt bij een kliniek in haar buurt. Haar zoontje heeft heftige diarree, geen honger en weegt nog maar 7,8 kilo. Een zorgwekkende situatie, weet de moeder van Hameed, je kunt de botten van haar zoontje inmiddels tellen.

Het personeel in de kliniek waar Hameed terecht komt, neemt de situatie van de jongen erg serieus. Om dit kind te redden, zal hij de komende maand in de gaten worden gehouden en krijgt hij goed voedsel om op krachten te komen. Ook wordt goed in de gaten gehouden of zijn diarree afneemt. Zijn moeder (38), een geitenhoudster met vijf kinderen en een zesde op komst, is na een maand erg enthousiast over de vorderingen van haar zoon: “ZOA helpt ons enorm. Je kunt zien hoe mijn zoon vooruitgegaan is. Hij was heel erg ziek, dat is nu over. En daarnaast kan ik de vaccinaties voor al mijn kinderen nu dichter bij huis halen en krijg ik gratis medicijnen als iemand ziek is. Ook het voedselpakket dat we krijgen, helpt mijn familie enorm.”

Categorieën
Maatschappij Nieuwsbericht ZOA

Hulp aan Eritrese vluchtelingen in Ethiopië

Dagelijks steken vele Eritreërs de grens met Ethiopië over, op de vlucht voor de situatie in hun land en op zoek naar een nieuw bestaan. ZOA vangt deze mensen op en helpt ze in de vluchtelingenkampen met vaktrainingen.

ZOA Shire werkt zowel met vluchtelingen die vanuit Eritrea de grens over komen als met de plaatselijke gemeenschappen. De laatste cijfers van november 2017 geven aan dat ruim 43.000 geregistreerde vluchtelingen in Shire leven. De meeste verblijven in de kampen. Met name veel jongeren ontvluchten Eritrea en noemen als belangrijkste redenen schending van mensenrechten en armoede. In Eritrea is nog steeds sprake van gedwongen militaire dienst, willekeurige detentie, uithuwelijking van vrouwen op jonge leeftijd, intimidatie van vluchtelingen en martelingen.

Gedwongen militaire dienst geldt zowel voor zowel mannen als voor vrouwen en gaat gepaard met zware leef- en werkomstandigheden. Dienstplichtigen ontvangen nauwelijks of geen salaris, verlof is niet mogelijk en voor vrouwen is er de constante dreiging van seksueel geweld.

Terugkeer
Het aantal Eritrese vluchtelingen bestaat voor 40% uit kinderen. Ruim 10% daarvan bestaat uit alleenstaande kinderen en kinderen die van hun gezinnen gescheiden zijn. Terugkeer naar hun land is voor Eritrese vluchtelingen nauwelijks een optie. Om te beginnen staan er harde straffen – inclusief doodstraf- op het ontvluchten van eigen land. De mogelijkheid voor hervestiging in een derde land is zeer beperkt. Slechts 1% ziet kans daartoe.

Het algemene doel van de ZOA-programma’s is om bij te dragen aan herstel, hoop en afname van gevaarlijke secundaire migratie door de leefomstandigheden van Eritrese vluchtelingen en lokale gemeenschappen te verbeteren.

Op het moment is ZOA actief in Shire-stad en in de vluchtelingenkampen Hitsats en Shimelba. ZOA voorziet in (nieuwe) mogelijkheden voor levensonderhoud en psychosociale hulp.

Vaktrainingen
In Hitsats Camp biedt ZOA zeer uiteenlopende recreatieve activiteiten en vaktrainingen bijvoorbeeld op gebied van fotografie, film, haarverzorging en voedselbereiding.

In Shire-stad kunnen vluchtelingen maar ook kansarme stadsbewoners een opleiding volgen tot bijvoorbeeld stukadoor, loodgieter, elektricien of schoenontwerper.

Hiermee ondersteunt ZOA vluchtelingen maar ook de lokale bevolking, bij het opbouwen van een betekenisvol bestaan in de regio en af te zien van risicovolle migratie.

ZOA Ethiopië is vastbesloten om Eritrese vluchtelingen in en buiten de kampen blijvend te ondersteunen, zowel in plattelandsgebieden als in de stedelijke gebieden.

Categorieën
Maatschappij Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Partner ZOA aangekomen in rampgebied Indonesië na tsunami

Foto: ZOA, Sulawesi blijft achter in chaos nadat een tsunami het eiland in september trof. 

Een paar dagen nadat een dodelijke tsunami de Indonesische eilanden Java en Sumatra trof, is ZOA’s lokale partner in het rampgebied aangekomen. De komende dagen zal gekeken worden of, hoe en waar hulp kan worden verleend.

Slechts drie maanden na de aardbeving en tsunami op Sulawesi, is Indonesië opnieuw getroffen door een natuurramp. Door een tsunami die zaterdagavond de eilanden Java en Sumatra bereikte, zijn tot nu toe tenminste 430 mensen om het leven gekomen. Zeker 11.000 mensen raakten dakloos.

Hulpverlenen
ZOA is in nauw contact met haar lokale partner, die dit jaar ook (deels) de noodhulpprojecten op Lombok en Sulawesi uitvoerde. Deze partner is inmiddels in het rampgebied aangekomen en zal de komende dagen door middel van assessments gaan kijken wat de nood ter plekke is. Op dit moment wordt de hulpverlening echter gehinderd door hevige regenval.

Natuurrampen
Mocht ZOA in actie komen op Java en Sumatra, dan zou dat de derde grote noodhulpactie op rij zijn. Eerder dit jaar verleenden we noodhulp na de aardbeving op Lombok en de aardbeving en tsunami op Sulawesi. Ook de komende maanden blijven we daar werken aan de wederopbouw van huizen en helpen we bijvoorbeeld bij het herstel van  sanitaire voorzieningen.

Lees meer op zoa.nl/indonesie en houd onze website in de gaten voor updates.

Wil je ons werk op Indonesie steunen? Geef dan via onze kerstactie en maak het mogelijk dat wij onmiddellijk in actie kunnen komen bij rampen zoals deze. Met jouw hulp kunnen we vluchtelingen en slachtoffers van natuurrampen helpen met bijvoorbeeld eten, schoon drinkwater en onderdak.

Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Dorian alleen in Amudat


Even iets anders. Als blank meisje alleen in Amudat. Hoe was het om anders te zijn?

Tja.. ik was inderdaad heel anders en viel altijd op. Dat is soms best wel vervelend. Je past je in veel dingen aan en je probeert onderdeel te worden van de cultuur daar. Het lastige is dat je nooit helemaal hetzelfde kunt worden omdat je er simpelweg anders uitziet.

Wat deed dit outsider gevoel met je?

Zelf had ik heel erg het gevoel dat ik erbij hoorde maar op het moment dat iedereen naar je kijkt voelt dit niet meer zo. Soms voel je je echt een attractie. Het is wel frustrerend. Gaat dit altijd zo blijven? Ga je er nooit bij horen? Ik ging me ook afvragen of migranten in Nederland zich ook zo voelen. Ik ging hen beter begrijpen. Het is een vervelend gevoel om te ervaren dat je erbuiten valt.

Wat denk je dat wij kunnen doen voor die mensen die er alleen voor staan?

Heel veel. Dat kan heel simpel zijn. De mensen om je heen vaker aanspreken helpt al, in Nederland zijn dat vaak ouderen of migranten. Dat gemeenschapsgevoel is denk ik wel iets wat in Nederland in de cultuur mist en iets dat ik juist in de mensen in Amudat bewonderde.

Wat heb je geleerd als het gaat over er alleen voor staan?

Ik denk dat ik wel veel sterker ben geworden afgelopen jaar. Ik had geen vrienden en familie om me heen om op terug te vallen dus leer je om het zelf te doen. Ik moest me openstellen voor nieuwe mensen en wilde diepgaande relaties aangaan. Ik ben onafhankelijker en sterker geworden en heb de lessen die ik daar geleerd heb meegenomen terug naar huis.

Laat vluchtelingen er niet alleen voor staan. Met jouw hulp kunnen we vluchtelingen overal ter wereld helpen, met bijvoorbeeld eten, schoon drinkwater en onderdak.

Categorieën
Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp ZOA

Waarom ZOA achteraan in de rij begint

Heb je mensen ontmoet die het gevoel hebben dat de wereld ze vergeten is?

“Binnen de groep mensen die in een conflict leven, heb je de meest kwetsbaren: weduwen die hun man verloren zijn in de oorlog, vrouwen met grote gezinnen die er alleen voorstaan, mensen die kinderen hebben met een handicap. Wij proberen om de mensen die achteraan in de rij staan in beeld te krijgen en als eerste te helpen. Dat is het mooie aan hoe ZOA werkt.”

Heb je een voorbeeld van iemand achteraan in de rij?

“Ik moet weer aan Mosul denken. We dachten dat we klaar waren met alle vragenlijsten, maar toen stond er nog een vrouw met een verschrikkelijk verhaal. Ze stond niet op de lijst. De mensen die bij de deur staan zijn heel rigide: ze staat niet op de lijst dus ze mag niet naar binnen. Toevallig was ik daar in de buurt en iemand vertelde mij het verhaal. Man overleden in de strijd, voor het conflict waren ze al arm, haar zoon heeft een handicap, ze kan niet werken. Ze bedelt om aan geld te komen. Toen wist ik dat we haar moesten helpen. Al moet ik het uit mijn eigen zak betalen, maar wegsturen kan je niet maken. We hebben het verhaal aangehoord en voedselhulp gegeven. Dan gaat iemand weer zó blij weg. Niet alleen omdat ze voor 3 maanden eten heeft, maar vooral omdat ze zich gezien en gehoord voelt. Door de culturele barrière kun je niet letterlijk je arm om zo iemand heen slaan, maar wel figuurlijk. Dat is wat ZOA kan doen voor haar.”

Waarom is het belangrijk dat ZOA er is voor mensen die er alleen voor staan?

“ZOA biedt hulp. Heel concreet: voedsel, water en bouwmaterialen. Maar ‘hoop’ is ook een belangrijk woord voor ZOA. Veel mensen hebben bijna niets meer waarvoor ze nog zouden willen leven. In een conflict is de medemenselijkheid weg. Daarmee verdwijnt de levenslust. Door de medemenselijkheid en liefde komt ook de hoop weer terug. Dat is heel krachtig. We merken dat het mensen raakt, dat ze opbloeien en blij het distributiecentrum verlaten.  Vooral door die medemenselijkheid. Ik denk dat we allemaal zo gemaakt zijn dat we dat nodig hebben.”

Laat vluchtelingen er niet alleen voor staan. Met jouw hulp kunnen we vluchtelingen overal ter wereld helpen, met bijvoorbeeld eten, schoon drinkwater en onderdak.