Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Ook Nederlandse nertsen slachtoffer van corona

Per 1 januari 2024 is het fokken, houden en doden van nertsen (en andere dieren) voor bont in Nederland verboden. De Eerste Kamer bekrachtigde in 2012 het wetsvoorstel daarvoor, dat eerder, in 2009, door de Tweede Kamer was aangenomen. Aan dit verbod op de bontfokkerij ging jarenlang campagnevoeren en lobbyen vooraf door Bont voor Dieren, met steun van World Animal Protection (toen nog WSPA) en de Dierenbescherming.

Risico voor onze gezondheid

De coronacrisis leert ons nu dat de nertsenfokkerij ook een risico vormt voor onze volksgezondheid. Het virus kan zich als een razend vuurtje binnen de fokkerijen verspreiden. Vervolgens vormen de fokkerijen reservoirs van het virus, waardoor de kans blijft bestaan dat het weer terug van dier naar mens overspringt. Bovendien zorgt het coronavirus bij een deel van de nertsen voor extra dierenleed. Meer dan genoeg reden om de nertsenfokkerij versneld af te bouwen.

Volgens Sanne Kuipers, onze Programmamanager Wilde dieren, is het één van de vele voorbeelden dat aantoont dat we wilde dieren niet in kooien moeten opsluiten, maar in het wild moeten laten: ‘Wereldwijd worden dieren verhandeld alsof het producten zijn. Voor vermaak, consumptie, om als huisdier te worden gehouden of te worden verwerkt als medicijn of luxeproduct. Dat is slecht voor de dieren, maar ook voor de mensen. Want de gezondheid en het welzijn van dieren en mensen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.’ Op dit moment voeren we dan ook actie: we roepen de wereldleiders op om een verbod in te stellen op de wereldwijde commerciële handel in wilde dieren (teken de petitie hier).

Nog miljoenen nertsen in Nederland

Het fokken en doden van nertsen voor een overbodig modeproduct als bont is ethisch niet te rechtvaardigen. Toch gebeurt het nog steeds op grote schaal. Het aantal nertsen in Nederlandse fokkerijen is de afgelopen jaren weliswaar al gedaald, maar het gaat nog steeds om miljoenen dieren per jaar. Vorig jaar 4,7 miljoen (790.000 moederdieren, plus gemiddeld vijf jongen per moeder) op 121 bedrijven. In 2015 waren er 6,1 miljoen nertsen op 150 nertsenfokkerijen.

Met het welzijn van nertsen is het slecht gesteld. De dieren zitten heel hun korte leven opgesloten in kleine, draadgazen kooien, zonder mogelijkheid hun natuurlijk gedrag te vertonen. De dieren lijden hier enorm onder: ze bijten hun staart, hebben een ‘prikkelarme’ huisvesting en ervaren stress. Moederdieren worden in de winterperiode maar beperkt gevoerd zodat ze op tijd ‘klaar’ zijn om mee te fokken. Soms krijgen ze zo weinig eten dat, vooral de jongere dieren, van de honger doodgaan. Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit Wageningen. Ook concludeerden de wetenschappers dat de nerts het enige productiedier is dat als volwassen dier van nature solitair (alleen) leeft en ook niet gedomesticeerd (aangepast aan de mens) is. Nertsen zijn wilde dieren. Zoals de onderzoekers schreven: ‘De nerts is een moeizaam te domesticeren soort. Er zijn lijnen speciaal geselecteerd op tamheid en minder angst en agressie naar de mens, maar dergelijke selectie bleek niet erg effectief.’ Nertsen worden tot slot vergast; iets dat door verschillende wetenschappers wordt beschouwd als inhumaan.

Wilde dieren en corona

Wereldwijd worden wilde dieren verhandeld alsof het producten zijn, met alle risico’s van dien. Nu de wereld worstelt met het coronavirus COVID-19, kunnen we niet langer de gevaren van onze omgang met wilde dieren negeren. 70% van alle ziekten die van dier op mens overspringen zijn afkomstig van wilde dieren. Elke dag worden duizenden wilde dieren gestroopt of gefokt en verkocht om opgegeten te worden, te worden verwerkt tot medicijn, verkocht als huisdier of voor een leven in de entertainmentindustrie. Van nertsen voor bont, slangen om als huisdier te houden tot beren die voor hun gal gevangen worden gehouden en dolfijnen in dolfinaria: dit moet stoppen. 

Onze nieuwe campagne richt zijn pijlen op deze commerciële handel. Wereldwijde problemen vragen om een wereldwijde aanpak, daarom richt we ons met onze petitie aan de wereldleiders van de G20. In november komt de G20 (Groep van Twintig Ministers van Financiën en Voorzitters van Centrale Banken) bijeen en zal gesproken worden over een gecoördineerde aanpak van de COVID-19-pandemie. Wij vinden dat hierin een plan moet worden opgenomen om een einde te maken aan de wereldwijde dierenhandel, voor eens en voor altijd. Een verbod op deze handel is de enige manier waarop we toekomstige pandemieën zoveel mogelijk voorkomen.

Teken de petitie

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Dierenwelzijn ondergeschoven kindje pensioenfondsen

De Eerlijke Pensioenwijzer neemt het beleid van financiele instellingen onder de loep en motiveert zo banken, verzekeraars en pensioenfondsen om verantwoorder te beleggen. Wij zijn lid van het initiatief, net als PAX, Oxfam Novib, Amnesty International en Milieudefensie. 

Uit het nieuwe onderzoek van de Eerlijke Geldwijzer blijkt dat pensioenfondsen hun beleid op dierenwelzijn vrijwel niet verbeteren. De tien onderzochte pensioenfondsen scoren allemaal een teleurstellende één als rapportcijfer voor dierenwelzijn. Het enige lichtpunt zijn de pensioenfondsen PME en PMT die investeringen in bedrijven die in bont handelen uitsluiten.

Ook op het gebied van klimaatverandering verbeteren de fondsen het beleid niet snel genoeg. Het beleid op mensenrechten en wapens lijkt beetje bij beetje te verbeteren. 

Onze campagnemanager Julia Bakker vindt het zorgelijk dat pensioenfondsen zo slecht scoren op dierenwelzijn. ‘Zonder deugdelijk dierenwelzijnsbeleid staat de deur wagenwijd open voor beleggingen in plofkippen, legbatterijen, kooivarkens en ander massaal dierenleed. Spaar je voor je pensioen, dan is de kans groot dat jouw geld bijdraagt aan het leed van ontelbaar veel dieren.’

Het gebrek aan dierenwelzijnsbeleid staat bovendien in schril contrast met de wensen van pensioendeelnemers. Vorig jaar bleek nog uit onderzoek van I&O Research dat 83 procent van de respondenten niet wil dat er wordt belegd in bedrijven die gebruik maken van plofkippen of kooivarkens. Sterker nog, ondanks zorgen over het toekomstig pensioen is meer dan de helft van de Nederlanders bereid om pensioen in te leveren ten gunste van dierenwelzijn. Maar liefst 54 procent van de respondenten gaf aan 10 euro per maand in te willen leveren.

Ook publiceerden we vorig jaar met de Eerlijke Pensioenwijzer een onderzoek waaruit bleek dat op het gebied van dierenwelzijn nog veel winst te behalen valt. De tien grootste Nederlandse pensioenfondsen, waaronder ABP en Stichting Pensioenfonds Zorg en Welzijn, beleggen jaarlijks 3,4 miljard euro in 22 bedrijven met hoge dierenwelzijnsrisico’s, zoals in Amerikaanse bedrijven die plofkippen of kooivarkens gebruiken zoals Tyson Foods, JBS en Sanderson Farms. Deze bedrijven zijn momenteel in opspraak vanwege de COVID-19-crisis.

Pensioenfondsen investeren jouw premie om je pensioen veilig te stellen. De fondsen kunnen ervoor kiezen om te investeren in bedrijven die dierenleed bevorderen, maar ook juist bedrijven die dierenwelzijn hoog in het vaandel hebben. Jij kunt je daarvoor uitspreken. Als je niet wilt dat jouw geld naar dieronvriendelijke praktijken gaat, kun je je pensioenfonds daarop aanspreken. Stuur bijvoorbeeld een klacht naar je pensioenfonds, via de Eerlijke Pensioenwijzer.

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Oproep met petitie aan G20-leiders: stop de handel in wilde dieren

Wereldwijd worden wilde dieren verhandeld alsof het producten zijn. Een gevaar voor dier, mens en planeet, met als meest recente voorbeeld de uitbraak van Covid-19. Hoewel experts waarschuwen dat het risico op nieuwe en krachtigere virusuitbraken alleen maar groter wordt en de wereldwijde handel in dieren als belangrijke risicofactor wordt geschetst, worden wilde dieren ook nu nog volop verhandeld. Zo lang bedrijven winst boven de gezondheid en het welzijn van mensen en dieren plaatsen, blijven de risico’s groot. De legale handel in de EU is jaarlijks 100 miljard euro waard en de wereldwijde illegale dieren- en plantenhandel wordt geschat op 7 tot 23 miljard USD per jaar (cijfers uit 2016). 

Dit moet stoppen: zorg er samen met ons voor dat wilde dieren worden gezien als levende wezens, in plaats van producten. 

Teken de petitie

Over de hele wereld worden dieren gebruikt en verhandeld als product. Van schubdieren op een Aziatische markt tot dolfijnen in een dolfinarium, beren die in gevangenschap leven voor hun gal en slangen in bamibakjes op reptielenbeurzen in Nederland. 

Sanne Kuijpers, onze campagnemanager Wilde dieren: ‘Dit wereldwijde probleem vraagt om een wereldwijde aanpak. Covid-19 en dieren zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De oplossing ligt dus ook in dat verband. Over de hele wereld worden dieren verhandeld alsof het producten zijn. Wilde dieren worden verwerkt in medicijnen, als huisdier gehouden, gebruikt voor entertainment, voor consumptie of als modeaccessoire. Deze absurde handel moet stoppen: wilde dieren zijn geen producten; het zijn levende wezens met gevoel. 

We zien nu gezondheidsproblemen, bedrijven die omvallen en compleet wegvallend toerisme. Het zijn de ware kosten van de handel in wilde dieren. Dierenwelzijn verbeteren, betekent zorgen voor onze gezondheid en economie. We roepen daarom met een petitie de G20-leiders op tot een verbod op de wereldwijde handel in wilde dieren om dier, mens en planeet te beschermen.’

Handel vindt wereldwijd plaats

Van slangen tot schubdieren en van dolfijnen tot beren: overal ter wereld worden wilde dieren onder onnatuurlijke omstandigheden in gevangenschap gehouden en uitgebuit. De dieren worden uit het wild gehaald of gefokt, getransporteerd en verhandeld. Vaak leven ze onder erbarmelijke en onhygiënische omstandigheden wat ze vatbaar maakt voor ziektes en waardoor ze meer ziektekiemen verspreiden. De wet markets in China hebben afgelopen periode logischerwijs onder een vergrootglas gelegen. Plekken waar dieren op elkaar gepropt in kooien zitten onder deze omstandigheden vormen een broeinest waar dodelijke ziekten kunnen ontstaan. Zoals we hebben gezien met Covid-19 kunnen deze ziektes vervolgens worden overgedragen op mensen.

Dode wilde dieren als handelswaar op een markt. (C) Aaron Gekoski.

De vraag naar wilde dieren zet onverminderd door en beperkt zich niet tot landsgrenzen of specifieke landen. Ook in Nederland worden wilde dieren verhandeld. Zo kennen we in Nederland ook nog reptielenbeurzen waar slangen, kameleons en andere soorten naast elkaar in bamibakjes worden tentoongesteld. En zijn er vogelmarkten met de meest exotische exemplaren in kooien op elkaar gestapeld. Cijfers uit 2014 lieten zien dat er in Nederland toen 0,65 miljoen reptielen (een toename van 160% ten opzichte van de 250.000 reptielen in 2010) en 3,9 miljoen zang- en siervogels werden gehouden (bron NVWA). Recentere cijfers ontbreken.

Kuijpers: ‘De wrede miljardenindustrie buit wilde dieren op industriële schaal uit. De ontwrichting is enorm en we zien nu allemaal wat dat echt kost. Deze pandemie gaat niet alleen over de handel in wilde dieren voor consumptie. Het is veel groter dan dat; het gaat over onze omgang met dieren. Over winst maken en over dieren zien als producten. Als we iets van onze huidige situatie kunnen leren, is het wel dat wilde dieren in het wild horen. En dat we met zijn allen daarvoor verantwoordelijk zijn. Deze crisis dwingt ons tot gedragsverandering: als individuen, als bedrijven en als overheden, om de levens te redden van miljoenen mensen, dieren en onze economieën.’

Help de wereldleiders van de G20 ervan te overtuigen dat een verbod op de handel in wilde dieren de enige oplossing is om dieren, mensen en de planeet te beschermen. Keep them wild, keep us safe.

Teken de petitie

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Toerisme brengt het welzijn van olifanten in gevangenschap in gevaar

Door dr. Jan Schmidt-Burbach, Global Head of Wildlife Research and Animal Welfare

Nu de wereld gezamenlijk strijdt tegen COVID-19 is onze bewegingsvrijheid beperkt. Dit heeft grote gevolgen voor de reisindustrie. Internationale vluchten zijn gedaald met meer dan 50%, hotels en dienstverlenende bedrijven hebben het moeilijk en vakantiebestemmingen zien geen toeristen meer.

Thailand is bijzonder hard getroffen en toeristische attracties zijn gesloten. Ook olifantenparken en olifantenopvangplekken, waar olifanten in gevangenschap leven, hebben hun deuren moeten sluiten nadat de coronapandemie de toeristenindustrie in één klap onderuit haalde. Duizenden personeelsleden zijn ontslagen en zonder inkomsten is het moeilijk om de meer dan 2000 olifanten van voedsel en medische zorg te voorzien. Er is op dit moment dringend behoefte aan hulp. Deze olifanten zijn al het slachtoffer van een wrede handel en het terugvallen van het toerisme maakt op schrijnende manier duidelijk hoe kwetsbaar deze wilde dieren zijn. Maar hoe heeft het zo ver kunnen komen?  

Achter een olifantenrit schuilt dierenleed.

De oorsprong van olifanten in de toeristensector

Tijdenlang werden olifanten gebruikt in de houthandel, onder meer voor het verslepen voor boomstronken. En daar verdienden de eigenaren dan aan. Meer dan 30 jaar geleden werd de toeristenindustrie voor olifanten gepromoot als alternatief voor de houthandel, en maakten mahouts ook deze overstap. Ze begonnen olifanten in te zetten voor toeristisch vermaak; toeristen konden bijvoorbeeld een ritje maken op de rug van de majestueuze dieren. 

Inmiddels zou het aantal olifanten uit de houtkap in gevangenschap verminderd moeten zijn, wat weer tot een kleiner aantal olifantenkampen had moeten leiden. Maar zoals we eerder hebben onthuld, zien we als gevolg van de meedogenloze commerciële industrie vandaag de dag, echter juist meer olifantenkampen en meer olifanten in gevangenschap dan na het instellen van het kapverbod in de jaren negentig. Vaak gebruiken olifantenkampen het excuus dat de dieren die daar leven, afkomstig zijn van de houtkap en dus niet terug kunnen naar het wild. Niets is minder waar. Veel van de dieren die nu in deze kampen leven, zijn geen voormalige werkdieren, maar zijn veelal uit het wild gehaald, speciaal voor het toerisme.

Olifanten zijn niet geschikt voor een leven in gevangenschap. Olifanten zijn groot, krachtig, sociaal, nieuwsgierig en intelligent en om gehoorzaamheid af te dwingen worden in de toeristenindustrie gruwelijke praktijken toegepast. Ze worden getekend, ondergaan wrede training en harde straffen, alles om ze onderdanig genoeg te maken om te dienen als toeristische attractie. Wel maken we onderscheid tussen olifantenopvangplekken, waar olifanten zo vrij mogelijk leven die niet terug kunnen naar het wild, en olifantenkampen, waar olifanten gebruikt worden om winst te maken door toeristen het vermaak met olifanten aan te bieden. Bij opvangplekken wordt niet gefokt met olifanten en is er geen interactie met toeristen mogelijk.

De risico’s voor toeristen

Vermaak met olifanten lijkt velen leuk. Van olifantenrit tot olifanten wassen en voeren. Helaas kan geen enkele vorm van entertainment met olifanten door de beugel. Als je als toerist direct contact kunt hebben met een olifant, schuilt er leed achter. Maar naast het dierenleed, zijn er ook risico’s voor bezoekers. Het is bekend dat olifanten tuberculose kunnen oplopen door contact met de mens, en die tijdens directe interactie weer kunnen verspreiden onder mensen die nog niet geïnfecteerde waren met tuberculose.

Pas twee jaar geleden testten tien olifanten, die werden gebruikt voor toeristisch vermaak in Amer Fort in India, positief op tuberculose. Een betrouwbare screening op tuberculose is zeldzaam of onnauwkeurig, dus de werkelijke gezondheidsrisico’s zijn moeilijk te voorspellen, maar de resultaten kunnen ernstige gevolgen hebben.

Tuberculose is niet de enige ziekte die overgaat van dier op mens. Zo’n 70% van de opkomende zoönosen zijn afkomstig van wilde dieren. De nabijheid van mensen, vergroot het risico op infecties. Als de COVID-19-pandemie één ding heeft bewezen, is het wel dat we gepaste afstand moeten houden van wilde dieren en ze zoveel mogelijk in het wild moeten houden.

Wassen van olifanten lijkt leuk, maar dat is het voor de olifanten niet.

De penibele situatie van de verzorgers

Olifanten bevinden zich in het hart van deze commerciele industrie. Het maakt deze complexe, intelligente en bedreigde dieren enorm kwetsbaar voor economische schommelingen, omdat ze compleet afhankelijk zijn van de komst van toeristen. Geen toeristen bij deze olifantenparken en opvangplekken, betekent geen inkomen en dus geen voedsel en medische zorg voor de dieren. Dat risico is onaanvaardbaar. De enige oplossing, is het uitfaseren van deze praktijken. 
 
Mahouts, de verzorgers van olifanten, worden vaak onderbetaald en hebben een risicovolle baan. Uit ons onderzoek is gebleken dat meer dan een derde van de mahouts weinig spaargeld heeft, een minimumloon ontvangt, terwijl ze aanzienlijke risico’s lopen op ernstige, soms dodelijke verwondingen door olifanten.

Een einde maken aan deze wrede industrie

Onze organisatie en vele anderen pleiten al jaren voor het uitfaseren van het gebruik van olifanten in de toeristenindustrie. Door een fokverbod van olifanten in gevangenschap, het verminderen van de vraag bij toeristen en het voorkomen dat deze dieren uit het wild worden gehaald, zou deze generatie dieren de laatste moeten zijn die in gevangenschap lijdt.

Een geleidelijke uitfasering zal de eigenaren van de olifanten en anderen in staat moeten stellen over te schakelen naar andere bestaansmiddelen, tradities te behouden zonder een beroep te doen op deze wreedheid en alle inspanningen te richten op het beschermen van deze prachtige wezens op de plek waar ze thuishoren – in het wild.

Dringende behoefte aan hulp

Olifanten, net als andere dieren, zouden niet mogen lijden vanwege een industrie die financieel gewin voorrang geeft boven respect voor de dieren. Om de problemen voor een deel van de olifanten op korte termijn op te lossen hebben we een noodhulpactie opgezet. De actie richt zich onder andere op het helpen van olifantenopvang met voedsel, medicijnen en andere middelen. Met steun van onze supporters zijn we in staat om 62 olifanten op 9 verschillende locaties te ondersteunen.

Dit is niet voldoende. Op de langere termijn zullen we gezamenlijk de manier moeten veranderen waarop olifanten en andere wilde dieren worden behandeld in de toeristensector. We moeten robuust beleid opstellen om het aantal in gevangenschap levende olifanten te verminderen. Daarnaast moeten de dieren die nog in gevangenschap verblijven, beter kunnen worden verzorgd en moeten we ons richten op bescherming van de olifant in de wild.

Momenteel ondersteunen we 9 olifantenkampen en opvangplekken, die in totaal 62 olifanten hebben. De steun zal de voedselkosten en medische zorg voor de olifanten dekken, evenals een deel van de salarissen van verzorgers en andere kosten in de komende 6 maanden.

Help olifanten in nood

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Oproep aan sporters: mijd vermaak met wilde dieren

We zijn teleurgesteld dat Depay de videoclip toch publiceerde mét de lijger, ondanks ons eerdere verzoek dit niet te doen. Depay noemde zichzelf eerder een dierenvriend; de organisaties hoopten daarom dat de voetballer zijn verantwoordelijkheid zou nemen en het dier buiten beeld zou laten in zijn clip.

De lijger in de videoclip van Memphis Depay.

Sanne Kuijpers, campagnemanager Wilde dieren zegt, ook namens Stichting SPOTS en AAP: ‘We vinden het erg jammer dat Memphis niet besloten heeft om de lijger uit zijn videoclip te laten en zijn foto’s niet heeft verwijderd. Door met het welpje op de foto te gaan en hem te gebruiken in een videoclip, creëer je het idee dat het oké is om dieren zo te gebruiken. Helaas worden wereldwijd allerlei diersoorten – van leeuwen tot olifanten – gefokt voor toerisme. Zo’n selfie lijkt misschien leuk, maar er schuilt veel dierenleed achter. Juist als boegbeelden zoals Memphis Depay zich met zo’n dier laat portretteren, kan het idee ontstaan dat dit heel normaal is. Dit moet je daarom niet willen promoten.’

Samen met Stichting SPOTS en Stichting AAP stuurden we deze week een brief aan de KNVB met het verzoek om er bij (prof)voetballers op aan te dringen interactie met wilde dieren te mijden. Dit zou opgenomen kunnen worden in de gedragsregels. Kuijpers: ‘Maar in principe geldt dit natuurlijk voor iedereen met een voorbeeldfunctie. Daarom roepen we gezamenlijk sporters op om het goede voorbeeld te stellen. Of een wild dier nu is gekruist, gefokt of uit het wild komt… het is en blijft een wild dier. Je hoort een wild dier niet te knuffelen, er een selfie mee te maken, ermee te wandelen of het te gebruiken in een videoclip. In Nederland is contact met en gebruik van wilde zoogdieren in optredens, zoals in deze clip van de heer Depay, streng verboden. Dit is blijkbaar ergens opgenomen waar dit nog mag. Maar wereldwijd geldt: wilde dieren horen in het wild. Alles dat hun welzijn schaadt, moet je ook zeker niet willen promoten.’

Vermaak of dierenleed?

Als je als bezoeker of toerist interactie kunt hebben met een wild dier, schuilt daar vaak veel dierenleed achter. In het geval van Depay ging het om een lijger; een dier dat in de natuur niet voorkomt maar puur en alleen gefokt wordt omdat sommige mensen zo’n dier als statussymbool gebruiken. Een lijger bestaat uit een kruising tussen een leeuw en tijgerin en het is in natuurbeschermingskringen algemeen bekend dat de onnatuurlijke fok tussen deze twee dieren, mentale en fysieke klachten met zich meebrengt.

Veel mensen zijn zich niet bewust van de ellende achter die ‘leuke’, schattige foto. En laten zich verleiden tot ook zo’n interactie als de mogelijkheid zich aandient. Vandaar dat we samen met SPOTS en AAP al heel erg lang voorlichtingscampagnes voeren over dit onderwerp. Van olifant tot leeuw of tijger en van dolfijn tot aap: wilde dieren horen niet te worden gebruikt voor menselijk vermaak.

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Tiger King: het verhaal dat Netflix je niet vertelt

Omdat we de aankomende weken veel binnen moeten blijven, hebben we genoeg tijd om alle series, films en documentaires op Netflix te bekijken. Heel Nederland lijkt op dit moment in de ban van de Netflix-documentaire Tiger King: Murder, Mayhem, and Madness. Een documentaire waarbij je keer op keer denkt: ‘kan het nog gekker?’ En in de volgende aflevering gaat Joe Exotic nog een stapje verder, waardoor het verhaal het verhaal toch nog krankzinniger wordt.    

De zevendelige documentaire volgt de voormalige eigenaar van een dierenpark, Joe ‘Exotic’ Maldonado-Passage. Momenteel zit hij een gevangenisstraf van 22 jaar uit, wegens het vervoeren van grote katten naar verschillende staten in de Verenigde Staten en het inhuren van een huurmoordenaar om een dierenactivist te vermoorden. De dierenactivist, Carol Baskin, maakt zich sterkt om een einde te maken aan het privébezit van grote katten in de Verenigde Staten, iets wat Joe Exotic erg dwars zit.

Maar Netflix vergeet een aantal belangrijke delen van het verhaal.

Selfies met tijgerwelpjes

Omdat de vraag naar foto’s met een tijgerwelpje enorm stijgen, worden tijgers gedwongen om continue welpen te produceren. De welpjes moeten vervolgens de hele dag met toeristen op de foto, zodat de toeristen de foto’s op Instagram kunnen plaatsen. De hele dag door worden de welpjes geconfronteerd met luidruchtige toeristen en harde geluiden, wat voor erg veel stress zorgt. Bovendien zijn de dieren daardoor vatbaarder voor ziekten en kunnen ze gewond raken.  

In de documentaire zie je dat Joe Exotic en zijn werknemers pasgeboren tijgerwelpjes bij hun moeder weghalen, soms enkele dagen na de geboorte, maar soms ook tijdens de geboorte en net enkele uren daarna. In het wild brengen tijgerwelpen meestal de eerste 2 jaar van hun leven door met hun moeder. Dat de welpjes bij hun moeder worden weggehaald is slechts een van de vele redenen waarom tijgers in gevangenschap zoveel lijden in parken waar wilde dieren worden misbruikt voor entertainment.

Als de welpjes niet worden doorgegeven voor foto’s, liggen ze vaak ergens vastgeketend, of opgesloten in kleine, kale kooien. In Tiger King zien we dat Joe Exotic pasgeboren welpjes achterlaat in een box terwijl ze roepen om hun moeder, die niet naar de welpjes toe kan om ze te troosten.

Maar dit gebeurt niet alleen in de Verenigde Staten. World Animal Protection publiceerde een rapport waaruit blijkt dat tijgers in Thailand enorm lijden voor deze selfies. Een medewerker vertelde onze onderzoekers dat ze tijgers uithongeren als straf wanneer ze een ‘fout’ maken. Ook worden andere methoden gebruikt om pijn en angst te veroorzaken bij de dieren. De vraag naar dit soort vermaak zorgt niet alleen voor enorm veel leed, het bevordert ook stroperij en de handel in wilde tijgers.

Witte tijgers

Van alle tijgers die in de documentaire voorkomen, worden witte tijgers het meest uitgebuit in de entertainmentindustrie. Deze grote katten – die slechts een genetische mutatie hebben en geen aparte tijgersoort zijn – worden vaak gedwongen tot inteelt om aan de vraag naar witte tijgers voor vermaak te voldoen.  

Inteelt (het paren van nauw verwante dieren zoals broers en zussen) resulteert in grote gezondheidsproblemen voor de tijgers zoals schele ogen, klompvoeten, misvormde wervelkolommen en defecte organen. In de documentaire zie je hoe Jeff Lowe in een cabriolet rijdt met een jonge, schele witte tijger.

Als een witte tijger oranje tijgers baart (wat ongeveer 75% van de tijd gebeurt), worden ze gezien als ‘wegwerp’-tijgers en worden ze vaak gedood. Volgens Turpentine Creek Wildlife Refuge worden 29 van de 30 tijgerwelpen geëuthanaseerd vanwege fokmisvormingen. Vanwege die misvormingen leveren de dieren minder winst op. Ongeveer 80% van de tijgers die zijn geboren uit inteelt sterven vroegtijdig door hun misvormingen.

Legitieme opvangplekken

De documentaire geeft iemand die dieren misbruikt een podium en laat hem bovendien sympathiek overkomen. Daarnaast slaat de documentaire de plank mis als het aankomt op het enorme verschil tussen legitieme opvangplekken, die veel om dieren geven, en de dierenparken die Joe Exotic en Jeff Lowe in hun achtertuin hebben.

Plekken die winst maken door tijgerselfies mogen zichzelf nog steeds een opvangplek voor dieren noemen, ook al zijn ze vaak bezig met het fokken en verkopen van welpen en winst maken. Echte opvangplekken zorgen dat er geen welpjes worden geboren in gevangenschap. Ze willen dat dit de laatste generatie van wilde dieren in gevangenschap is. Tijgers die in gevangenschap worden geboren kunnen niet meer in het wild worden uitgezet. De tijgers weten vaak niet hoe ze moeten overleven in het wild (tijgers leren hoe ze moeten overleven van hun moeder, maar ze worden al op jonge leeftijd bij de moeder weggehaald en leren dit dus niet). Daarnaast kunnen tijgers die in gevangenschap leefden ziekten overdragen op wilde tijgers en vice versa.

Bij Joe Exotic zijn de tijgerwelpjes de hele dag in contact met mensen. Goede opvangplekken zorgen er juist voor dat er geen direct contact is tussen de mensen en de dieren. Bij een goede opvangplek is het verboden voor de bezoekers om de dieren aan te raken, ze te voeren, selfies met ze te nemen of een andere vorm van interactie te hebben met de dieren. Dit is niet alleen voor de veiligheid van het dier, maar ook van de toeristen.

World Animal Protection werkt alleen met legitieme opvangplekken voor grote katten zoals Turpentine Creek. Het is belangrijk om altijd eerst de opvang te onderzoeken voordat je er heen gaat, om er zeker van te zijn dat de opvang het welzijn van de dieren serieus neemt en het beste met de dieren voor heeft.         

Overtredingen van minimale zorgstandaarden

In de documentaire wordt weinig aandacht besteed aan de verzorging van de dieren. Veel belangrijke aspecten worden niet aangekaart. De Amerikaanse Animal and Plant Health Inspection Service (dier- en plantgezondheid service) heeft een Animal Welfare Act (dierenwelzijnswet) ingevoerd in 1966. In deze wet zijn de minimaal aanvaardbare zorgstandaarden voor dieren vastgelegd. Deze standaarden moeten worden nageleefd bij dieren die worden ingezet voor onderzoek, tentoonstellingen, bij het vervoeren van dieren en door mensen die handelen in dieren.

Joe Exotic is vaak door de overheid aangesproken vanwege het overtreden van de Animal Welfare Act. De kooien van het park voldoen niet aan de standaarden, er zijn niet genoeg barrières om het publiek te beschermen, medicijnen zijn niet goed gelabeld en worden gebruikt na de vervaldatum en de veterinaire zorg die geboden wordt is niet adequaat genoeg.  

In 2010 werd er een onderzoek gestart naar het dierenpark van Joe Exotic omdat er 23 tijgerwelpjes overleden in een periode van zeven maanden. Verschillende onderzoeken door non-profitorganisaties lieten zien dat dieren door de jaren heen ziek werden, werden geslagen en geschopt en dat klauwen werden verwijderd. Daarnaast werden tijgers die niet goed samengaan gedwongen om samen in een kooi te leven, wat tot gruwelijke gevechten tussen de dieren leidde.

Mahamayavi Bhagavan Antle, beter bekend als ‘Doc Antle’, de oprichter van T.I.G.E.R.S., heeft ook tal van schendingen op zijn naam staan. Volgens de autoriteiten zijn de verblijven van de dieren niet veilig genoeg en krijgen de dieren weinig voedingswaarden binnen. Bovendien waren dieren in staat om te ontsnappen, iets wat meerdere keren is voorgekomen. Daarnaast kregen de dieren niet voldoende zorg van een dierenarts. Zo bleken twee witte tijgerwelpen ringwormachtige problemen te hebben. Maar het meest schokkende is dat bij meerdere onderzoeken van de overheid geen ‘verantwoordelijke volwassene’ op het park van Doc Antle aanwezig was om te zorgen het onderzoek uitgevoerd kon worden.  

In beslag genomen dieren

Jeff Lowe, die het dierenpark van Joe Exotic overnam en een grote rol speelt in de documentaire, werd in 2018 gearresteerd nadat hij illegaal tijgerwelpjes door Vegas had gereden in zijn “Jungle Bus”.

Hij werd gedwongen een tijger, maki en een liger – een kruising van een tijger en een leeuw – over te dragen en kreeg een boete van $10.000 om voor hun zorg te betalen. De tijger en liger bleken ondergewicht te hebben. Daarnaast hadden ze andere gezondheidsproblemen zoals ernstige diarree, urineweginfecties en alvleesklieraandoeningen die een levenslange behandeling vereisen.

Lowe’s arrestatie werd kort gedocumenteerd in Tiger King. In de aflevering zie je dat Lowe tijgerwelpjes in een koffer stopt en ze gebruikt voor tijgerselfies in hotelkamers. Laat dat duidelijk zijn: tijgerwelpen in koffers stoppen is dierenmishandeling.

The Big Cat Public Safety Act

Een bizarriteit: tegenwoordig leven er meer tijgers in gevangenschap in de Verenigde Staten dan in het wild.

Zonder strengere regelgeving zal de grote katten-industrie blijven groeien en blijft het wrede misbruik bestaan. In de Verenigde Staten wordt er momenteel gewerkt om de Big Cat Public Safety Act in te voeren, waardoor het lijden van grote katten in de Verenigde Staten zou kunnen beëindigen.  

Wij zetten ons in om eigenaren van dit soort wrede attracties te overtuigen om voorgoed een einde te maken aan het lijden van dieren voor vermaak. Daarnaast blijven we mensen ervan bewust maken dat vermaak met wilde dieren, in welke vorm dan ook, niet acceptabel is en dat je zulke praktijken niet moet promoten. Samen kunnen we een einde maken aan het gebruik van wilde dieren ter vermaak van mensen. Laten we dit stoppen, voor eens en voor altijd.

 

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Oproep aan WHO: beperk wereldwijde handel in wilde dieren

Wereldwijd tekenden zo’n 240 organisaties de open brief aan de WHO, waaronder World Animal Protection, Humane Society International, Born Free en Wild Aid. Vanuit Nederland tekenden ook Stichting SPOTS en Stichting AAP de brief.

Samen doen een dringende oproep aan de WHO vanwege de uitbraak van Covid-19. Het coronavirus is op de mens overgesprongen van een wild dier dat naar alle waarschijnlijkheid werd verhandeld op een markt in Wuhan. We vragen in de open brief de WHO om publiekelijk te erkennen dat er een bewezen verband bestaat tussen de handel in wilde dieren en de uitbraak van het coronavirus Covid-19 en roepen op tot een wereldwijd verbod op markten waar wilde dieren worden verhandeld. Ook willen we dat er speciale aandacht uitgaat naar het gebruik van wilde dieren voor medicijnen; ironisch genoeg adviseerde China onlangs nog om berengalinjecties te gebruiken tegen het coronavirus. 

‘Bescherm volksgezondheid en voorkom dierenleed’

‘Te midden van de Covid-19-crisis, die vermoedelijk ontstond op een markt voor levende wilde dieren, roepen we de WHO op om overheden over de hele wereld dringend te adviseren om een verbod in te stellen op markten voor levende wilde dieren en het gebruik van wilde dieren voor medicijnen permanent te verbieden’, meldt onze algemeen directeur Dirk-Jan Verdonk. ‘Zo beperken we reële gezondheidsrisico’s en voorkomen we onnodig dierenleed. De brief dringt er bij de WHO op aan om deel te nemen aan de oproep aan landen en overheden: maak een einde aan de uitbuiting van wilde dieren en laat wilde dieren gewoon in het wild, waar ze horen. Het beëindigt het wrede lijden dat veel wilde dieren – van beren tot schubdieren en van civetkatten tot leeuwen – en helpt het risico op toekomstige pandemieën te verkleinen.’

Link tussen handel wilde dieren en Covid-19

We kunnen het verband tussen de handel in wilde dieren en het uitbreken van ziektes zoals Covid-19 niet langer negeren. Wilde dieren worden opeen gepropt in kleine kooien gehouden onder de meest erbarmelijke en onhygiënische omstandigheden. Ze kunnen geen natuurlijk gedrag vertonen, zijn gestrest en worden ziek of raken gewond.

Het is bewezen dat dieren in zulke situaties meer ziektekiemen verspreiden en dat deze ook kunnen overspringen op mensen. Maar liefst 60 procent van de opkomende infectieziektes is afkomstig van dieren (een zoönose) en 70 procent hiervan komt af van wilde dieren. De coronacrisis maakt eens te meer duidelijk dat de gezondheid van mensen en dieren onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.   

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Zorgen om florerende berengalindustrie

De Chinese overheid adviseert om ernstige symptomen van COVID-19 te behandelen met berengal, naast een aantal plantaardige traditionele geneesmiddelen. Deze ontwikkeling vinden we tegelijketrijd ‘tragisch en ironisch’, omdat wordt aangenomen dat de omgang van de mens met wilde dieren de bron is van de COVID19-pandemie. We dringen er dan ook bij de autoriteiten op aan om dit medicijn van de aanbevolen lijst te verwijderen en alleen traditionele plantaardige medicijnen op te nemen.

Alarmbellen

In het rapport Cruel Cures is te lezen dat momenteel zo’n 24.000 beren worden uitgebuit voor hun gal dat wordt gebruikt voor traditionele medicijnen in heel Azië – van China tot Vietnam, Myanmar, Laos en Zuid-Korea. Deze aantallen en schadelijke praktijken zouden alle alarmbellen moeten laten afgaan, zeker nu we ons middenin de coronacrisis bevinden.  

Maar liefst 60% van de opkomende infectieziekten zijn zoönotisch en van 70% wordt aangenomen dat ze afkomstig zijn van wilde dieren. Hoewel COVID-19 een pandemie van ongekende omvang is, veroorzaken zoönosen jaarlijks gezamenlijk wereldwijd meer dan twee miljoen menselijke sterfgevallen; als gevolg van mensen die in de buurt van dieren komen.

Berengal wordt voornamelijk gebruikt in traditionele medicijnen. Het rapport bevat echter tal van andere producten die berengal bevatten, zoals tandpasta, cosmetica en alcohol. 

Berenfabrieken

De gal wordt gewonnen uit levende beren. Dit is een van de meest gruwelijke vormen van dierenmishandeling ter wereld. De beren worden grotendeels in gevangenschap gefokt, leven in kleine, kale kooien in fabrieksachtige omstandigheden – hun hele ellendige leven lang. De dieren kampen met ondenkbare trauma’s. Meestal wordt hun gal uit hun galblaas gewonnen met een metalen buis die door een chirurgisch gecreëerde opening in de buik van de beer zit. Het rapport beschrijft hoe het intense, kwellende proces dat de beren moeten doorstaan ervoor zorgt dat ze blijven kreunen en trillen.

Sanne Kuijpers, campagnemanager Wilde dieren bij World Animal Protection Nederland:
‘De uitbraak van COVID-19 toont ons nog duidelijker dat we onze omgang met beren en andere wilde dieren drastisch moeten herzien. De berengalindustrie is een van de gruwelijkste vormen van dierenmishandeling. Dat moet stoppen – wij pleiten dan ook voor een permanent verbod op de commerciële handel in wilde dieren en een directe sluiting van berengalfabrieken en andere wilde dierenfarms.’

‘Beren in de berengalindustrie lijden hun leven lang – ze zitten in kleine kooien opgesloten en ervaren continu stress en pijn. Het gebruik van wilde dieren voor geneeskundige doeleinden is wreed, onnodig en vormt een risico voor de volksgezondheid. Dat terwijl er genoeg plantaardige alternatieven beschikbaar zijn.’

Verbod op consumptie wilde dieren

De recente ontwikkelingen in China en Vietnam zijn bemoedigend; beide landen hebben een verbod op consumptie van wilde dieren ingesteld. Toch moet het verbod worden uitgebreid, zodat ook het gebruik van wilde dieren in traditionele ‘medicijnen’ stopt en we voorkomen dat dieren zoals beren, tijgers en schubdieren onnodig worden misbruikt.

Einde aan commerciële handel wilde dieren

We roepen de Chinese regering op om berengalproducten van de aanbevolen medicijnlijst te schrappen en alleen plantaardige geneesmiddelen te onderschrijven om COVID-19-symptomen te behandelen. Wereldwijd dringen we er bij regeringen, organisaties en landen op aan zich te verenigen om de wereldwijde commerciële handel in wilde dieren te beëindigen. Voor eens en voor altijd. 

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Actie op touw voor olifanten in nood, vanwege corona

Honderden Thaise olifantenparken moeten hun deuren sluiten nadat de coronapandemie de toeristenindustrie in één klap onderuit haalde. Doordat mensen overal ter wereld niet meer mogen reizen, komen er ook geen toeristen meer bij olifantenparken. Dat terwijl zij financieel afhankelijk zijn van deze bezoeken. Alleen al in Chiang Mai sloten 85 van de 93 olifantenkampen en verloren duizenden mahouts hun baan. Zonder geld in het laatje kan er geen voedsel of medische zorg voor de olifanten meer worden betaald.

Het wordt voor de olifantenparken steeds moeilijker om de dieren te onderhouden. Voor een olifant zorgen betekent dagelijks grote hoeveelheden voedsel aanleveren. Olifanten hebben elke dag ongeveer 10% van hun lichaamsgewicht aan voedsel nodig; dat is zo’n 400 kilogram aan gras, bladeren, fruit en groenten. Bovendien hebben sommige olifanten supplementen nodig om hun gezondheid op peil te houden. In het wild krijgen olifanten deze belangrijke voedingstoffen makkelijk binnen, maar in gevangenschap moeten er speciale supplementen aan hun voedsel worden toegevoegd. Zonder inkomsten wordt het lastig om eten of supplementen voor de dieren te kopen. Ook is er geen geld om mahouts te betalen.

De olifanten bij olifantenopvang ChangChill smullen van hun mais

Sommige parken hebben een kleine buffer, maar de meeste parken zijn nu al in de problemen. De duizenden mahouts die hun baan zijn verloren, trekken samen met hun olifant terug naar afgelegen dorpen. Maar ook hier is er door droogte geen voedsel voor de dieren, laat staan medische zorg.

Nijpende situatie bij Following Giants

Following Giants, een park op het Thaise eiland Koh Lanta dat wij recentelijk hielpen omvormen naar een olifantvriendelijke plek, had haar olifanten pas net de welverdiende vrijheid gegeven die ze verdienen. In plaats van dag in dag uit ritten maken met toeristen op hun, mogen de olifanten nu rondzwerven over het terrein en blijven toeristen op gepaste afstand. Dat het park in deze belangrijke opstartfase geen inkomsten binnenkrijgt, kan betekenen dat de olifanten hun vrijheid verliezen. David Owen, projectmanager verantwoordelijk voor de transitie van Following Giants:

‘De eigenaar van Following Giants, Charae Sangkaow, nam de moedige beslissing om zijn park te hervormen naar een olifantvriendelijk park. De wereldwijde coronacrisis sloeg toe binnen drie maanden na de heropening van zijn park, waardoor hij en zijn olifanten in een benarde situatie terecht zijn gekomen.

Niet alleen beïnvloedt het gebrek aan toeristen de locatie, ook bevindt Koh Lanta zich in de heetste en droogste periode van het jaar. Het bos is dor en er is nauwelijks gebladerte voor de olifanten te vinden. Dit betekent dat de olifanten zonder geld voor aanvullend voedsel niet in staat zijn om voldoende te grazen en te foerageren om aan hun fysieke en psychologische behoeften te voldoen.

Elke dag zien we dat olifanten van omliggende parken op vrachtwagens en de boot worden gezet, en als vracht van het eiland worden verscheept. De toekomst is even onzeker voor deze verwarde en hongerige olifanten als voor hun mahouts, die van de ene op de andere dag hun baan hebben verloren.

Deze olifanten zijn van ons afhankelijk. Vooral voor de olifanten die in een pas hervormd park als Following Giants wonen, zou het hartverscheurend zijn als ze hun nieuw gevonden vrijheid verliezen. Hun verzorgers zijn vastbesloten alles te doen om ervoor te zorgen dat het leven van de olifanten niet wordt beïnvloed, maar hoelang ze dit volhouden is nog maar de vraag.’

Speciale zorg

Sommige olifanten, zoals olifant Sow, hebben extra zorg nodig. Sow is een 55-jarige olifant die meer dan 20 jaar lang toeristen moest vermaken. In november 2019 kwam ze naar Following Giants. Vele jaren zat ze vastgeketend aan een ketting, maar nu kan Sow eindelijk vrij bewegen. Omdat Sow al op leeftijd is, heeft ze hulp nodig met eten. Ze zit op haar laatste set kiezen, die al erg verslechterd zijn. De kiezen van olifanten zijn erg belangrijk: olifanten kauwen de hele dag door, hierdoor slijten de kiezen van de dieren snel en vallen ze uit. Olifanten verslijten wel zes keer hun gebit, tot de kiezen op zijn. Met onze hulp heeft Following Giants een voedselvermaler kunnen aanschaffen. Tweemaal per dag voorziet Sow’s mahout haar van een voedzame mix van ananasbladeren, suikerriet, zout en olifantenkorrelvoer. Zonder deze hulp zou Sow verhongeren.

Sow met haar speciale voedselmix.

Deze olifanten zijn al het slachtoffer van een wrede handel die hen op zeer jonge leeftijd scheidt van hun moeder en familie. Door de terugval in toerisme worden ze nu ook nog eens geconfronteerd met hongersnood en een gebrek aan medische zorg. In Thailand hebben al meer dan 85 olifantenkampen hun deuren gesloten, waardoor deze dieren een onzekere toekomst tegemoet gaan. We hebben de mogelijkheid om deze toekomst te veranderen door de dieren op korte termijn urgente zorg te bieden en op langere termijn de manier te veranderen waarop olifanten en andere wilde dieren worden behandeld voor toeristisch vermaak.

Help jij ook mee deze olifanten te zorg te bieden die ze zo hard nodig hebben?

Ja, ik help mee

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren World Animal Protection

Nieuwe fase voor dolfijnencampagne tegen reisorganisaties

Vanwege de uitbraak van het coronavirus hebben we besloten dat de campagne in de huidige vorm niet door kon gaan. De prioriteit van reisorganisaties is het veilig thuisbrengen en te woord staan van Nederlanders in het buitenland. We willen reisorganisaties hier alle ruimte voor geven.

Dat betekent niet dat we het werk voor dolfijnen stopzetten. Sterker nog: we zijn vastberaden om onze werkzaamheden voort te zetten om dit de laatste generatie dolfijnen in gevangenschap te laten zijn. Want waar wij onze dagen momenteel veelal slijten binnenskamers, de muren soms op ons afkomen, gaat deze periode uiteindelijk voorbij. Dolfijnen in gevangenschap verblijven hun hele leven in een veel te klein bassin.

We hebben de SMS-actie gericht aan Expedia Group nu stopgezet. De petitie ‘Stop de kaartverkoop van dolfijnenattracties’ blijft beschikbaar, en ondertekenen heeft nog altijd zin. Achter de schermen blijven we uiteraard in gesprek met reisorganisaties, en hoe meer mensen laten weten dat ze tegen dolfijnenattracties zijn, hoe meer Expedia en andere reisorganisaties de druk zullen voelen. 

Onze focus ligt de komende tijd op de volgende werkzaamheden:

  • We dringen wereldwijd aan op een verbod van de commerciële handel in wilde dieren. Na Ebola, SARS en MERS is ook het coronavirus COVID-19 zeer waarschijnlijk ontstaan door wilde dieren. Het coronavirus Covid-19 ontstond waarschijnlijk door overdracht van een vleermuis op een tussengastheer, mogelijk een schubdier, dat het virus heeft overgedragen op de mens. Het coronavirus is dus een zoönoseeen infectieziekte die kan worden overgedragen van dier op mens. Om mogelijke toekomstige pandemieën zoveel mogelijk te voorkomen, pleiten we ervoor om de handel in wilde dieren zo veel kunnen in te perken en dieren in het wild te houden. Daarbij ondersteunen we en motiveren we overheden.  
  • We gaan door met onze eerdere bewustwordingscampagnes en proberen mensen bewust te maken van de risico’s van zoönosen voor de mens en het leed dat schuilgaat achter de handel in exotische huisdieren om op deze manier de vraag naar wilde dieren te verminderen.
  • Voorlichting: het zijn lastige en, voor sommigen ook angstige, tijden. Er komen veel vragen, ook bijvoorbeeld over huisdieren. We assisteren daar door heldere antwoorden te geven waar nodig.
  • Wilde dieren in het toerisme zijn slachtoffer van het coronavirus. Toeristen blijven weg en dus vallen op veel plekken inkomsten weg. Denk aan een olifantenopvang, of een berenopvang. Op korte termijn onderzoeken we waar we hulp kunnen bieden. Op langere termijn toont deze crisis weer aan hoe belangrijk het is om als toerist niet bij te dragen aan vermaak met wilde dieren.
  • Werken aan beter dierenwelzijn in de veehouderij, draagt bij aan het voorkomen van pandemieën. Dieren die onder slechte omstandigheden worden gehouden, zijn vaak chronisch gestrest. Denk aan varkens in krappe stallen. De dieren zijn dan ook vatbaarder voor ziektes en verspreiden meer ziektekiemen. Onderzoek naar stress bij varkens bijvoorbeeld wijst uit dat ze meer salmonella verspreiden. Als we het dierenwelzijn verbeteren, draagt dat dus ook bij aan het voorkomen van toekomstige uitbraken.

Teken de petitie tegen dolfijnenattracties  

Steun ons werk met een donatie