Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Ranger FAQ: Wilde dieren beschermen in Afrika tijdens de COVID-19 pandemie

Tijdens de COVID-19-pandemie hebben overheden in Zuidelijk en Oost-Afrika het werk van wildlife rangers uitgeroepen tot een essentiële functie. Waarom?

De wilde dieren en de natuur vormen de basis voor het florerende toerisme in Afrika. Hierdoor worden rangers in de frontlinie geplaatst bij het voorkomen van wildlifecriminaliteit zoals stropen, dat plaatsvindt in grote beschermde gebieden en wildlifegebieden van lokale gemeenschappen met veel biodiversiteit. Er zullen nooit genoeg rangers zijn. Ze hebben hulp nodig.

Nu landen in heel Afrika in een lockdown zitten, zijn de normale activiteiten in nationale parken en beschermde gebieden, zoals de aanwezigheid van toeristen, bouw- en onderhoudswerkzaamheden die voor extra toezicht zorgen, allemaal stil komen te liggen. Hierdoor wordt de dreiging van stropen groter.

Door het werk van rangers als een essentiële functie uit te roepen, blijven alle rangers op hun post en kunnen ze snel en effectief handelen om criminelen te stoppen.

Hoe zorgt COVID-19 voor economische uitdagingen in Zuidelijk en Oost-Afrika?

Nu het reizen over grenzen praktisch tot stilstand is gekomen, zijn landen op het hele subcontinent die afhankelijk zijn van de inkomsten uit toerisme, die een aanzienlijk deel van hun BNP vormen, zwaar getroffen door COVID-19. Landen als Kenia, Tanzania, Oeganda, Zimbabwe en Zambia verdienen veel geld aan het toerisme, voornamelijk van westerlingen en Aziaten die hun landen bezoeken vanwege de natuurlijke troeven en de wilde dieren.

Er zijn zorgen dat als het toerisme niet herstelt na COVID-19, grote delen van voormalig beschermde gebieden het risico lopen om op andere manieren te worden gebruikt, die niet diervriendelijk zijn (bijv. landbouw, waarbij ook zorgen ontstaan over conflicten tussen mens en dier). Hierdoor verdwijnt de leefomgeving voor wilde dieren en de verbondenheid tussen en binnen landschappen. 

Hoe zorgt de sluiting van hotels, lodges en toeristenvoorzieningen mogelijk voor een toename van stroperij in beschermde gebieden?

Een stad als Victoria Falls in Zimbabwe, een Werelderfgoedlocatie, trekt elk jaar tienduizenden toeristen die de beroemde watervallen en de wilde dieren in de omliggende nationale parken willen zien. Nu de 200 hotels, lodges en kleine toeristenvoorzieningen letterlijk hun deuren sluiten, staan honderden werknemers op straat zonder bron van inkomsten. In sommige gevallen zal dit leiden tot meer stroperij; om eten op tafel te krijgen, maar ook door mensen die het vlees zullen verkopen om wat geld te verdienen.

De rol van de private sector om de bescherming van wilde dieren te steunen is van onschatbare waarde. De concessiegebieden van waaruit de safarilodges worden beheerd, geven hierbinnen ook steun aan nationale parken en de anti-stroperijteams.

Bovendien worden formele bestuurssystemen in tijden van crisis vaak overbelast, waar zwarte markten van kunnen profiteren. Georganiseerde misdaad is van nature opportunistisch en door een crisis kan in het ‘risico en beloning’-principe de beloning belangrijker worden. In deze periodes zullen mensen die anders misschien twee keer zullen nadenken om zich in te laten met misdaad, nu grotere risico’s nemen en gebruik maken van de situatie. 

Rangers werken voor de regering, dus hun salarissen zullen toch wel beschermd zijn, zodat ze een inkomen blijven houden?

Helaas is dit niet altijd het geval en door het rampzalige effect van COVID-19 op het toerisme, is het inkomen waarvan de regering de rangers betaalt enorm gedaald.

Zimbabwe schat in dat, in de komende 12 maanden, het wel 20 miljoen US dollar zal verliezen ten gevolge van de daling van bezoekers aan het land. Veel van deze bezoekers zouden nationale parken en beschermde gebieden bezoeken, waar ze geld zouden uitgeven aan onder andere accommodatie, entreegelden, en eten en drinken.

In Zimbabwe levert IFAW operationele steun aan ZimParks om ervoor te zorgen dat rangers in Hwange NP alles hebben wat ze nodig hebben om doeltreffend te werken. Van eten tot brandstof en basispakket… we zorgen ervoor dat ze krijgen wat ze nodig hebben om de wilde dieren te kunnen blijven beschermen. Op andere plaatsen vullen we de lonen aan, zodat rangers zich geen zorgen hoeven te maken en weten dat ze hun families thuis kunnen blijven steunen terwijl zij stropers in de bush bestrijden.

Hoe zit het dan met de rangers uit de gemeenschap en hun salarissen?

Rangers die voor de regering werken, zoals de Kenya Wildlife Service (KWS) rangers in Kenia, vallen onder de jurisdictie van KWS en voeren hun patrouilles uit in beschermde gebieden, zoals nationale parken en reservaten. De rangers uit de gemeenschap daarentegen, voeren hun patrouilles uit op gemeenschapsland, waar de wilde dieren de meeste tijd doorbrengen. Aangezien nationale parken en reservaten vaak niet afgeschermd zijn, kunnen de wilde dieren naar het gemeenschapsland trekken om water en gras te zoeken. In Amboseli wordt op 150.000 hectare gemeenschapsland gepatrouilleerd door 76 rangers uit de gemeenschap. Het gebied strekt zich uit langs de grens van Kenia en Tanzania en sinds de uitbraak van COVID-19 hebben de lagere inkomsten uit toerisme ervoor gezorgd dat sommige rangers uit Tanzania zijn ontslagen door het gemeenschapsbestuur. IFAW heeft daarom het patrouillegebied van de 76 rangers uit de gemeenschap uitgebreid om in te staan voor de veiligheid van wilde dieren in de regio, wat ook zorgt voor een grotere behoefte aan middelen als auto’s, brandstof, onderhoudskosten, enz.

Waarom biedt IFAW de rangers en gemeenschappen hulp om COVID-19 te voorkomen?

Geen van beide groepen leeft in isolatie. Terwijl de rangers zelf voornamelijk in de nationale parken werken en leven, staan hun huizen vaak in de gemeenschappen die deze beschermde gebieden omringen. Om onze rangers en hun families gerust te stellen, moeten we ervoor zorgen dat ze veilig zijn.

Rangers staan vooraan in de strijd tegen wildlifecriminaliteit en hierdoor lopen ze een groot risico als ze in contact komen met stropers of zelfs gemeenschappen als onderdeel van hun werk. Het is noodzakelijk om rangers te beschermen om een wetshandhaving in stand te houden die de wilde dieren kan beschermen. Door basic beschermingsmiddelen als maskers, desinfectiemiddelen en handschoenen uit te delen, kan iedereen vrij van COVID-19 blijven.

In Kenia bijvoorbeeld, zijn alle rangers uit de gemeenschap in de gebieden Amboseli, Tsavo en Kilimanjaro, die naar huis waren gestuurd voor de COVID-19-uitbraak, nu opgeroepen om weer aan het werk te gaan. Zij zullen daardoor voor een langere periode gescheiden zijn van hun families. IFAW heeft ze gezichtsmaskers en desinfecterende handgel geleverd voor tijdens hun patrouilles en extra water en zeep voor alle buitenposten. We hebben ook COVID-19-richtlijnen verschaft voor een doeltreffend gebruik van deze middelen, en voor het correct verwijderen van de gezichtsmaskers indien er wegwerpexemplaren worden gebruikt.

In Malawi en Zambia leverden we, in onze poging om COVID-19 terug te dringen, nieuwe fietsen aan ‘community extension workers’, zodat ze meer dorpen en plaatsjes sneller kunnen bereiken. Met de steun van de United States International Development Agency (USAID), zijn deze mensen opgeleid om gemeenschappen kennis bij te brengen over COVID-19-preventie. Regeringen erkennen dat de bescherming van wilde dieren, en met name wetshandhaving, essentieel blijft. Het is essentieel om het risico op besmetting van rangers met COVID-19 te beperken, om te voorkomen dat de handhavingsstrategie van nationale parken en het beheer van beschermde gebieden instort. 

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Ranger FAQ: Wilde dieren beschermen in Afrika tijdens de COVID-19 pandemie

Tijdens de COVID-19-pandemie hebben overheden in Zuidelijk en Oost-Afrika het werk van wildlife rangers uitgeroepen tot een essentiële functie. Waarom?

De wilde dieren en de natuur vormen de basis voor het florerende toerisme in Afrika. Hierdoor worden rangers in de frontlinie geplaatst bij het voorkomen van wildlifecriminaliteit zoals stropen, dat plaatsvindt in grote beschermde gebieden en wildlifegebieden van lokale gemeenschappen met veel biodiversiteit. Er zullen nooit genoeg rangers zijn. Ze hebben hulp nodig.

Nu landen in heel Afrika in een lockdown zitten, zijn de normale activiteiten in nationale parken en beschermde gebieden, zoals de aanwezigheid van toeristen, bouw- en onderhoudswerkzaamheden die voor extra toezicht zorgen, allemaal stil komen te liggen. Hierdoor wordt de dreiging van stropen groter.

Door het werk van rangers als een essentiële functie uit te roepen, blijven alle rangers op hun post en kunnen ze snel en effectief handelen om criminelen te stoppen.

Hoe zorgt COVID-19 voor economische uitdagingen in Zuidelijk en Oost-Afrika?

Nu het reizen over grenzen praktisch tot stilstand is gekomen, zijn landen op het hele subcontinent die afhankelijk zijn van de inkomsten uit toerisme, die een aanzienlijk deel van hun BNP vormen, zwaar getroffen door COVID-19. Landen als Kenia, Tanzania, Oeganda, Zimbabwe en Zambia verdienen veel geld aan het toerisme, voornamelijk van westerlingen en Aziaten die hun landen bezoeken vanwege de natuurlijke troeven en de wilde dieren.

Er zijn zorgen dat als het toerisme niet herstelt na COVID-19, grote delen van voormalig beschermde gebieden het risico lopen om op andere manieren te worden gebruikt, die niet diervriendelijk zijn (bijv. landbouw, waarbij ook zorgen ontstaan over conflicten tussen mens en dier). Hierdoor verdwijnt de leefomgeving voor wilde dieren en de verbondenheid tussen en binnen landschappen. 

Hoe zorgt de sluiting van hotels, lodges en toeristenvoorzieningen mogelijk voor een toename van stroperij in beschermde gebieden?

Een stad als Victoria Falls in Zimbabwe, een Werelderfgoedlocatie, trekt elk jaar tienduizenden toeristen die de beroemde watervallen en de wilde dieren in de omliggende nationale parken willen zien. Nu de 200 hotels, lodges en kleine toeristenvoorzieningen letterlijk hun deuren sluiten, staan honderden werknemers op straat zonder bron van inkomsten. In sommige gevallen zal dit leiden tot meer stroperij; om eten op tafel te krijgen, maar ook door mensen die het vlees zullen verkopen om wat geld te verdienen.

De rol van de private sector om de bescherming van wilde dieren te steunen is van onschatbare waarde. De concessiegebieden van waaruit de safarilodges worden beheerd, geven hierbinnen ook steun aan nationale parken en de anti-stroperijteams.

Bovendien worden formele bestuurssystemen in tijden van crisis vaak overbelast, waar zwarte markten van kunnen profiteren. Georganiseerde misdaad is van nature opportunistisch en door een crisis kan in het ‘risico en beloning’-principe de beloning belangrijker worden. In deze periodes zullen mensen die anders misschien twee keer zullen nadenken om zich in te laten met misdaad, nu grotere risico’s nemen en gebruik maken van de situatie. 

Rangers werken voor de regering, dus hun salarissen zullen toch wel beschermd zijn, zodat ze een inkomen blijven houden?

Helaas is dit niet altijd het geval en door het rampzalige effect van COVID-19 op het toerisme, is het inkomen waarvan de regering de rangers betaalt enorm gedaald.

Zimbabwe schat in dat, in de komende 12 maanden, het wel 20 miljoen US dollar zal verliezen ten gevolge van de daling van bezoekers aan het land. Veel van deze bezoekers zouden nationale parken en beschermde gebieden bezoeken, waar ze geld zouden uitgeven aan onder andere accommodatie, entreegelden, en eten en drinken.

In Zimbabwe levert IFAW operationele steun aan ZimParks om ervoor te zorgen dat rangers in Hwange NP alles hebben wat ze nodig hebben om doeltreffend te werken. Van eten tot brandstof en basispakket… we zorgen ervoor dat ze krijgen wat ze nodig hebben om de wilde dieren te kunnen blijven beschermen. Op andere plaatsen vullen we de lonen aan, zodat rangers zich geen zorgen hoeven te maken en weten dat ze hun families thuis kunnen blijven steunen terwijl zij stropers in de bush bestrijden.

Hoe zit het dan met de rangers uit de gemeenschap en hun salarissen?

Rangers die voor de regering werken, zoals de Kenya Wildlife Service (KWS) rangers in Kenia, vallen onder de jurisdictie van KWS en voeren hun patrouilles uit in beschermde gebieden, zoals nationale parken en reservaten. De rangers uit de gemeenschap daarentegen, voeren hun patrouilles uit op gemeenschapsland, waar de wilde dieren de meeste tijd doorbrengen. Aangezien nationale parken en reservaten vaak niet afgeschermd zijn, kunnen de wilde dieren naar het gemeenschapsland trekken om water en gras te zoeken. In Amboseli wordt op 150.000 hectare gemeenschapsland gepatrouilleerd door 76 rangers uit de gemeenschap. Het gebied strekt zich uit langs de grens van Kenia en Tanzania en sinds de uitbraak van COVID-19 hebben de lagere inkomsten uit toerisme ervoor gezorgd dat sommige rangers uit Tanzania zijn ontslagen door het gemeenschapsbestuur. IFAW heeft daarom het patrouillegebied van de 76 rangers uit de gemeenschap uitgebreid om in te staan voor de veiligheid van wilde dieren in de regio, wat ook zorgt voor een grotere behoefte aan middelen als auto’s, brandstof, onderhoudskosten, enz.

Waarom biedt IFAW de rangers en gemeenschappen hulp om COVID-19 te voorkomen?

Geen van beide groepen leeft in isolatie. Terwijl de rangers zelf voornamelijk in de nationale parken werken en leven, staan hun huizen vaak in de gemeenschappen die deze beschermde gebieden omringen. Om onze rangers en hun families gerust te stellen, moeten we ervoor zorgen dat ze veilig zijn.

Rangers staan vooraan in de strijd tegen wildlifecriminaliteit en hierdoor lopen ze een groot risico als ze in contact komen met stropers of zelfs gemeenschappen als onderdeel van hun werk. Het is noodzakelijk om rangers te beschermen om een wetshandhaving in stand te houden die de wilde dieren kan beschermen. Door basic beschermingsmiddelen als maskers, desinfectiemiddelen en handschoenen uit te delen, kan iedereen vrij van COVID-19 blijven.

In Kenia bijvoorbeeld, zijn alle rangers uit de gemeenschap in de gebieden Amboseli, Tsavo en Kilimanjaro, die naar huis waren gestuurd voor de COVID-19-uitbraak, nu opgeroepen om weer aan het werk te gaan. Zij zullen daardoor voor een langere periode gescheiden zijn van hun families. IFAW heeft ze gezichtsmaskers en desinfecterende handgel geleverd voor tijdens hun patrouilles en extra water en zeep voor alle buitenposten. We hebben ook COVID-19-richtlijnen verschaft voor een doeltreffend gebruik van deze middelen, en voor het correct verwijderen van de gezichtsmaskers indien er wegwerpexemplaren worden gebruikt.

In Malawi en Zambia leverden we, in onze poging om COVID-19 terug te dringen, nieuwe fietsen aan ‘community extension workers’, zodat ze meer dorpen en plaatsjes sneller kunnen bereiken. Met de steun van de United States International Development Agency (USAID), zijn deze mensen opgeleid om gemeenschappen kennis bij te brengen over COVID-19-preventie. Regeringen erkennen dat de bescherming van wilde dieren, en met name wetshandhaving, essentieel blijft. Het is essentieel om het risico op besmetting van rangers met COVID-19 te beperken, om te voorkomen dat de handhavingsstrategie van nationale parken en het beheer van beschermde gebieden instort. 

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

IJslandse walvissen veilig in 2020

Reykjavik, 28 April 2020 Reykjavik, 28 april 2020 – IFAW juicht de aankondiging toe van twee IJslandse walvisvaarders dat ze deze zomer niet op walvissen gaan jagen. IJsland beleeft het tweede jaar op rij zonder walvisvangst. Volgens Patrick Ramage, IFAW’s directeur van het Marine Conservation Program: “Het is nu duidelijk dat we het einde van de IJslandse walvisjacht zien, wat goed nieuws is voor walvissen, goed nieuws voor IJsland en goed nieuws voor de bescherming van de zee wereldwijd. IFAW prijst onze oude partners en vrienden in IJsland die hebben gewerkt om een ​​einde te maken aan het wrede doden van gewone vinvissen en dwergvinvissen in IJslandse wateren en ook om de consumptie van walvisvlees door internationale toeristen te beëindigen.”

In een media-interview zei Kristjan Loftsson, de CEO van Hvalur – het enige bedrijf dat betrokken is bij de Finse walvisjacht in IJsland – dat hij dit jaar niet zou jagen op walvissen vanwege de concurrentie van Japan als ook de huidige Covid-19-gerelateerde beperkingen.

Gunnar Bergmann Jonsson, algemeen directeur van de dwerg walvisjacht IP-Utgerd, vertelde AFP dat hij voorgoed ophield met zijn walvisjacht.

Vinvissen – het op één na grootste dier op aarde – worden alleen in IJsland gedood voor export naar Japan, terwijl dwergvinvissen voornamelijk worden gedood om toeristen in het land te voeden. Sinds 2003, het jaar waarin het land de commerciële walvisvangst hervatte, zijn in IJsland meer dan 1500 vinvissen en dwergvinvissen gedood.

Om mee te helpen met de inspanningen van IFAW om walvissen in IJsland te beschermen, leest u meer over Meet Us Don’t Eat Us of ondertekent u onze petitie voor walvissen op www.ifaw.is

Neem voor meer informatie, afbeeldingen of om interviews te regelen contact op met:

Fransijn Bulhof, communicatiemanager, +31 0648348008, fbulhof@ifaw.org

Over IFAW

Het Internationaal Fonds voor Dierenwelzijn (IFAW) is een wereldwijde non-profitorganisatie die dieren en mensen samen laat gedijen. Wij zijn experts en gewone mensen die in zeeën, oceanen en in meer dan 40 landen over de hele wereld werken. We redden, rehabiliteren en laten dieren vrij, en we herstellen en beschermen hun natuurlijke leefomgeving. De problemen waarmee we worden geconfronteerd, zijn urgent en gecompliceerd. Om ze op te lossen, combineren we fris denken met gedurfde actie. We werken samen met lokale gemeenschappen, overheden, niet-gouvernementele organisaties en bedrijven. Samen pionieren we nieuwe en innovatieve manieren om alle soorten tot bloei te laten komen. Kijk hoe op ifaw.org.

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Nooit opgeven: Syrische dierenopvang krijgt steun

In de vijftig jaar waarin IFAW werkzaam is, hebben we op noodoproepen en gevallen van dierenleed uit het veld gereageerd, ongeacht waar de roep om hulp vandaan komt. Onlangs nam een opvangcentrum in Syrië contact met ons op omdat ze moeite hadden voor de dieren te zorgen door een tekort aan voedsel, vaccins en medische apparatuur.

The House of Cats Ernesto begon met één man die katten voedde in Aleppo tijdens de burgeroorlog, en is nu het enige opvangcentrum voor katten en dieren in Syrië sinds hun oorspronkelijke centrum werd vernietigd. Deze opvang is de thuisbasis voor meer dan 800 katten, 25 honden, blauwapen, paarden, ezels, wilde vogels en gedomesticeerde boerderijdieren die zijn achtergelaten of getroffen door de oorlog.

Het IFAW reageerde op de oproep van House of Cats Ernesto om hen te ondersteunen met de benodigdheden die ze nodig hebben, zoals antibiotica, parasietbehandelingen, antiseptica, vaccins, droogvoer en persoonlijke beschermingsmiddelen voor het personeel.

Het IFAW is er trots op House of Cats Ernesto te helpen bij hun niet-aflatende inspanningen om dieren te verzorgen in een onvoorspelbare omgeving. We danken dan ook het personeel dat ter plaatse voor deze dieren zorgt.

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Rangers aan de frontlinie – bericht van Neil Greenwood, IFAW Regionale Directeur, Zuidelijk Afrika

Er zijn er maar weinigen die de moed en toewijding kunnen ontkennen van de vrouwen en mannen die onze natuur beschermen, zoals wetshandhavers en rangers. Bij elke patrouille betreden deze mensen een vijandige omgeving om hun leven te riskeren door een veelheid aan bedreigingen – van zwaarbewapende stropers tot boze dieren in het wild. COVID-19 heeft hun bedreigingen verdubbeld.

Nu het grootste deel van Zuidelijk Afrika in lockdown is, zijn de inkomsten van toeristen opgedroogd. De safaritoerisme-industrie die vele duizenden werknemers en hun gezinnen ondersteunt, heeft geen andere keuze dan de activiteiten en het ontslag van personeel te beëindigen. IFAW ontvangt berichten over toeristische knooppunten die een paar maanden geleden bruisende plekken waren die nu spooksteden zijn geworden – terwijl de pandemie in de regio om zich heen slaat. Dit zijn wanhopige tijden voor iedereen, maar de toenemende werkloosheid in de safari-industrie betekent dat sommigen op zoek zijn naar andere manieren om een ​​inkomen te genereren om hun gezin te onderhouden. Er zijn steeds meer meldingen van strik- en stroperijactiviteiten die wijzen op de onvoorziene gevolgen die de huidige pandemie op dieren in het wild heeft.

Alleen al door hun aanwezigheid vormen toeristen die beschermde gebieden bezoeken een effectief bewakingssysteem om stroperij en illegale activiteiten tegen te gaan. De twee factoren van wanhopige tijden en lege parken bieden mogelijk een geschikt voedingsbodem voor criminele elementen om te profiteren van de huidige situatie, om zo illegale misdaden te plegen en dieren in het wild te bedreigen. Het IFAW blijft, in samenwerking met overheidsinstanties en natuurafdelingen, onvermoeibaar doorwerken om dappere parkwachters en wetshandhavers te ondersteunen bij hun confrontatie met deze onvoorziene uitdagingen.

In nationale parken en beschermde gebieden is er geen lockdown voor parkwachters en wetshandhavers terwijl ze de dagelijkse strijd voortzetten om kostbare dieren in het wild te beschermen.

Hun moed, onwankelbare toewijding en overtuiging zijn een inspiratie voor iedereen in deze tijden van onzekerheid. Veel dank!

 -Neil Greenwood, regionaal directeur van Zuidelijk Afrika

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Q&A met Jos Danckwerts, projectmanager bij het Panda Masuie Release Project in Zimbabwe

Jos Danckwerts is projectmanager voor het door IFAW ondersteunde Panda Masuie Release Project. Dit project zorgt ervoor dat olifanten weer worden vrijgelaten in het wild, in een beschermd gebied vlakbij de Victoriawatervallen in Zimbabwe. Jos leerde voor olifanten te zorgen door met zijn moeder, Roxy Danckwerts, te werken. Roxy is de oprichter van Wild is Life-ZEN, een project dat zich richt op het redden en rehabiliteren van kleine weesolifantjes in een opvang op haar familieboerderij vlakbij Harare. Naarmate de olifanten groeien, groeit ook de noodzaak om hen vrij te laten in het wild. Het Panda Masuie Forest Reserve, een voormalige jachtconcessie, is met behulp van IFAW gehuurd en fungeert als het wilde gebied waarin zij kunnen worden vrijgelaten. Het Wild is Life-project ziet nu al succesvolle interacties tussen de opvangkudde en de grote wilde kuddes olifanten die vrij rondlopen in het landschap. De verwachting is dat alle geredde en gerehabiliteerde olifanten ooit weer als wilde olifanten zullen leven.

Kun je ons iets vertellen over de geschiedenis van het Panda Masuie Release Project?

Panda Masuie Forest is een voormalige jachtconcessie in de KAZA-regio van Noord-Zimbabwe. Het gebied ligt tussen het Zambezi National Park en het Kazuma Pan National Park in. In 2016 werd het beheer van het bos overgenomen door Wild is Life en IFAW. Jagen werd verboden, stropen is inmiddels onder controle en er zijn aanzienlijke investeringen gedaan om het gebied te beschermen.

In mei 2018 werden de eerste olifanten naar Panda Masuie gebracht. Een groep van zes werd met een vrachtwagen gebracht vanaf de opvang in Harare. Tot nu toe zijn er daar twee van teruggekeerd naar het wild, waarvan er één na zes maanden terugkeerde naar de boma.

Wat is de rol van de begeleiders bij het vrijlaten van de Panda Masuie-kudde?

Het proces van het re-integreren van olifanten in het wild duurt lang en moet voorzichtig en langzaam verlopen. We voeren een specifiek programma uit om de olifanten in staat te stellen meer te leren over hun nieuwe omgeving en de wilde olifanten die er wonen. De begeleiders spelen hierbij een zeer belangrijke rol, aangezien zij de olifanten laten zien waar ze naartoe moeten en waar ze voedsel en water kunnen vinden. Uiteindelijk gaan de olifanten in hun eigen tempo terug de natuur in. Interacties met wilde olifanten zijn van vitaal belang voor dit proces. Overdag komen ze in contact met wilde olifanten in de open bush, maar ook ‘s nachts vanuit de veiligheid van hun boma.

Laten we het eens hebben over de ups en downs. Waarschijnlijk waren er daar genoeg van en waren er ook tijden van moedeloosheid?

Het is prima om daar eerlijk over te zijn. Zimbabwe is een zeer moeilijk land om in te werken en de afgelopen twee jaar zijn erg lastig geweest. Een tekort aan alle basisproducten en een buitensporige inflatie hebben ons werk erg moeilijk gemaakt.

De Panda Masuie-kudde is gewend aan mensen. Maak je je hierdoor zorgen over conflicten op de lange termijn tussen de lokale gemeenschap en olifanten?

De olifanten bij Panda Masuie zijn inderdaad gewend aan mensen, maar alleen aan de begeleiders en aan het team dat direct met hen werkt. Ze hebben nooit interactie met vreemden en zullen dat ook nooit hebben. Als zodanig houden ze een gezonde angst voor de mens in stand, met uitzondering van hun begeleiders. Zelfs als er nieuwe begeleiders worden geïntroduceerd, duurt het lang voordat de olifanten hen vertrouwen.

Desalniettemin bestaat het risico van een conflict met de lokale gemeenschap. Voor de meeste olifanten maken we ons hier geen grote zorgen over, maar wel voor sommige van de meer avontuurlijke dieren.

Hoe wil je dit voorkomen? Door het hek neer te zetten?

We hebben sinds het begin van het project uitgebreide gesprekken gevoerd met de gemeenschap en zij hebben duidelijk gemaakt dat het conflict tussen mensen en olifanten een grote uitdaging is voor de mensen. Omdat we ons bewust waren van deze realiteit en de noodzaak van vredig naast elkaar leven, is het ambitieuze Human Elephant Co-Existence Project opgestart, waaruit een speciaal ontworpen hek van 13 km voortkwam. Dit hek zal alle olifanten en andere grote dieren weghouden uit vier dorpen, hun velden en een school. Dit project is al begonnen en wordt zeer goed ontvangen, maar moest tijdelijk worden gepauzeerd vanwege de landelijke lockdown.

Wat hebben jullie gedaan om de steun van de lokale gemeenschap te winnen?

Sinds het begin van het project hebben we ons positief opgesteld tegenover de lokale gemeenschap. We hebben goed geluisterd en dit is wat het project succesvol heeft gemaakt. We zijn al onze beloftes nagekomen. Dit heeft onder meer geleid tot het scheppen van veel vaste banen voor de lokale gemeenschap en tot investeringen in andere gebieden, zoals scholen en veebaden (‘cattle dipping’).

Wanneer begonnen de wilde olifanten voor het eerst ‘s nachts de slaapboma van Panda Masuie te bezoeken?

De wilde olifanten kwamen ongeveer een jaar geleden voor het eerst op bezoek, in januari 2019. Sindsdien zijn de bezoeken regelmatiger geworden. Aanvankelijk waren de bezoeken alleen in het holst van de nacht, maar geleidelijk aan zijn deze bezoeken nu ook in de vroege avond en de ochtend.

Wilde olifanten (meestal bullen) hebben vaak interactie met de Panda Masuie-kudde, zowel in de boma als in de bush. De wilde olifanten komen vroeg in de ochtend of avond op bezoek. Cameravallen fotograferen de olifanten als ze binnen bereik komen, dus we kunnen velen van hen identificeren.

Zijn er ook wilde olifanten die regelmatig op bezoek komen of waar de Panda Masuie-kudde regelmatig mee in aanraking komt in de bush?

Ja, er zijn enkele regelmatige bezoekers. Die hebben we geïdentificeerd en ze worden gedocumenteerd in een Wild Ele ID-programma. Er zijn een aantal wilde olifanten, zoals Nkosi, die de begeleiders goed kennen en met wie ze zich meer op hun gemak voelen dan anderen.

De ZEN-olifanten bij Panda Masuie zijn gestaag zelfverzekerder geworden, zodat ze nu zelf ook in de bush wilde olifanten benaderen. Ze vinden de interacties allemaal erg fijn en zijn altijd zichtbaar blij. Sommige van onze olifanten, zoals Matabele, zijn veel zelfverzekerder en brengen regelmatig langere periodes door met wilde olifanten.

Welke PM-olifanten zullen binnenkort voorgoed vertrekken, denk je?

We gaan ervan uit dat Matabele, en mogelijk zijn goede vrienden Sizi en Tulku, de volgende olifanten zullen zijn die vertrekken vanwege hun vriendschap met en vertrouwen in de wilde olifanten. We zullen absoluut blij voor ze zijn, maar we zullen onze olifanten natuurlijk altijd missen als ze vertrekken. Matabele, Nora en Annabelle dragen volgkragen, zodat we hun bewegingen kunnen volgen.

Wild Is Life is het enige project in Zimbabwe dat zich richt op het redden, rehabiliteren, re-integreren in het wild en uiteindelijk vrijlaten van olifanten. Denk je dat er ooit een tijd zal komen dat je werk hier klaar is?

De uitdagingen waar olifanten, bossen en de natuur als geheel voor staan, zullen waarschijnlijk niet snel verdwijnen, gezien de inherente hebzucht van bepaalde delen van de menselijke bevolking. Daarom zal de behoefte aan dit soort werk niet verdwijnen en zich waarschijnlijk zelfs verder ontwikkelen. In deze moeilijke tijden met het nieuwe virus, de voortdurende klimaatverandering, de ecologische vernietiging, de olifantenstroperij, de ontbossing en de ontelbare uitdagingen voor onze planeet, zal de rol van Wild Is Life in het leiden van het redden, rehabiliteren, re-integreren in het wild en uiteindelijk vrijlaten van olifanten niet verdwijnen. Meer dan ooit zijn sterke samenwerkingsverbanden zoals die tussen Wild Is Life en IFAW nodig om deze urgente kwesties (die de mensheid als geheel aangaan) aan te pakken.

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Een vaccin tegen pandemieën: stop de handel in wilde dieren voor welk doel dan ook

Geschokt! Ontdaan! Woedend! Dit gaat allemaal door me heen sinds ik erachter ben gekomen dat een injectie met berengal in de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM) wordt voorgeschreven als behandeling voor het coronavirus.

Sinds Chinese deskundigen hebben ontdekt dat de handel in wilde dieren de echte bron is van de coronaviruspandemie, is de hele wereld zich bewust van de grote gevaren voor de volksgezondheid, de bioveiligheid en de veiligheid wereldwijd, die de handel in wilde dieren met zich meebrengt. 

Nu COVID-19 wereldwijd oprukt, economieën lamlegt en zoveel pijn en leed veroorzaakt, gaat er achter de wrede praktijk van het fokken van beren en de handel in de ernstig bedreigde diersoort een groot commercieel belang schuil.

Ik heb nog eens goed gekeken naar het voorgeschreven behandelingsprotocol met de Tanreqing (痰热清注射液) injectie die berengal zou bevatten en die genoemd wordt als een van de zeven gepatenteerde injecties die alleen voor “ernstige” en “kritische” gevallen worden voorgeschreven. Er zijn tientallen geneesmiddelen en die hebben meer dan honderd bestanddelen die allemaal afkomstig zijn van planten en mineralen.

Berengal maakt maar een fractie uit van de voorgeschreven bestanddelen en dat maakt me nog kwader: één rotte appel bederft de hele mand. Het feit dat berengal zelfs maar wordt voorgeschreven, doet afbreuk aan de reputatie van TCM, die onderdeel uitmaakt van mijn culturele erfgoed. 

Ik heb er altijd bewondering voor gehad dat in de TCM het koesteren van iemands gezondheid even belangrijk is als de behandeling van de ziekte. TCM werkt met verschillende traditionele medische behandelmethoden, zoals acupunctuur, tai chi, qi gong en kruidengeneesmiddelen. Sinds het begin van de uitbraak heb ik gezien dat TCM een rol speelt in het voorkomen van de ziekte. Elke dag op WeChat zie ik dat TCM-behandelaren instructievideo’s en blogs posten om mensen die geïsoleerd in hun huis zitten, te helpen hun immuunsysteem op te bouwen via acupressuur, massage en oefeningen.

Van de medicijnen die in de TCM worden gebruikt, is het grootste deel van de bestanddelen (97%) afkomstig van planten en mineralen.

TCM-behandelaren schrijven medicijnen op maat voor aan de patiënt, waarbij wordt gekeken naar diens gezondheidstoestand en de beschikbaarheid van bestanddelen. Dr. Chen Keji van de China Academy of Traditional Chinese Medicine zei ooit het volgende tegen me: “het feit dat een bestanddeel duizend jaar geleden werd gebruikt, omdat er niets anders beschikbaar was, betekent niet dat het tegenwoordig nog noodzakelijk is.” Het is mogelijk om alternatieven te vinden ter vervanging van bestanddelen die afkomstig zijn van wilde dieren. Zo hebben onderzoekers alternatieve bestanddelen van plantaardige oorsprong gevonden, die worden erkend door de TCM, sinds de Chinese overheid het gebruik van botten van tijgers en hoorn van neushoorns heeft verboden voor medicijnen.

Toen in de jaren negentig de berenpopulaties in het wild afnamen, heeft de Chinese overheid de jacht op wilde beren verboden. Zelfs voordat de handel in galblazen werd verboden, was er een tekort en moesten TCM-behandelaren op zoek naar alternatieven. De galblaas van beren speelt altijd een ondergeschikte rol in TCM-medicijnen, weet ik van artsen uit TCM-klinieken. Galblazen van wilde beren zijn te duur en moeilijk te verkrijgen en gal van zogenaamde berenboerderijen is onhygiënisch en niet veilig. Daarom zijn behandelaren overgestapt op alternatieven van plantaardige oorsprong, kruiden die een vergelijkbare medicinale werking hebben.

Maar bedrijven met commerciële belangen in het fokken van wilde dieren, die zich achter TCM verschuilen, hebben gelobbyd bij de overheid om plantaardige alternatieven af te wijzen en te vervangen door berengal. Helaas, met succes. In plaats van een einde te maken aan berenboerderijen vanwege het ontbreken van een markt heeft de overheid grote farmaceutische bedrijven juist toegestaan om kleinere berenboerderijen samen te voegen. Hun product, een ogenschijnlijk meer acceptabele injectie met berengal, heeft zijn weg gevonden naar de markt.

Het gal halen uit beren terwijl ze nog leven, roept in China evenveel afschuw op als in het Westen. Uit een onderzoek uit 1998 dat in opdracht van IFAW werd uitgevoerd, gaf 70% van de respondenten, nadat zij kennis hadden genomen van de wreedheden bij het fokken van beren, te kennen dat zij geen berengal zouden gebruiken. In 2012 wilde een bedrijf dat betrokken was bij het fokken van beren een beursgang maken, maar door de ongekende publieke ophef op de nieuwe sociale media in China, vond dit geen doorgang.

In een open brief waarin het voorschrijven van berengal werd veroordeeld voerde de Capital Animal Welfare Association aan dat de Tranreqing-injectie op de zwarte lijst van de Chinese inspectie voor voedings- en geneesmiddelen was geplaatst vanwege het veelvuldig voorkomen van bijwerkingen. De Chinese ngo waarschuwt ervoor dat als we één farmaceutisch bedrijf toestaan om zijn “verrotte product” op de markt te brengen, heel het land en zijn 1,4 miljard mensen gegijzeld worden door de minderheidsbelangen van berenfokkers.

COVID-19 is het directe gevolg van de handel in wilde dieren. Bij elke schakel van de handel in wilde dieren is er een risico op ziektes. Voor virussen maakt het geen verschil of wilde dieren worden gebruikt voor voedsel, voor medicijnen of als exotische huisdieren. Als wij in de toekomst pandemieën willen voorkomen, moeten wij de handel in wilde dieren stoppen, voor welk doel dan ook.

Grace Ge Gabriel, Regionaal Directeur Azië, IFAW

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Een hond als speurneus in de strijd tegen de handel in wilde dieren

Na 18 jaren dienst in het Franse leger als hoofd van de hondenbegeleidersunit besloot ik om mijn vaardigheden in te zetten voor een goed doel dat mij na aan het hart ligt: de bescherming van dieren en onze leefomgeving. In 2016 zag ik een documentaire over het stropen van olifanten. Ik nam toen contact op met IFAW om te kijken naar de mogelijkheden voor samenwerking.  

Dat was het begin van mijn avontuur. Twee jaar later, op 8 augustus 2018, ging ik naar Cotonou. Benin is samen met Burkina en Niger het woongebied van 3.000 olifanten. Deze dieren zijn van essentieel belang, omdat zij de laatste gezonde populatie vormen in West-Afrika en ernstig bedreigd worden door stropers. Het doel van IFAW is om de beveiligingstaak van de hondenbrigade van Cotonou te verruimen in de strijd tegen de handel in ivoor en van andere beschermde diersoorten zoals schubdieren. IFAW ziet daarbij ook toe op de gezondheid en het welzijn van de werkhonden, omdat elk individu ertoe doet.

Mijn missie is om wetshandhavers en douanebeambten te trainen om met speurhonden te werken in de belangrijkste smokkelgebieden, zoals luchthavens en scheepshavens, en producten op te sporen van beschermde diersoorten, met name ivoor en schubdierenhuid. Speurhonden zijn belangrijke bondgenoten in de strijd tegen de handel in wilde dieren. Zij zijn in staat om ivoor op te sporen, inbeslagnames te ondersteunen en bij te dragen aan het aanhouden van smokkelaars. Het reukvermogen van een hond is, afhankelijk van het ras, 1.000 tot 10.000 keer sterker dan dat van mensen! 

In samenwerking met de overheid van Benin heb ik een functie op me genomen bij de hondenbrigade van Cotonou waar al 24 honden waren getraind in het opsporen van explosieven en drugs. Vanuit mijn ervaring zag ik dat er in de kennel het nodige gedaan moest worden ter verbetering van de leef- en welzijnsstandaarden van de werkhonden. Het eerste wat moest gebeuren was het introduceren van goede zorg voor de honden, het organiseren van leuke hondenactiviteiten en het weer oppakken van de hondenbegeleiderstraining. Voor mij zijn dat heel normale activiteiten, maar omdat in Afrika de relatie tussen mens en hond heel anders is dan dat wat ik gewend ben, moesten wij ons eerst richten op het veranderen van de manier waarop begeleiders hun honden zien: niet meer als gereedschap, maar als een vriendelijke bondgenoot. De situatie in de kennel is nu duidelijk geleidelijk aan het veranderen. 

Ik vond het ook belangrijk dat mensen van de gemeenschappen buiten de brigade de honden zouden gaan zien als metgezellen. Een aantal keer per week wandelen wij met de honden door de buurt. Er heerst hier een wijdverspreide angst voor honden, maar de mensen raken nu langzaam gewend aan onze kleine optocht door de straten. Alhoewel de mensen op hun hoede blijven, maken sommige, weliswaar van een afstand, een praatje en willen ze weten wat deze honden doen. Dat is al een kleine overwinning voor deze honden, maar ook voor de brigade. 

Het afgelopen jaar hebben wij samen met twee lokale bouwbedrijven hard gewerkt aan het opnieuw opzetten van de hondenbrigade en extra faciliteiten gebouwd, zoals een hondentrainingsunit en een veterinaire unit. Dankzij de gulle giften van onze donateurs zijn de werkomstandigheden bij de hondenbrigade van Cotonou nu uitstekend voor de honden én voor hun begeleiders. Alle speurhonden in Benin krijgen een goede training en verzorging, omdat routinecontroles en andere veterinaire zorg nu direct op het terrein plaatsvinden.

Binnen het nieuwe trainingsprogramma dat IFAW heeft opgezet voor de hondenbrigade is plek voor acht teams van honden met hun begeleiders. De honden zijn in de zomer met hun training begonnen, maar dit is nog maar het begin! De adolescente honden krijgen een training van 6 maanden en de puppy’s 10 maanden, voordat zij worden ingezet om wildlifecriminaliteit op te sporen. De honden hebben continu training en verzorging nodig om te slagen in hun missie: helpen om smokkelnetwerken op te rollen en wilde dieren te beschermen.

De volgende keer laat ik zien hoe wij onze speurhonden en hun begeleiders selecteren en trainen en hoe wij in de praktijk samenwerken – blijf ons dus volgen! 

-Frédéric Chappée, Project Manager Speurhonden Benin

Steun onze strijd tegen de illegale handel van wilde dieren wereldwijd

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

IFAW beantwoordt jouw COVID-19 vragen

Wat is de juiste terminologie?

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie en aanvullende bronnen:

  • De term coronavirus verwijst eigenlijk naar een grote familie van virussen die bij dieren of mensen ziekten kunnen veroorzaken
  • COVID-19 is de infectieziekte die wordt veroorzaakt door het meest recent ontdekte coronavirus (in 2019)
  • Experts noemen dit coronavirus het nieuwe coronavirus, wat betekent dat het een nieuw type coronavirus is dat niet eerder bekend was
  • Voorbeelden van eerdere coronavirussen zijn SARS (Severe Acute Respiratory Syndrome) en (MERS – Middle East Respiratory Syndrome).

Kwam het nieuwe coronavirus (COVID-19) echt van wilde dieren?

We hebben alle reden om dat te geloven. Wetenschappers geloven dat deze nieuwe vorm van het coronavirus afkomstig is van een vismarkt in Wuhan, waar verschillende soorten wilde dieren illegaal werden verkocht en geslacht. Experts van het Chinese Center for Disease Control (CDC) hebben het virus met succes geïsoleerd uit monsters die op de markt zijn genomen.

Markten voor levende dieren waar een grote verscheidenheid aan inheemse en wilde diersoorten voor consumptie wordt verkocht zijn perfecte broedplaatsen voor ziekten. Dieren die op deze markten worden verkocht, worden vaak in kleine kooien op elkaar gestapeld gehouden. De stress van gevangenschap verzwakt hun immuunsysteem, waardoor virussen zich gemakkelijker van soort tot soort kunnen verspreiden. Met de SARS-epidemie in 2003 sprong het virus als tussengastheer van vleermuizen naar civetkatten voordat het op mensen werd overgedragen. Wetenschappers in China hebben geconcludeerd dat dit nieuwe type coronavirus van vleermuizen is ‘gesprongen’ naar een andere intermediaire soort en uiteindelijk ook naar de mens.

Ziekten die door dieren worden overgedragen, zijn ‘zoönotische ziekten’. Er zijn veel voorbeelden van moderne zoönosen die zich van wilde dieren tot mensen verspreiden. Aangenomen wordt dat hiv / aids is ontstaan ​​bij chimpansees in West-Afrika, gejaagd en geslacht voor menselijke consumptie. Het reservoir voor ebola bevindt zich in Afrikaanse vleermuizen, die in delen van Afrika als delicatesse worden beschouwd. Daarom is de verspreiding van zoönoseverwekkers een wereldwijd probleem. Nieuwe ziekten afkomstig van wilde dieren kunnen in alle delen van de wereld opduiken, zolang mensen blijven jagen, verhandelen en afslachten.

Wat doet IFAW om de kans op een nieuwe pandemische uitbraak zoals COVID-19 te verkleinen?

  • We gebruiken dezelfde aanpak als die om wereldwijde wildedierencriminaliteit (wildlife crime) te bestrijden in alle schakels van de handelsketen. Om dit broeinest van epidemieën in te dammen zijn er sterke wetten, wereldwijde coördinatie, krachtige handhaving en verandering van consumentengedrag nodig om de vraag naar onderdelen en producten van wilde dieren te verminderen.
  • We dringen er bij regeringen over de hele wereld op aan om duidelijke wetgeving te ontwikkelen die de commerciële handel in wilde dieren verbiedt, gebaseerd op zoönotische risico’s voor de mens en de ecologische waarde van wilde dieren in het wild.
  • We ondersteunen wetshandhavers en justitiële instellingen in het wild bij het handhaven van dergelijke wetten en het vervolgen van misdrijven in het wild. Daarbij bieden we ook proactief op maat gemaakte trainingen en mentorprogramma’s voor wetshandhavers en deskundige workshops voor gerechtelijke experts aan.
  • We voeren campagnes voor het veranderen van sociaal gedrag om de vraag van consumenten naar dieren in het wild te verminderen. Momenteel tonen we reclameborden op de terminals van Beijing International Airport met een aankondiging van de openbare dienst met de tekst Eating Wildlife is a Crime. We hebben een gezamenlijke campagne geactiveerd met MeiTuan, een van China’s grootste apps voor eten bezorgen / winkelen met 35 miljoen actieve gebruikers. In slechts twee dagen tijd zagen we dat meer dan 7.500 bedrijven en restaurants ‘wildvlees’ van hun menu’s haaalden. En meer dan 17.000 restaurants en bedrijven deden mee aan de oproep om de verkoop van wilde dieren af te wijzen.
  • IFAW werkt wereldwijd samen met de particuliere sector om levende dieren en producten van wilde dieren te verwijderen van online marktplaatsen. In China werken we bijvoorbeeld direct samen met webreuzen Baidu, Alibaba en Tencent, die allemaal een strikt nultolerantiebeleid hebben aangenomen tegen de handel in wilde dieren. Alibaba heeft meer dan tien jaar geleden zelfs de handel in onderdelen en producten van olifanten, tijgers, neushoorns, beren, schubdieren, schildpadden en haaien verboden. Alibaba heeft het verbod nu uitgebreid tot meer dan 1 miljoen diersoorten. Dit was een cruciale stap in onze strijd om een ​​einde te maken aan de handel in bedreigde diersoorten en wilde dieren op online marktplaatsen.
  • Buiten China werken we ook in landen met consumentenmarkten voor wilde dieren om de wetgeving en handhaving te versterken. De verspreiding van zoönosen is niet alleen een Chinees probleem. Het is een wereldwijd probleem dat keer op keer terugkomt als regeringen en internationale organisaties niet handelen.

Klik hier voor meer informatie.

Wat doet de Chinese overheid?

Zodra het verband werd bevestigd tussen de besmettelijke ziekte die bekend staat als COVID19 en de handel in wilde dieren, vaardigde China een tijdelijk verbod uit op wilde-dierenmarkten. Sinds het instellen van dit verbod heeft China hard opgetreden tegen de handel in wilde dieren. Binnen een tijdspanne van 20 dagen hebben de Chinese autoriteiten 682 zaken onderzocht, 680 mensenhandelaars veroordeeld en 38.000 wilde dieren en 2.347 kg producten voor wilde dieren in beslag genomen.

Als gevolg op de publieke verontwaardiging stemde de belangrijkste wetgevende commissie van China op 24 februari voor een verbod op het kopen, verkopen, vervoeren en eten van wilde dieren. Daarnaast leggen zij zich toe op het afschaffen van de gewoonte wilde dieren te consumeren. Het verbod, dat veel steun van de samenleving heeft gekregen, staat vast tot een herziening op de wet op de bescherming van wilde dieren.

Tijdens de piek van de uitbraak riskeerden handhavers hun eigen veiligheid om door te gaan met optreden tegen illegale handel. Hierbij werden 9 verdachten gearresteerd, wat leidde tot de confiscatie van 820 kg schubben. Continue inspanning om beleid en sociaal gedrag aan te pakken zal helpen de illegale handel in wilde dieren een halt toe te roepen.

Wat gebeurt er met het IFAW Beijing Raptor Rescue Center?

Ons Beijing Raptor Rescue Center (BRRC) loopt nog steeds een hoog risico. Hoewel we tijdelijk zijn gestopt met het toelaten van nieuwe dieren, is ons toegewijde team van dierenexperts sinds het begin van de uitbraak in december niet gestopt met werken.

Momenteel zijn er 26 vogels onder onze hoede. Zes van hen zijn klaar om te worden vrijgelaten, maar vanwege de verkeersbeperkingen konden ze niet worden vervoerd naar de vrijlatingssite in de buitenwijk van Peking. Door de dieren langer dan nodig in gevangenschap te houden, kan hun welzijn in gevaar komen. We werken samen met de autoriteiten om toestemming te krijgen zodat de herstelde vogels zo snel mogelijk naar de hemel kunnen terugkeren.

Naast de zorg voor de dieren in het centrum, houdt het team toezicht na de vrijlating om het welzijn van de vrijgelaten dieren te waarborgen. Momenteel volgen teams een Upland Buzzard en een Golden Eagle met GPS en de ontvangen gegevens geven aan dat ze in goede staat verkeren.

Klik hier voor meer informatie.

Wat kan ik doen om het werk van IFAW te steunen?

Blijf veilig, blijf op de hoogte en help anderen dat ook te doen.

Grace Gabriel, de regionale directeur van het IFAW in Azië, heeft deelgenomen aan een interview met The New York Times, werd geciteerd in een recente video van Vox en schreef al eerder stukken op de IFAW-website.

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren

Bron van virussen aanpakken

Sinds de handel in wilde dieren de gemeenschappelijke schakel bleek te zijn tussen de SARS-epidemie en de COVID-19-pandemie, is er veel gebeurd.

Een online enquête, die in 22 dagen meer dan 100.000 reacties opleverde, toonde overweldigende steun om de handel in wilde dieren te verbieden. De resultaten: 87,9% is het eens met de stelling en 7,5% steunt het verbod. In totaal is 97% van de respondenten het niet eens met het eten van vlees van wilde dieren.

De verontwaardiging over de handel en consumptie van wilde dieren bracht China’s hoogste wetgevende commissie ertoe het kopen, verkopen en vervoeren van dieren in het wild te verbieden en zich ertoe te verbinden de slechte gewoonte van de consumptie van dieren in het wild af te schaffen. Het verbod is voor onbepaalde tijd totdat het land zijn wet inzake natuurbescherming herzien.

Deskundigen waarschuwen al langer dat ziekteverwekkers nu van dieren op mensen springen vanwege de stijging in wereldwijde handel in exotische wilde dieren voor hun vlees, onderdelen en om hen als huisdieren te houden. Handel in wilde dieren brengt een verscheidenheid aan in het wild levende diersoorten in nauw contact met elkaar en met mensen, waardoor het de perfecte kweekvijver is voor groeiende epidemieën.

Zoals wildlife crime specialist Pauline Verheij opmerkt, kwamen veel ziektes voort uit de wereldwijde handel in wilde dieren. Aangenomen wordt dat bijvoorbeeld de oorsprong van HIV verband houdt met de consumptie van primaten. Ebola-uitbraken bij mensen zijn terug te voeren op het eten van geïnfecteerde apen. Het SARS-coronavirus werd geassocieerd met de internationale handel van kleine carnivoren en vleermuizen.

Wetenschappers menen dat het nieuwe coronavirus ook van vleermuizen – waarvan bekend is dat ze een verscheidenheid aan virussen bevatten – naar een ander dier is gesprongen. Waarschijnlijk is dit een dier dat op de dierenmarkt wordt verkocht, voordat het op mensen springt. Onlangs vermoedden sommige aanvankelijke onderzoeken dat pangolines mogelijk de intermediaire gastheer waren voor het COVID-19-virus.

Hoewel er nog steeds wetenschappelijk bewijs nodig is, is het zeer aannemelijk dat pangolins een gastheer waren – gezien de consumptie van hun vlees als delicatesse en hun schalen voor hun vermeende geneeskracht. Hierdoor zijn pangolins ook het meest illegaal verhandelde zoogdier ter wereld. Vanwege de precaire situatie verbood CITES, de wereldwijde conventie die de handel in wilde dieren regelt, de internationale handel van alle acht pangolinensoorten. Wetshandhavers over de hele wereld hebben alleen al in 2019 meer dan 80 ton schubdieren en hun lichaamsdelen in beslag genomen.

De COVID-19-pandemie heeft de handel in wilde dieren en planten wereldwijd in de schijnwerpers gezet als een bedreiging voor onze volksgezondheid, wereldeconomie en veiligheid.

Het is fijn om te zien dat China de handel in wilde dieren aan de kaak stelt. Het doorbreken van de keten die epidemieën veroorzaakt, heeft wereldwijde coördinatie en krachtige handhaving nodig langs elke schakel in de supply chain. Ik ben heel verheugd dat het handelsverbod van China ook breed gedragen wordt door de samenleving.

Tijdens de piek van de uitbraak riskeerden handhavers hun eigen veiligheid om de handel in wilde dieren aan te pakken. Op 9 maart hebben douane-expediteurs in China een smokkelnetwerk voor wilde dieren afgebroken, 9 verdachten gearresteerd en 820 kilogram schubdieren in beslag genomen.

Voor de IFAW-campagne Eating Wildlife is a Crime bood Dynamic Winning Partners Media Group (DWP), een van onze mediapartners, royaal advertentieruimten op de nieuwe internationale luchthaven van Peking aan. Binnen enkele dagen na de lancering van deze campagne in samenwerking met IFAW, heeft Meituan Delivery, een van China’s grootste apps voor het bezorgen van eten / consumptiegoederen, meer dan 8000 restaurants en bedrijven verwijderd die zich bezighouden met de handel in vlees van dieren in het wild. En er is een actie gestart bij de 35 miljoen dagelijkse gebruikers van Meituan om de consumptie van wilde dieren te verwerpen. Meer dan 17.000 restaurants en voedselmerken die transacties via Meituan ontvangen hebben zich bij het initiatief aangesloten.

Het is beangstigend dat een microscopische entiteit die geen specifieke agenda of overtuigingen heeft, in zo’n korte tijd de hele menselijke wereld kan stilleggen.

Misschien wordt het tijd dat we eens nederig de natuurlijke wereld respecteren.

-Grace Ge Gabriel, regionaal directeur, Azië