Categorieën
Dokters van de Wereld

Twee jonge Rohingya’s over leven in een vluchtelingenkamp: “Soms is het moeilijk de dromen te herinneren die ik als kind had”

Ruim een miljoen ontheemde Rohingya verblijven al jaren in vluchtelingenkampen in Bangladesh. Zij ontvluchtten hun thuisland Myanmar waar ze hun leven niet meer zeker waren. In de kampen zijn onder andere teams van Médicins du Monde Japan (MdMJ) actief. Zij proberen de vluchtelingen te helpen met voorlichting, educatie en projecten voor kinderen. Dat het leven erg zwaar en eentonig is voor de bewoners blijkt uit de verhalen van Jisma en Jonnat, twee Rohingya jongeren.

Jisma en haar familie ontvluchtten Myanmar in augustus 2017: “Ik ben een vluchteling en ik woon in een vluchtelingenkamp. Soms is het moeilijk om de dromen te herinneren die ik als kind had. Ik kwam met zes familieleden naar Bangladesh, we komen uit een dorp in Buthidaung Township in Myanmar. We leven met zeven mensen in een kleine hut die niet eens een apart slaapgedeelte heeft. Mijn dag begint met opstaan om 5 uur en 20 minuten sporten. Daarna doen we het eerste gebed van de dag en help ik mijn moeder met het ontbijt. Om 9.20 uur ga ik aan het werk tot 16.00 uur. ’s Avonds studeer ik.”

Vrijwilligerswerk

Jisma doet vrijwilligerswerk bij MdMJ in het kamp. Haar taak als ‘volunteer youth educator’ is om bewoners van het kamp informatie te verschaffen over onder meer gezondheidszorg en hygiëne. “Sinds mei 2019 werk ik als vrijwilliger voor Médecins du Monde Japan. Ik reis rond in het kamp en voer outreach-activiteiten uit. Het is niet altijd even makkelijk om de mensen te bereiken, maar het werk geeft me een doel, een missie. Toch blijft het zwaar om aan het eind van de dag uitgeput terug te moeten keren naar een overvolle schuilplaats, waar zelfs rusten moeilijk is. Als het warm is, wordt het te heet om in de hut te blijven. En als het regent, zijn er regelmatig overstromingen en harde wind en kunnen aardverschuivingen optreden.”

Toen Jisma en haar familie Myranmar onvluchtten, zat ze op de middelbare school. Ze moest haar opleiding noodgedwongen onderbreken. “Ik ben nog jong en vrijgezel. Ik kan geen onderwijs krijgen, vooral geen hoger onderwijs, zelfs niet in het kamp”, vertelt ze. “Ook hier staan we voor vele uitdagingen en moeten we strijden voor onze rechten. De kampen hebben speeltuinen en leercentra voor kinderen die worden gerund door steungroepen, maar die voorzieningen zijn niet geschikt voor mensen van onze leeftijd. Net als ik brengen veel jonge Rohingya nu al bijna drie jaar in het kamp door zonder dat ze naar school kunnen.”

Scholing

Jonnat (19) is ook volunteer youth trainer bij MdM Japan. Zijn verhaal vertoont veel overeenkomsten met dat van Jisma. Hij zat in het laatste jaar van de middelbare school toen het noodlot toesloeg. Samen met zijn moeder en broer en twee zusjes vluchtten ze naar Bangladesh. Ze komen uit Boddazza, een dorp in het noordelijke deel van Maungdaw in Myanmar. Jonnat vertelt: “Als moslims mochten wij van de regering van Myanmar geen hoger onderwijs volgen. Er was geen plaats voor de Rohingya om te worden opgeleid, we hadden geen bewegingsvrijheid, geen toegang tot gezondheidszorg. Daarom droomde ik als kind al van studeren in het buitenland. In het vluchtelingenkamp had ik geen werk en maakte ik emotioneel en financieel moeilijke tijden door. Op een dag ontmoette ik mevrouw Akiko en mevrouw Ku van Médecins du Monde Japan (MdMJ) en besloot ik deel te nemen aan hun activiteiten als vrijwilliger.”

Zowel Jisma als Jonnat volgen trainingen van MdM over gezondheids- en gemeenschapsthema’s. Yonnit: ”Dankzij mijn werk voor MdMJ heb ik nieuwe kennis en vaardigheden kunnen opdoen op het gebied van onder meer gezinsplanning, eerste hulp, hygiëne, zorg voor pasgeborenen, voeding, gender gerelateerd geweld, geestelijke gezondheid en gezondheidszorg in het algemeen. Daarnaast kreeg ik ook computerles, ik leerde werken met Microsoft Office, Photoshop en Excel.” Ook Jisma heeft veel geleerd: “Ik ben erg dankbaar dat ik deze kans krijg om te leren. Mijn werk voor MdM Japan en PULSE Bangladesh is nuttig voor de gemeenschap. Als jonge vrouw ben ik erg blij en dankbaar dat ik een rol kan spelen. Ik hoop dat ze hun activiteiten in de toekomst voortzetten en dat ik erbij betrokken kan blijven. In de toekomst wil ik dokter worden.”

Onzekerheid en angst

Het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties voorziet de kampen met rijst, bonen en olie, maar het is niet genoeg, volgens Jonnat. “Er is een tekort aan voedsel in het kamp. Om vis of rundvlees te kopen, moet je de rijst en olie die uitgedeeld is verkopen. Vluchtelingen kunnen niet werken omdat ze het kamp niet kunnen verlaten. Rondom het vluchtelingenkamp is een hek geplaatst. Ik ben bang dat de moeilijkheden waarmee ik in Myanmar werd geconfronteerd eindeloos zullen blijven bestaan. We leven nu zonder toegang tot onderwijs en worden omringd door hekken. Het leven in het kamp wordt alleen maar erger. Er zijn zelfs ontvoeringen geweest.” Ook Jisma maakt zich zorgen en voelt zich onveilig in het kamp: “Ik ben altijd bang. De toiletten zijn ver van onze hut verwijderd en in het kamp is het niet veilig. Tot nu toe zijn verschillende vrouwen ontvoerd en nog niet gevonden.”

Beide jongeren snakken naar een normaal, rustig leven, zonder geweld, angst en ontberingen. Een veilige plek voor henzelf en hun geliefden. Jonnat: “We hebben steun van de internationale gemeenschap nodig, zodat we gehoord worden, toegang kunnen krijgen tot onderwijs, het internet, bewegingsvrijheid en medische voorzieningen. Ik wil hier niet meer wonen. Ik wil zo snel mogelijk met waardigheid terugkeren naar Myanmar. Ik zou zo graag willen studeren en later arts willen worden. Heel veel Rohingya hebben hulp nodig, ik wou dat ik hen kon steunen.”

The post Twee jonge Rohingya’s over leven in een vluchtelingenkamp: “Soms is het moeilijk de dromen te herinneren die ik als kind had” appeared first on Dokters van de Wereld.

Dit artikel is afkomstig van de website van Dokters van de Wereld:

Twee jonge Rohingya’s over leven in een vluchtelingenkamp: “Soms is het moeilijk de dromen te herinneren die ik als kind had”

Categorieën
Dokters van de Wereld

Coronavirus bereikt vluchtelingenkamp Rohingya’s in Bangladesh

Meer dan een miljoen gevluchte Rohingya’s leven in het zuiden van Bangladesh in een vluchtelingenkamp. De leefomstandigheden zijn er erg zwaar. De mensen wonen opeenpakt in het overvolle kamp waar het aan alles ontbreekt. Tot overmaat van ramp werd half mei ook de eerste besmetting met het coronavirus in het kamp geconstateerd.

De Rohingya’s worden zwaar getroffen. Ze hebben hun land Myanmar moeten ontvluchten omdat ze er werden vervolgd en hun leven niet zeker waren. Naast dat trauma worden ze in Bangladesh nu geconfronteerd met natuurrampen en infectieziekten, terwijl ze in zeer kwetsbare omstandigheden leven.

Meer dan 20.000 mensen zijn inmiddels in Bangladesh besmet met het virus. In het hele land is een tekort aan medische beschermingsmiddelen en zorgpersoneel. Zo ook in het vluchtelingenkamp. Grote gezinnen wonen er in onderkomens voor een persoon, medische voorzieningen en voorraden zijn ontoereikend en de hygiëne is slecht. Er is geen stromend water en de gedeelde sanitaire voorzieningen verkeren in zeer slechte staat. De verspreiding van infectieziekten in het kamp was sowieso al een grote zorg. Bangladesh gaat het moessonseizoen in en door zware regenval overstroomt de riolering regelmatig, met infectieziekten zoals diarree als gevolg.

De aanwezigheid van het coronavirus in het vluchtelingenkamp heeft een enorme impact op bewoners, lokale gemeenschappen en steungroepen. Sinds april zijn medewerkers van Médecins du Monde Japan (MdM) actief om de vluchtelingen voor te lichten over het voorkomen van infectieziekten. Tot nu toe hebben de teams ongeveer duizend mensen bereikt, voornamelijk ouderen en mensen met een handicap. Maatregelen om verspreiding van infecties te voorkomen worden ingevoerd volgens de WHO-richtlijnen. Alles is gericht op preventie. We zijn ons er terdege van bewust dat als het coronavirus zich verder verspreid in het kamp, het alleen maar moeilijker zal worden voor medisch personeel en supporters van buitenaf om toegang tot het kamp te krijgen.

Akiko Kida, medisch coördinator: “Het gebrek aan medisch personeel en beschermingsmiddelen, de discriminatie en vooroordelen, geruchten en zorgen over het coronavirus in Rohingya-vluchtelingenkampen, dit alles was al een uitdaging. Dat COVID-19 het kamp nu heeft bereikt is weer een extra bedreiging voor de Rohingya. Het brengt deze kwetsbare mensen in een nog moeilijkere situatie. Hoe kunnen we in het kamp vermijden dat ze dicht op elkaar zitten? Zij zijn ontheemd, er is gebrek aan informatie, ze hebben geen bewegingsvrijheid en staan daardoor nog meer bloot aan het risico op infectieziekten.”

The post Coronavirus bereikt vluchtelingenkamp Rohingya’s in Bangladesh appeared first on Dokters van de Wereld.

Dit artikel is afkomstig van de website van Dokters van de Wereld:

Coronavirus bereikt vluchtelingenkamp Rohingya’s in Bangladesh

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

Bruizt steunt Dokters van de Wereld met mooie actie

Wat is het toch mooi om te zien dat mensen graag hun kwetsbare medemens bijstaan in zware tijden. Alex van Olst, directeur van het Utrechtse bedrijf Bruizt is  zo iemand. Toen de coronacrisis uitbrak ging het werk in zijn interieurontwerpbedrijf gelukkig door dankzij de opdrachten die ze al hadden staan. Maar hij realiseerde zich maar al te goed dat dat voor veel anderen niet het geval is. Hij besloot een actie op te zetten voor Dokters van de Wereld.

“Ik zag de rest van de wereld om ons heen stilstaan en dat veel mensen in de problemen kwamen. De zwakkeren worden dan al snel vergeten en we dachten daar moeten we iets voor doen”, vertelt Alex. “Dus toen zijn we een actie begonnen. Voor iedere opdracht die een klant ons geeft, doneren we 400 euro aan Dokters van de Wereld.” Daar zijn wij natuurlijk ontzettend blij mee. In een paar maanden tijd staat de teller nu al 4000 euro. Een prachtig bedrag en de actie is nog niet eens afgelopen. Alex: “We laten de actie tot augustus doorlopen. Dus ik verwacht dat er nog flink wat geld bijkomt. Sinds de start van de lockdown zijn er tien opdrachten bijgekomen en alhoewel het even wat rustiger leek te worden, loopt het nu weer vlot door. Het is eigenlijk business as usual.”

Een prachtig initiatief van Bruizt. Wil je ook met jouw bedrijf Dokters van de Wereld steunen? Dat kan natuurlijk! Meer informatie daarover vind je hier.

Bezoek hun website.

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

#run5donate5nominate5

De lockdown wordt versoepeld en iedereen staat te popelen om weer wat te doen, wereldwijd. De nieuwste rage is een challenge op instagram om 5 kilometer te rennen, 5 mensen te nomineren en 5 euro te doneren aan een goed doel. Ilse, Maarten en Floor waren er gelijk voor in en zijn de uitdaging aangegaan.

En jij? Doe jij ook mee?

Ben jij nou geen renner maar meer een fietser, dan kun je natuurlijk ook 50 kilometer fietsen!

Hoe werkt het?

* Je rent 5KM of fietst 50KM en neemt het op met Strava, Runkeeper of iets anders.
* Je maakt een selfie met 5 vingers en nomineert daarmee 5 van je vrienden om ook mee te doen
* Je doneert 5 euro aan Dokters van de Wereld via onderstaand formulier
* Maak een post op Insta en/of Facebook met je rondje, je selfie, een screenshot van je donatie en de hashtags #run5donate5nominate5 #5challenge #doktersvandewereld
* En denk eraan om ons te taggen @doktersvandewereld op Insta of @doktersvandewereldnl op facebook, dan kunnen anderen ons ook vinden.

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

Laat tijdens coronacrisis alle mensen in vreemdelingendetentie…

Zes verschillende mensenrechtenorganisaties* waaronder Dokters van de Wereld vinden het onverantwoord en ongerechtvaardigd om mensen zonder verblijfsrecht in Nederland vast te houden in detentie tijdens deze coronacrisis. Vooral nu het duidelijk is dat vele coronamaatregelen nog lang van kracht zullen zijn en er geen uitzettingen kunnen plaatsvinden, is er geen grond om mensen vast te houden. De organisaties doen een dringende oproep aan de regering tot onmiddellijke vrijlating van de mensen uit vreemdelingendetentie.

Mensen in detentie lopen extra risico om besmet te worden door het coronavirus, benadrukt onder meer de Wereldgezondheidsorganisatie. Verschillende internationale mensenrechtenorganisaties, waaronder het Europees Comité ter Voorkoming van Foltering (CPT) en de VN-vluchtelingenorganisatie (UNHCR) hebben regeringen daarom opgeroepen zoveel mogelijk af te zien van vreemdelingendetentie, mensen vrij te laten en op zoek te gaan naar alternatieven voor detentie.

Extra risico op coronabesmetting

De coronamaatregelen die in Nederlandse vreemdelingendetentiecentra zijn getroffen bieden onvoldoende bescherming. De meeste mensen zijn opgesloten in een meerpersoonscel van circa 10m2. Afstand houden is in zo’n kleine ruimte niet mogelijk. Het medisch personeel werkt grotendeels thuis, waardoor het de vraag is of bij eventuele besmettingen tijdig en effectief wordt gehandeld.

Meneer L.: ‘Het is chaotisch binnen. Veel mensen worden teruggestuurd naar de cel, want er is te weinig personeel. Nieuwe mensen van buiten worden tussen de ingeslotenen gezet. En dan ineens moeten zij toch eerst in quarantaine, want ze zijn nog niet naar de medische dienst geweest.’

Niet alleen ingeslotenen zijn bang om besmet te raken. Ook het personeel vindt de situatie in detentie onveilig.

Buitenproportionele maatregelen

Sinds 9 maart gelden in vreemdelingendetentie extra strenge maatregelen vanwege de bestrijding van het coronavirus. Mensen zijn tot 21 uur per dag opgesloten in een cel en in de overige uren worden er geen activiteiten aangeboden. Ook mogen zij geen bezoek ontvangen. Dat terwijl zij niet zijn opgesloten vanwege een strafbaar feit. Zij zijn alleen maar opgesloten omdat zij niet in Nederland mogen blijven. In vreemdelingendetentie wachten zij op het moment dat zij Nederland worden uitgezet.

Meneer S.: ‘Ik ben gestrest. We mogen nu nog maar 3,5 uur per dag van cel. En dan is er nog steeds niets te doen, want alle activiteiten zijn stilgelegd.’

De maatregelen zijn opgesteld door de Minister van Rechtsbescherming en gelden voor het gehele gevangeniswezen. De maatregelen treffen vreemdelingen extra zwaar, omdat zij – in tegenstelling tot veroordeelde criminelen – in detentie ook geen toegang hebben tot onderwijs en arbeid.

Geen juridische grondslag

Vreemdelingendetentie is enkel bedoeld om mensen gereed te houden voor vertrek. Als uitzetting niet mogelijk is, valt de grond voor de detentie weg. Door de COVID-19-pandemie hebben veel landen de grenzen gesloten en kunnen er geen uitzettingen plaatsvinden. Zowel hier als in andere landen zijn de coronamaatregelen nog lang niet voorbij, waardoor er voorlopig geen zicht is op uitzetting.

Oproep tot vrijlating

Mensenrechtenverdragen en richtlijnen verplichten de overheid een afweging te maken of vrijheidsontneming proportioneel is. Het zeer zware en restrictieve regime, het risico op besmetting en het gebrek aan zicht op uitzetting verhouden zich niet tot het doel (gereedhouden voor vertrek) en het bestuursrechtelijke karakter van vreemdelingenbewaring. Daarom roepen de zes organisaties de regering op tot onmiddellijke vrijlating van de mensen uit vreemdelingendetentie.

*Organisaties:
Amnesty International
Meldpunt Vreemdelingendetentie – Stichting LOS
Dokters van de Wereld
Vereniging Asieladvocaten & -Juristen Nederland (VAJN)
STIL Utrecht
VluchtelingenWerk Nederland

Lees hier de brief (PDF)
Oproep vrijlating uit vreemdelingendetentie ivm Corona

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

Hulpverlening tijdens de coronacrisis: ‘Behoefte aan psychische…

Het is een uitzonderlijk drukke tijd voor de hulpverleners van Dokters van de Wereld. Alle reguliere zorg gaat natuurlijk gewoon door, terwijl er door de coronacrisis veel werk bij komt en tegelijkertijd menskracht wegvalt. Flink doorwerken en improviseren dus. Aan inzet van ons team ontbreekt het in ieder geval niet. Heel mooi en bijzonder om te zien hoe ze zich met hart en ziel inzetten voor onze kwetsbare medemensen en alles draaiende weten te houden en zelfs nieuwe projecten opstarten.

Annette Hoogerbrugge, programmamanager Zorgrecht laat weten dat er alles aan wordt gedaan om de zorg in stand te houden, maar dat het team dagelijks geconfronteerd wordt met gaten die er vallen. “Heel regelmatig worden we gebeld met echt forse problemen in de toegang tot zorg. Zo is bijvoorbeeld de tandzorg bij de Kruispost helemaal gestopt en lopen de wachtlijsten bij Equator op. In Den Haag zijn huisartsen onbereikbaar, zodat uiteindelijk mensen vanuit Den Haag naar de Kruispost in Amsterdam kwamen.” Wat ook grote zorgen baart zijn de vele ongewenste zwangerschappen, met name onder Eritrese vrouwen. On-danks alle drukte is er contact geweest met een Eritrese verloskundige die gaat helpen met voorlichting geven. We hopen daar snel mee te starten en dan deze vrouwen van anticon-ceptie te kunnen voorzien.

Lichtpuntjes
De vele lichtpuntjes zijn onze vrijwilligers die ontzettend belangrijk werk doen met veel toe-wijding. Zo zijn de twee coassistenten die sinds enkele weken meerijden met de Zorgbus en voorlichting geven over het coronavirus zo enthousiast over hun werk en collega’s dat ze hebben gevraagd of ze mogen blijven. Heel fijn natuurlijk!
Het doorverwijzen van mensen met coronaverschijnselen naar de GGD is een hele klus en vraagt om veel persoonlijke begeleiding. Iets wat erg moeilijk is, maar gelukkig hebben we Lisette Smit (medewerker Zorgrecht) bereid gevonden hier een steentje aan bij te dragen. Ook worden we gelukkig bijgestaan door creatieve dokters die heel goed meedenken, meewerken en eigen netwerken aanboren.

Online psychologische hulp
Ondertussen gaat het opstarten van het nieuwe, online psychologische project ook door. Dat gaat best goed en verloopt voorspoedig. Er zijn trainingen gedaan en vier nieuwe men-sen aangenomen die op dit moment worden ingewerkt om online en telefonisch psycholo-gische consulten te geven. Dit alles gebeurt op afstand, wat op zich al een hele prestatie is. “Martha Tijema van het Zorgrecht-team speelt daar een grote rol in en daar zijn we erg dankbaar voor”, laat Annette weten. “De behoefte aan deze psychische zorg is onvermin-derd groot. Een uitdaging, vooral in deze tijd. Een aantal ernstig getraumatiseerde mensen wil liever een psycholoog face to face zien. Daar zijn we een oplossing voor aan het beden-ken. Utrecht en Eindhoven hebben aangegeven dat zij ook heel graag gebruik willen maken van onze psychische zorg op afstand. Dus nog even en we hebben landelijke dekking!”

Zorgcafé
Ook de mensen die gebruik maken van het Zorgcafé zien onze zorgverleners liever op lo-catie dan dat ze ons bellen. Daarom nemen onze cultuurcoaches zelf contact op met de mensen die bij hen bekend zijn en ondersteunen en vertalen voor hen bij telefoongesprek-ken met de huisarts. Zowel Boost in Amsterdam als Gezellig in Nijmegen, de twee locaties van de Zorgcafés, organiseren op dit moment alles online. Het Zorgcafé sluit daarbij aan. Volgende week geven twee medische vrijwilligers via de Boost-community online voorlich-ting over Corona in drie verschillende talen. De teams hebben zelfs een kort filmpje ge-maakt om de consulten en andere initiatieven onder de aandacht te brengen, omdat spre-kende gezichten de doelgroep wellicht meer aanspreekt dan een geschreven tekst.

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

‘Rechtvaardigheid voor allen, anders wordt het de dood voor…

Hoe Médecin du Monde Griekenland tegen meer dan COVID-19 moet vechten

GRIEKENLAND – Volgens de Griekse premier Kyriakos Mitsotakis is het momenteel oorlog. De strijd wordt niet alleen geleverd tegen het virus COVID-19, maar op alle fronten waar Griekenland al moest watertrappelen. 50.000 vluchtelingen zitten vast in overvolle kampen, geweld laait steeds verder op tegen de bewoners en hulpverleners, de recessie wordt alleen maar erger en het land heeft relatief gezien (op Italië na) de meeste ouderen te beschermen. Hoe pakken de inmiddels oververmoeide vrijwilligers van Médecin du Monde Griekenland (MdMG) dit aan? Nog belangrijker: wat kunnen wij doen?

Nu de Griekse gezondheidszorg door de extreme bezuinigingen naar aanleiding van de recessie (en onder druk van de EU) maar 5.2 bedden per 100.000 mensen kan bieden (vergeleken met de 29.2 bedden in Duitsland), vormt deze pandemie ongekende bedreiging voor het land. Toch heeft Griekenland vooralsnog, geheel onverwacht het dodental weten te beperken. Maar hoe lang blijft dat nog zo voor de kwetsbare groepen? De maatregelen die sinds 23 maart zijn getroffen houden onder andere in dat de vluchtelingenkampen nauwelijks hulp kunnen ontvangen van hulpverleners. Daarnaast mag geen bewoner de kampen verlaten. Sterker nog: de lokale bevolking verhindert actief dat zowel de vluchtelingen (die geen kant op kunnen) als de hulpverleners (die overuren draaien) de kampen verlaten of binnengaan. De tegenstanders van de vluchtelingen gaan zelfs over op aanvallen.

MdMG staat voor de uitdaging om met een onderbemand team en onvoldoende financiële steun vluchtelingen van de nodige zorg te voorzien, aangezien de kampen broeiplekken zijn voor het virus. Hoe kunnen de bewoners daar aan social distancing doen, wanneer zij met ongeveer 40.000 mensen in kampen leven met een capaciteit voor 6000?

De vluchtelingen zijn zich pijnlijk bewust van het gevaar dat het virus vormt in de overvolle kampen. Zij protesteren en eisen verplaatsing zodat ze de mogelijkheid krijgen om zichzelf en hun naasten te beschermen. Ze pleiten voor dezelfde behandeling als de rest van de bevolking met leuzen als: ‘ongelijke behandeling tijdens deze pandemie staat gelijk aan een doodvonnis’ en ‘rechtvaardigheid voor allen, anders wordt het de dood voor allen’. De wanhoop van de bewoners is schrijnend, aangezien er blijkbaar op hen geschoten wordt door politie, wanneer zij de helse kampen proberen te verlaten. De kampen vormen eerder een val dan een toevlucht.

De vrijwilligers van MdMG lijken een groter hart dan mogelijk te hebben: niet alleen zetten zij zich structureel in voor de rechten van de vluchtelingen in Griekenland; zij houden ook de kwetsbare ouderen in de gaten door het lanceren van ‘online companionship’ en verrichten uitreikende zorg om niet alleen met bijna 8000 daklozen, maar ook met de ruim 300.000 tellende Roma bevolking in contact te blijven.

Hulp is hard nodig om al deze kwetsbare groepen dat geven waar zij recht op hebben: zorg en aandacht zoals wij dat voor elk mens eisen, waar iemand ook vandaan komt. Door hier te doneren kun jij MdM Griekenland helpen om boven water te blijven, zodat zij en hun levensreddende hulp in Griekenland niet ten onder gaan.

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

Sympathieke kaartenactie brengt 500 euro op

Margot ten Bok wilde iets doen voor de mensen die alleen thuiszitten vanwege de coronacrisis èn voor de kwetsbare mensen in onze samenleving. Dus startte ze een sympathieke kaartenactie met zelfgeschreven gedichten. Voor opa’s, oma’s of iemand anders die we nu even niet kunnen zien. De volledige opbrengst van de actie gaat naar Dokters van de Wereld. Een win-win situatie dus. De ontvangers van de kaartjes blij en wij blij.

De actie is een groot succes. Het streefbedrag van 500 euro heeft Margot inmiddels al bereikt, maar ze gaat door. “Al meer dan 100 mensen zijn je voorgegaan en er is inmiddels maar liefst 500 euro opgehaald! Maar niet getreurd, er zijn nog genoeg kaartjes over”, laat Margot weten. De kaartjes kosten 2.95 euro per stuk, inclusief verzendkosten. Als je een persoonlijke boodschap erop geschreven wilt hebben, kan dat ook. De kaartjes zijn te bestellen via instagram: @voor.de.leuk of door een e-mailtje te sturen naar: margot.mtb@gmail.com .

We sluiten af met een van Margots gedichtjes:

Realiteit is niet altijd wat je wil dat het is
Soms moet je het gewoon accepteren
Want als je gaat piekeren over wat je mist
Zul je nooit zien wat de wereld je heeft gegeven

Dank je wel Margot!

Margot met haar zelfgemaakte kaartjes

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

Hulp is geen schande

Hoe Medecin du Monde Japan niemand aan het lot overlaat

JAPAN – Nadat het aantal dodelijke slachtoffers van het COVID-19 virus afgelopen week is verdubbeld, heeft premier Shinzo Abe op 16 april  eindelijk de noodtoestand uitgeroepen. Zorgmedewerkers worstelen er om de schade zoveel mogelijk te beperken. Medecin du Monde Japan (MdMJ) bereikt de groeiende kwetsbare groep met gratis voorlichting en zorg. Zij die niet of nauwelijks toegang hebben tot de al overvolle ziekenhuizen kunnen terecht bij de onbevreesde medisch vrijwilligers.

Met momenteel 8626 geregistreerde Covid-19 geïnfecteerden, 901 herstelden en 178 doden, heeft Japan globaal relatief weinig gevallen met een totaal van 126.5 miljoen inwoners. Maar dat de aantallen zo snel zijn verdubbeld, doet de angst voor een uitbraak toenemen onder de bevolking. De volle ziekenhuizen en MdMJ zetten zich schrap voor soortgelijke taferelen als in de zwaarst getroffen landen, niet wetende hoeveel het zorgpersoneel nog aankan en hoeveel de kwetsbare groep gaat groeien.

De nieuwe noodmaatregelen sinds 16 april houden o.a. in dat elk huishouden 100,000 Yen (860 Euro) ontvangt en twee mondkapjes. Op deze manier wil Abe huishoudens redden van faillissement – in een poging om de consequenties van het initieel trage optreden in te dammen – zodat niet nog meer mensen dakloos worden. De nood van deze maatregelen neemt niet weg dat er een nieuw probleem ontstaat in Japan: Internetcafés worden gesloten. Dit Japanse fenomeen legt al sinds 2000 de sociaaleconomische ongelijkheid in Japan bloot. Hier, in uitgebouwde cybercafes, wonen mensen in kleine hokjes omdat zij financieel niet in staat zijn om de huur voor een woning op te brengen. Eigenlijk waren deze ‘bewoners’ al dakloos, ondanks het hebben van een baan en het feit dat zij ongeveer 24 euro moeten betalen per nacht. Nu deze plekken door de maatregelen moeten sluiten, worden minstens 4000 mensen dakloos. Waar komen zij nu terecht? Hoe kunnen zij aan thuis-isolatie doen zonder woning?

©BBC – nu alle internetcafés zijn gesloten als voorzorgsmaatregel, belanden nog meer mensen op straat

De Japanse mentaliteit tegenover ‘afhankelijk’ zijn helpt hulpbehoevenden niet. Zelfredzaamheid is een groot goed in deze cultuur. Voor mensen die door omstandigheden in de problemen komen, is het gevoel van schaamteom zowel hulp te vragen als accepteren, te groot. Juist deze mensen probeert MdMJ te bereiken door het taboe van afhankelijkheid te doorbreken. Zorg moet volgens MdMJ niet als verdienste worden gezien, maar als universeel recht. Dit betekent dat iemands waarde niet afhangt van de mate van benodigde zorg of hulp. ‘Kwetsbaar’ mag tijdens COVID-19 niet het nieuwe normaal worden.

De in Japan welbekende woordvoerder voor daklozen-rechten, Tsuyoshi Inaba, stelt dat veel daklozen een maand geleden niet eens wisten wat COVID-19 was. Aangezien het virus vanuit de regering als ‘onder controle’ werd gecommuniceerd, voelde vele daklozen en niet-daklozen niet de urgentie om het serieus te nemen. Inmiddels dringt de cruciale informatie door dankzij de initiatieven van MdMJ. Hierdoor kan iedereen zichzelf en anderen beschermen, wat niet alleen goed is voor de mensen in nood, maar voor elke laag van de maatschappij. Naast hun gebruikelijke rondes en voedseldistributie verricht MdMJ extra werk om in contact te blijven met de kwetsbare groepen.

Aan afwachten doen de Japanse collega’s niet. De vrijwilligers hebben informatiefolders ontworpen en deze uitgedeeld aan hulpgroepen. Ook organiseren ze bewustwordingscampagnes op publieke plekken met de nodige bescherming. Op deze manier hopen ze de mensen te bereiken die buiten het kader van de Japanse gezondheidszorg vallen. Er zijn inmiddels meer dan tweehonderd preventiekits uitgedeeld en dit aantal groeit volgens MdMJ behoorlijk.

© MdM Japan – gratis preventiekit met gebruiksaanwijzing

De voorspelling is dat de kwetsbare groep in Japan alleen maar zal groeien door baan- en huisverlies tijdens en na de pandemie. Strijdend tegen deze maatschappelijke uitsluiting gaat MdMJ op pad om daklozen, werklozen, immigranten en andere sociaaleconomisch misbedeelde groepen te bereiken. Om hen die al vóór COVID-19 om hulp verlegen zaten datgene bieden waar elk mens – tijdens wat voor noodsituatie dan ook – recht op heeft: zorg.

Categorieën
Dokters van de Wereld Ontwikkelingshulp

Zorg in tijden van corona: “Het is voor daklozen veel moeilijker…

De hulpverleners van Dokters van de Wereld werken natuurlijk hard door tijdens de Coronacrisis. Het RIVM en de regering benadrukken de afgelopen week terecht dat we alleen samen door deze crisis komen. Wij strijden al jaren voor toegang tot zorg voor de meest kwetsbaren in onze samenleving. De zorg die we bieden is harder nodig dan ooit. Samen is iederéén. De huidige omstandigheden zijn moeilijk, maar een voordeel is dat er ook samenwerkingen ontstaan die er anders niet zouden zijn. We staan in nauw contact met meerdere gemeentes en leveren zo veel mogelijk maatwerk. Zo stonden we laatst onverwacht voor een hotel in Scheveningen waar de eigenaar ondanks al zijn eigen zorgen toch het hele hotel aan daklozen had aangeboden. 

Toch wordt het steeds moeilijker voor de kwetsbare mensen die wij zien om de zorg te krijgen die ze nodig hebben. Zo werden afgelopen week twee mensen geweigerd bij een ziekenhuis. Ze kwamen niet langs een vorm van triage. Uiteindelijk zijn ze toch opgenomen en behandeld na een telefoontje van Dokters van de Wereld. We vrezen dat dit een serieus probleem gaat worden, heel schrijnend.

Zorgbus
Met de Zorgbus zijn we in Amsterdam de afgelopen twee weken vier hele dagen op pad geweest. We bieden medisch spreekuren bij de drie vaste nachtopvang locaties in de stad en bij een tijdelijke nachtopvang in de Sporthallen Zuid en een mede op ons advies door de gemeente gehuurd hostel in Amsterdam Zuidoost dat nu met name wordt ingezet voor kwetsbare mensen. De samenwerking met de GGD en de veiligheidsregio verloopt prettig.
Onze artsenpool wordt echter wel kleiner. Steeds meer dokters worden opgeroepen om op de zogenoemde Covid-units te gaan werken of op de intensive care-afdelingen. Dat slaat een flinke bres in ons bestand. Gelukkig zijn er via Artsen zonder Grenzen twee artsen de komende weken beschikbaar en ook twee andere doktoren zijn inmiddels ingewerkt en doen spreekuren in de Zorgbus.

Voorlichting over Corona
Op verzoek van de gemeente Amsterdam geven we tijdens onze bezoeken op de verschillende locaties ook voorlichting over het Coronavirus. Sinds afgelopen week rijden er twee medische studenten mee met de Zorgbus die informatie geven over het virus. Ook hebben we een Portugees sprekende huisarts bereid gevonden om telefonisch spreekuur te doen voor een groeiende groep Braziliaanse mensen die alleen Portugees spreken.

Op iedere locatie helpen we gemiddeld tussen de twintig en veertig personen. Meestal zitten daar enkele mensen tussen (minder dan vijf) die mogelijk met het Coronavirus besmet zijn. Wij spreken alleen diegenen die zichzelf melden. We onderzoeken hen aan de hand van een aantal vragen, checken of ze koorts hebben en doen een ademhalingstest. Bij enig vermoeden nemen we direct contact op met de GGD.

Dinah, een van onze vrijwillige artsen, bood afgelopen week zorg bij de tijdelijke opvang in Amsterdam Zuid. “Je merkt dat de mensen veel zorgen hebben. Het is voor daklozen veel moeilijker om aan social distancing te doen. We hebben veel voorlichting gegeven over Corona. Zelf zag ik vier mensen met meerdere symptomen van Corona. Gelukkig hebben we goed contact met de GGD die deze mensen in zulke gevallen komt bezoeken voor verder onderzoek.”

Afgelopen week is een aantal mensen in isolatie geplaatst. We hebben met de GGD afgesproken dat zij aan ons doorgeven wie in isolatie gaan, zodat we hen een dag later kunnen bellen ter ondersteuning. Het is voor mensen met bijvoorbeeld een posttraumatische stressstoornis namelijk heel moeilijk om in quarantaine te zitten.

Psychologisch spreekuur
Het aantal mensen met psychische klachten stijgt helaas. We zijn dan ook druk bezig om ons team psychologen op te schalen zodat we nog meer online en telefonische consulten kunnen geven. Dat lukt aardig gelukkig. We hebben inmiddels een telefonisch spreekuur en houden ook digitaal contact met mensen. Zo hebben onze psychologen deze week al een fors aantal online consulten gedaan. Dat werkt best goed. Nieuwe psychologen bieden we een training over online consulten, hiervoor hebben we een document gemaakt en een programma opgezet.

Sommige mensen bereiken we helaas niet meer en verliezen we uit het oog. Over een aantal maken we ons zorgen. Binnen zitten in een opvanglocatie is geen feestje en veroorzaakt stress en onderlinge conflicten.
We proberen kwetsbare doelgroepen zoveel mogelijk in beeld te hebben en houden door organisaties zoals ASKV, Vluchtelingenwerk en Amsterdam City Rights te vragen zorgelijke gevallen bij ons te melden. Ook bij de Haagse opvang- en ondersteuningsorganisaties hebben we dit verzoek gedaan en zijn ons spreekuur en online psychologische counseling bekend. In Rotterdam hebben we ons bij de Pauluskerk gemeld.