Categorieën
Care Nederland

Een week later in Beiroet: “We leven nog, maar we zijn niet ok”

Het is een week na de verwoestende explosie in Beiroet wanneer we CARE medewerker Ramzi Saliba spreken.  Hij is programma medewerker in Canada, maar komt oorspronkelijk uit Libanon.  De hoofdstad van zijn geboorteland werd opgeschrikt door een explosie die niet eerder in vredestijd is voorgekomen en heeft de helft van de stad weggevaagd.

Ramzi belde  direct na de explosie zijn naasten in Libanon om zeker tw weten dat ze in orde zijn.“Hoe gaat het?” vroeg hij aan een vriend. Waarop hij antwoorde: “Ik ben ok” om vervolgens te pauzeren en te vervolgen met “aan de buitenkant”. Het antwoord van alle anderen die hij belde was vrijwel hetzelfde. Mensen voelen zich verdoofd en leeg.  Ze voelen zich hopeloos. Wat hij hoort is het trauma dat ze stuk voor stuk hebben opgelopen.

Een ramp, twee perspectieven

Als relatieve buitenstaander, omdat hij nu in Canada woont, ziet hij deze ramp vanuit twee perspectieven.Ramzi:  “Ik zie hoe mensen uit verschillende landen, waarondere Canada, ontzettend meeleven en willen helpen. Door hun vrijgevigheid kan noodhulp verleend kan worden aan het Libanese volk. Het geeft mij hoop en troost tijdens deze tragedie.”

Aan de andere kant hoort hij van vrienden en familie in Libanon dat de verwoesting groter is dan je je kan voorstellen. Zelfs tien dagen na de ramp kunnen mensen die het hebben megemaakt nog niet beseffen wat er is gebeurd. Zij zagen hun stad in enkele seconden verworden tot  puin. Er is geen blog, nieuwsitem of social media post dat de schaal van verwoesting ooit kan vastleggen.

Libanezen ruimen hun stad op

Maar hoe groot de tragedie ook is; mensen vanuit het hele land komen samen in actie. Ze doen wat ze kunnen, pakken een bezem en schep op en gaan naar Gemmayzeh, Mar Mikhael en Ashrafief om op te ruimen. Ze brengen, met maskers op tegen COVID-19, hoop waar het het meest nodig is. Dit zijn de echte helden.

Een onherkenbare stad

“Als ik foto’s zie van Beiroet herken ik de stad niet meer terug. Alle straten en bekende bezienswaardigheden zijn verwoest.” zegt Ramzi. Er wacht geen enorme taak al om deze straten, gebouwen en huizen te herbouwen.

Zijn vrienden Marc, Tracy en Joanna zijn nu in Libanon als vrijwilligers aan het werk om de stad op te ruimen. Ze kozen een apartementsgebouw in Jeitawi als hun eerste project. Wat ze aantroffen waren kapotte deuren, ramen die er compleet uitgeblazen waren een beschadigd zwembad, maar een onverschrokken eigenaar.

“Ze krijgen me niet kapot. Mijn huis is verwoest en ik heb mijn hond moeten laten inslapen (omdat hij zo zwaar gewond was door de explosie).  Maar ik zal dit huis herbouwen. Ik blijf hier, want dit is mijn thuis” zei de eigenaar.

Ramzi’s vrienden gingen naar het bovenste appartement, waar ze bloed op de muren, deuren, vloeren en trappen vonden. Je kon het bloed gewoon ruiken. Ze besloten om het terras op te ruimen, welke een panoramisch uitzicht heeft over de stad, de haven en ground zero van de explosie.

1% van de totale verwoesting

Het opruimen van de stad is een taak van enorme grootte. Na twee en een half uur zwaar werk is er nog veel te doen.  Toen besloten zijn vrienden om de parkeersplaats schoon te vegen zodat wagens toegang krijgen tot het terrein om puin op te halen. Ondertussen vroeg een oude vrouw vanuit het raam of ze konden helpen om een kapotte tv naar beneden te brengen en een familie vroeg hen om plastic te spannen voor de ramen waar ruiten uit weggeblazen waren.

“Wat je op tv ziet is slechts 1% van de totale verwoesting” vertelde zijn vriendin Joanna. “Je hoeft maar een straat door te lopen of er wordt geroepen om hulp. Iedereen heeft hetzelfde gevoel: “We leven nog, maar we zien niet ok”

Door alles wat Libanezen hebben meegemaakt staan ze wereldwijd bekend om hun weerbaarheid. Tussen alle verwoesting, zie je tekenen van overleving, van hope, vastberadenheid en de sterke wil om te herbouwen. Maar nu, vandaag, is het Libanese volk simpelweg niet ok, ze hebben dringend onze hulp nodig.

CARE is al jarenlang  actief in Libanon en werkt met locale partners om levensreddende hulp te bieden met voedselpakketten, het verstrekken van geld, psychosociale hulp en hygiëneproducten voor de eerstkomende maanden. Hoe CARE de slachtoffers helpt ziet u in onderstaande video:

Dit artikel is afkomstig van de website van Care Nederland:

https://www.carenederland.org/een-week-later-in-beiroet-we-leven-nog-maar-we-zijn-niet-ok/

Categorieën
Care Nederland

CARE biedt voedsel en psychologische hulp in Beiroet

CARE Libanon was als een van de eerste NGO’s ter plaatse na de verwoestende explosie van dinsdag 4 augustus. Medewerkers startten direct met het uitdelen van  voedselpakketten aan 2400 mensen in een van de zwaarst getroffen delen van de stad. Ouderen, vrouwen en kinderen en mensen met een beperking hadden daarbij onze speciale aandacht.

De explosie in het havengebied van Beiroet raakt 300.000 inwoners hard. De inwoners zijn dakloos geworden en hebben vaak geen of te weinig toegang tot voedsel.  Zij zien hun toch al kwestbare situatie door onder meer de economische  en coronacrisis alleen maar verslechteren. Daarnaast kwam 80% van de internationale aanvoer van o.a. voedsel via de inmiddels totaal verwoeste haven binnen.

Bujar Hoxha, directeur van CARE Libanon zegt:

“Ongeveer 60% van de inwoners die het momenteel het zwaarst hebben gedurende de nasleep van de explosie zijn vrouwen en kinderen.”

Bujar Hoxha, directeur van CARE Libanon

Slapen in een onherkenbare stad

De collega’s van Hoxha, die werkzaam zijn in het gebied, zien dagelijks duizenden mensen die niets meer hebben en noodgewongen op straat slapen. De puinhoop is onbeschrijflijk en  de stad lijkt onherkenbaar. De straten zijn onbegaanbaar geworden: bomen en verwoeste auto’s  blokkeren de weg. De eigenaren van de voertuigen zijn ofwel afgevoerd naar het ziekenhuis ofwel dood. Patricia, een CARE medewerker, zegt: “De mensen die ik ontmoet zijn kapot van verdriet, maar de solidariteit is enorm hoog. Iedereen komt samen om puin te ruimen en de ouderen te helpen.”

Een van de ouderen die op straat slaapt is de 67-jarige Shiham. Het gebouw waar ze woonde werd totaal weggeblazen. In de nacht na de explosie sliep ze noodgewongen op een plastic stoel op de plek waar tot voor kort haar huis stond. “Gisteren brachten jongeren me een oude bank. Hij was kapot, maar het is beter dan niets. Vannacht slaap ik ook weer buiten, dit maal op de bank. Het is beter dan niets.”

Hulp op de lange termijn

De komende maanden ligt de nadruk op levensreddende hulp bieden in de vorm van voedselpakketten, geld, psychosociale hulp en hygiëne producten.  Voor de langere termijn zal CARE Libanon helpen met technische kennis en geld om de stad te herbouwen.  Ook psychosociale hulp hoort bij de lange termijn aanpak omdat in de nasleep van een dergelijke crisis de kans op huiselijk geweld toeneemt.

Psychosociale hulp voor de meest kwetsbaren

“Mentale gezondheid is een gevoelig onderwerp in de Libanese samenleving” legt Bujar Hoxha uit. “Toch twijfel ik er niet aan dat duizenden mensen een trauma hebben opgelopen of het nog moeilijk gaan krijgen tijdens de maanden die nog gaan komen”. Daarom traint Hoxha zijn personeel om trauma te herkennen en de nodige psychologische ondersteuning te kunnen bieden.

Vrouwen, kinderen en ouderen worden het hardst getroffen in crisissituaties. In Libanon maakt men zich daarom ook in het bijzonder zorgen om deze groep. Al voor de explosie aten 85% van de vrouwen in Libanon al kleinere porties dan nodig. “We zijn bang dat deze situatie alleen maar zal verslechteren” concludeert Hoxha.

CARE helpt met:

  • 20.000 warme maaltijden
  • 7500 tijdelijke opvangplekken
  • 5500 hygiene producten zoals zeep, tandenborstels en maandverband
  • 17.500 geldverstrekkingen

Wilt u bijdragen aan de tastbare hulp die CARE en de samenwerkende hulporganisaties(GIRO555) bieden? Doneer vandaag nog! Uw geld komt op de juiste plek terecht.

Dit artikel is afkomstig van de website van Care Nederland:

https://www.carenederland.org/care-biedt-voedsel-en-psychologische-hulp-in-beiroet/

Categorieën
Care Nederland

“Alsof de wereld verging”, Faroek overleefde explosie Beiroet

Als door een wonder overleefden de Libanese Farouk en zijn gezin de explosie in Beiroet. Nu helpen zij zelf de slachtoffers.

Farouk woont met zijn gezin in Chekka, een dorp op 65 kilometer van Beiroet. Hij was met zijn vrouw en dochter Tala (16) in Beiroet voor een afspraak op het moment van de explosie.

Op dinsdag 4 augustus om 18:00 stonden ze met hun auto op de parkeerplaats in het havengebied van Beiroet. Ze wilden bijna vertrekken om naar hun woonplaats terug te rijden, maar genoten nog even van het uitzicht op het stadscentrum en de haven.

Enorme explosie

Mijn dochter Tala zei nog: “Wat is Beiroet toch mooi” herinnert Farouk zich. Tala draaide het raam van de auto naar beneden voor een beter uitzicht op de stad. Farouk opende zijn deur om nog een laatste keer zijn benen te strekken voor ze aan de tocht huiswaarts begonnen.

Toen was daar de enorme knal. “De explosie slingerde me twee meter de lucht in. Het voelde alsof de wereld verging” vertelt Farouk, zichtbaar aangeslagen.

Gewond, maar in leven

“Ik ben zo dankbaar dat mijn gezin en ik het hebben overleefd. Het is echt een wonder. Andere mensen in de auto’s om ons heen zaten onder het bloed, ze zijn allemaal overleden. Hun autoramen waren dicht, door de explosie en de glasscherven hebben zij het niet overleefd.”

Farouk had geen andere keus dan het hele stuk terug naar Chekka te rijden, met zijn zwaar beschadigde auto. Met kapotte raam en uitgevouwen airbags kwamen ze uiteindelijk in hun woonplaats aan. Gewond, maar in leven.

Libanese pannenkoeken

Sinds donderdag gaat Farouk elke dag met zijn dochter Tala en veertig andere mensen uit hun dorp naar Beiroet om de slachtoffers van de explosie te helpen. “We nemen boterhammen en manakishs (Libanese pannenkoeken met tijm of kaas) mee, deze delen we uit aan mensen in de meest getroffen delen van de stad” licht hij toe.

Farouk: “We zullen elke dag naar Beiroet komen, om te helpen met de beperkte middelen die hebben. Dat is het minste wat we kunnen doen.”

Foto: Milad Ayoub/CARE

Dit artikel is afkomstig van de website van Care Nederland:

https://www.carenederland.org/alsof-de-wereld-verging-faroek-overleefde-explosie-beiroet/

Categorieën
Care Nederland

Kirupalini heeft haar eigen weverij

“Ik ben vader en moeder voor mijn zoon en nu kan ik, dankzij mijn bedrijf, voor hem kopen wat hij nodig heeft.”

Kirupalini, 32, heeft haar eigen weverij en verkoopt prachtige handgeweven kleding op markten in de hoofdstad Colombo op meer dan 300 km afstand, en aan klanten in andere regio’s.

Maar achter haar lach en achter deze sterk uitziende vrouw gaat een verhaal schuil van dagelijkse worstelingen en een verleden overschaduwd door een jeugd in de 30-jarige burgeroorlog in Sri Lanka. Op 19-jarige leeftijd werd zij geraakt door scherven van een ontplofte bom, waaraan ze dagelijks wordt herinnerd door een zichtbaar litteken op haar arm. Tegen het eind van de oorlog vond er een grote volksverhuizing in het land plaats en Kirupalini, haar ouders en haar zeven broers en zussen moesten snel de veiligheid van hun eigen huis verlaten voordat het met de grond gelijk werd gemaakt. Ze voegt hieraan toe: “Ik weet niet meer op hoeveel plaatsen we zijn geweest. Soms bleven we ergens twee dagen, dan weer ergens een week, maar uiteindelijk kwamen we zes maanden in het kamp Menik Farm terecht.”

In dit kamp trouwde ze met haar schoolvriend en raakte ze al snel zwanger. Helaas liet haar vriend haar in de steek toen ze slechts drie maanden zwanger was. Haar zoon, nu acht, heeft een hersenaandoening en gaat naar een speciale school.  Ze spreekt met trots over haar zoon en haalt haar telefoon tevoorschijn om foto’s te laten zien, terwijl ze zegt: “Ik ben vader en moeder voor mijn zoon en nu kan ik, dankzij mijn bedrijf, voor hem kopen wat hij nodig heeft.” Ook is ze voorzitter geworden van de Special Needs Society waarvan de leden samen geld kunnen sparen, hun ervaringen kunnen delen en elkaar kunnen steunen.

Chrysalis opleidingsprogramma

Hoewel de 70-jarige vader van Kirupalini wever is, heeft ze ervoor gekozen het vak te leren via een opleidingsprogramma van Chrysalis, de zusterorganisatie van CARE in Sri Lanka. Ze legt uit: “Tijdens de training moesten we ieder in twee maanden tien sari’s van zes meter lang maken. Ik heb die van mij in één maand gemaakt.” Haar snelheid en nauwkeurigheid zijn zelfs voor het ongetrainde oog goed zichtbaar als je haar ziet werken aan het weefgetouw. Na de praktische opleiding kreeg ze een handweefgetouw van Chrysalis, via het Women in Enterprise-programma van CARE, gefinancierd door H&M Foundation.

Met haar nieuwe vaardigheden heeft Kirupalini haar zus opgeleid in het gebruik van het nieuwe handweefgetouw. Hierna heeft haar zus ook een eigen weefgetouw gekregen. Al snel zijn aanpassingen in haar huis aangebracht om ruimte te maken voor de nieuwe weefgetouwen, inmiddels vier stuks. Ze vormen nu samen een klein weefcollectief, bestaande uit Kirupalini en haar vader, haar zus en iemand uit de buurt.

Zelfvertrouwen ontwikkelen

Chrysalis bleef Kirupalini verder ondersteunen met opleidingen in boekhouding en marketing en haar zelfvertrouwen nam toe. Ze legt uit: “Eerst dacht ik dat alle inkomsten winst waren, maar dankzij de opleiding heb ik geleerd mijn inkomen van de winst te scheiden. In het verleden durfde ik niet in het openbaar te praten, maar nu heb ik daar vertrouwen in gekregen.”

Haar vaardigheden op het gebied van spreken in het openbaar worden nu al in de praktijk toegepast, want zij is de voorzitter geworden van het Pandiyankulam Weavers Cooperative. Ze voegt hieraan toe: “Vroeger werkte ik in de hete zon op de rijstvelden en nu ben ik blij met mijn werk en kan ik kopen wat ik wil wanneer ik het wil.” Dankzij haar bedrijf heeft ze een kleine lening bij een bank kunnen afsluiten om een motor te kopen die ze gebruikt voor marketing en het vervoeren van grondstoffen.

Kirupalini is enorm trots op alles wat ze heeft bereikt ondanks haar ongunstige omstandigheden en voegt hieraan toe: “Ik heb bewezen dat een gezin met een vrouw aan het hoofd dezelfde levensstandaard kan hebben als een gezin met een man aan het hoofd.” Haar advies aan andere vrouwen die denken aan het opzetten van een bedrijf: “Als je een kans hebt, moet je die nemen. Houd vol en houd van je werk!”

De effecten van de coronacrisis

De COVID-19-pandemie treft ook het bedrijf van Kirupalini, omdat ze niet aan de grondstoffen en apparatuur kan komen die ze nodig heeft om het bedrijf op gang te houden. Ook zijn de marketingkansen aanzienlijk beperkt. Ze legt uit: “Ik probeer de moed erin te houden ondanks het inkomensverlies tijdens de COVID-19-pandemie en ik wacht met smart op de dag waarop ik mijn werk kan hervatten. We moeten ook serieus nadenken over alternatieve manieren om inkomsten binnen te brengen.”

Als ze naar de toekomst kijkt, blijkt duidelijk dat ze enorme ambities heeft en voegt hieraan toe: “Mijn droom is een eigen fabriek. Ik wil mijn klantenbestand uitbreiden en meer lokaal personeel in dienst nemen.” Ze sluit af met: “Vrouwelijke ondernemers hebben vaardigheden, competentie en een veilige omgeving nodig om te slagen. Doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen zijn ook zeer belangrijk.”

The post Kirupalini heeft haar eigen weverij appeared first on CARE Nederland – Andere aanpak. Eerlijke wereld..

Dit artikel is afkomstig van de website van Care Nederland:

https://www.carenederland.org/kirupalini-heeft-haar-eigen-weverij/

Categorieën
Care Nederland

Financiering noodhulp voor de grootste regionale vluchtelingencrises bedraagt slechts 1% van de wereldwijde uitgaven aan wapens

De beschikbare budgetten voor hulpverlening aan vluchtelingen in enkele van de grootste crisesgebieden ter wereld zijn lager dan ooit. Dit constateert CARE op basis van een analyse van de financiering van noodhulp aan Burundi, Democratische Republiek Congo, de Rohingya crisis, Zuid-Soedan, Syrië en Venezuela. Deze crises vertegenwoordigen het breedste scala en hoogste aantal vluchtelingen wereldwijd.

Op de vlucht

Het totale bedrag dat nodig is om noodhulp voor de genoemde zes vluchtelingencrises te financieren, bedraagt slechts 11% van wat deskundigen schatten als de jaarlijkse omvang van de wereldwijde wapenhandel. Het bedrag dat daadwerkelijk beschikbaar is bedraagt echter slechts 1% hiervan.

Oproep tot solidariteit

Ondanks de extra dreiging van COVID-19 in alle vluchtelingengebieden, is de internationale financiële steun aanzienlijk lager dan vorig jaar in deze periode. Vanaf medio juni 2020 is in totaal 1,12 miljard dollar ontvangen van de benodigde 10,86 miljard (10,3%) voor de betreffende noodhulpprojecten.

Nok van de Langenberg, hoofd Humanitaire Actie bij CARE Nederland zegt hierover:

“Wereldwijd zijn miljoenen mensen gedwongen om hun huis, regio of land te ontvluchten, op zoek naar veiligheid voor zichzelf en hun families. Wij mogen hen niet in de steek laten. Financiering van noodhulpprojecten is onmisbaar om vluchtelingen zowel bescherming als een perspectief op een menswaardige toekomst te kunnen bieden”.

Delphine Pinault, CARE International Humanitarian Policy Advocacy Coördinator, benadrukt:

“Nu wereldwijde solidariteit het enige antwoord is op COVID-19, roept CARE donoren en regeringen nog nadrukkelijker op om de verantwoordelijkheid en de kosten voor de opvang van vluchtelingen te delen. Hoewel het percentage in de afgelopen twee decennia is gedaald, vangen lage-inkomenslanden nog steeds de meerderheid van alle  vluchtelingen op.”

Over CARE

CARE is opgericht in 1945 en is een toonaangevende humanitaire organisatie die wereldwijd vecht tegen armoede en levensreddende hulp biedt in noodsituaties. In 100 landen over de hele wereld bestrijden we armoede door ongelijkheid tegen te gaan. We maken ons sterk voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen en voor mogelijkheden om mee praten en mee te beslissen over zaken die hun levens beïnvloeden. Voor meer informatie, ga naar www.care-international.org of lees verder op deze website.

The post Financiering noodhulp voor de grootste regionale vluchtelingencrises bedraagt slechts 1% van de wereldwijde uitgaven aan wapens appeared first on CARE Nederland – Andere aanpak. Eerlijke wereld..

Dit artikel is afkomstig van de website van Care Nederland:

https://www.carenederland.org/op-de-vlucht/

Categorieën
ActionAid Aidsfonds Care Nederland Free Press Unlimited ICCO International Campaign for Tibet Leprazending Light for the World Liliane Fonds Ontwikkelingshulp PAX Plan International Nederland Red een kind Save the Children SOS Kinderdorpen Terre des Hommes VSO ZOA

De corona crisis vraagt om nationale én internationale solidariteit

Organisaties roepen overheid op tot internationale solidariteit

In korte tijd is ons leven totaal veranderd. De wereld is overrompeld door de gevolgen van het virus. We zoeken naar een manier om met angst en onzekerheid om te gaan. Tegelijkertijd is het vooral de solidariteit met en de bescherming van de meest kwetsbaren die ons drijft.

Juist nu houden we rekening met elkaar. Zorgen we goed voor onze familie en vrienden en voor diegenen die het extra hard nodig hebben.

In Nederland worden stevige maatregelen genomen om de kwetsbaren te beschermen, de verspreiding van het virus tegen te gaan en de sociale en economische impact op mensen en bedrijven te verzachten.

Wat ons zorgen baart is dat de internationale coördinatie en solidariteit in de bestrijding en aanpak van dit grenzeloze probleem onvoldoende is. Ieder land heeft z’n eigen aanpak binnen de eigen landsgrenzen. Hoewel dat op korte termijn te begrijpen is, stopt het virus niet aan de grens. Deze pandemie kan alleen met een samenhangende, grensoverschrijdende aanpak worden gecontroleerd.

Wereldwijd zullen we solidair moeten zijn met de kwetsbaren. Dat zijn we als mensen aan onszelf en aan elkaar verplicht. Maar dat is ook noodzakelijk voor de wereldwijde volksgezondheid, en dus in het Nederlands belang. Ook voor de economie en onze sociale zekerheid is het beteugelen van deze pandemie essentieel.

De meeste ontwikkelingslanden staan op dit moment nog maar aan het begin van de epidemie en beschikken niet over een hoogwaardig gezondheidszorgsysteem, goede waterleidingen of een stabiele voedselvoorziening. De gezondheidszorg in deze landen zal zonder extra steun al snel bezwijken. Gemiddeld hebben deze landen vijftig keer minder artsen en twintig keer minder ziekenhuisbedden per persoon dan in Europa. Ook zal het virus bijvoorbeeld een impact hebben op de voedselvoorziening, en is betrouwbare informatie over het virus en de bestrijding daarvan een probleem in veel landen.

Om maar niet te spreken van fragiele staten die al jarenlang worden verzwakt door geweld en moeten omgaan met de situatie in vluchtelingenkampen en sloppenwijken. Miljoenen mensen leven dicht opeengepakt, zonder elektriciteit schoon drinkwater en met een gebrek aan voedsel. Hoe kunnen die veilig afstand houden tot elkaar en hun handen regelmatig wassen?

Bovendien dreigen maatregelen in sommige landen juist tégen mensen te werken en bestaande ongelijkheden te vergroten. We zien landen waar parlementen buiten werking worden gesteld en ruimte voor vrije pers, oppositie en mensenrechtenverdedigers wordt beperkt. Discriminatie versterkt zich en vrouwen- en meisjesrechten staan onder druk. Denk bijvoorbeeld ook aan gemarginaliseerde en vervolgde gemeenschappen, gemeenschappen, zoals de LHBTI-gemeenschap, die geen toegang krijgt tot goede gezondheidszorg, of vrouwen die structureel onderbetaald worden en risico’s moeten nemen omdat ze zich niet kunnen veroorloven om thuis te blijven.

Steun aan ontwikkelingslanden en aan maatschappelijk organisaties in die landen, is juist in deze tijd van crisis nodig en zou onderdeel moeten zijn van de noodmaatregelen die dit kabinet neemt. Tenslotte heeft António Guterres, secretaris-generaal van de Verenigde Naties, niet voor niets deze week landen opgeroepen om bij te dragen aan een internationaal noodfonds voor de aanpak van de coronacrisis.

Zonder internationale solidariteit ondermijnen we niet alleen de aanpak van de pandemie, maar ook de waarden van onze samenleving.

Afzenders:

  • ActionAid
  • Aidsfonds
  • Amref Flying Doctors
  • Arisa
  • CARE Nederland
  • Centre for Safety and Development
  • CNV International
  • COC Nederland
  • Cordaid
  • Dorcas
  • Foundation Max van der Stoel
  • Free Press Unlimited
  • GZB
  • Heifer
  • Hivos
  • ICCO
  • International Campaign for Tibet
  • International Justice Mission
  • Justice and Peace Netherlands
  • Kerk in Actie
  • Kom over en help
  • Leprazending
  • Light for the World
  • Liliane Fonds
  • Mensen met een Missie
  • Mercy Corps
  • Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten
  • ONE Campaign
  • Oxfam Novib
  • Partos
  • Pax
  • Peace Brigades International – Nederland
  • Plan International
  • Prisma
  • Red een Kind
  • RNW Media
  • Rutgers
  • Save the Children
  • Simavi
  • SOS Kinderdorpen
  • Terre des Hommes
  • Tear
  • Verre Naasten
  • VSO Nederland
  • Wemos
  • WO=MEN
  • Women Engage for a Common Future
  • Woord en Daad
  • World Vision
  • ZOA

For English, please click here

Categorieën
Care Nederland Kinderen en kansen Nieuwsbericht

Andere aanpak. Eerlijke wereld.

Op 8 maart 2020 is het Internationale Vrouwendag, die dit jaar in het teken staat van vrijheid. Maar hoe vrij zijn vrouwen eigenlijk als ze niet dezelfde rechten en kansen krijgen, en hierdoor niet volledig kunnen bijdragen aan de gemeenschap? CARE bestrijdt armoede door ongelijkheid aan te pakken. Daarom maken we ons sterk voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen en voor mogelijkheden om mee te praten en mee te beslissen over zaken die hun levens beïnvloeden. In een speciale Trouw-bijlage vertellen we hoe we dat doen.

Elke stem telt!

Een inclusieve samenleving, waarin iedereen kan meepraten en meedoen, zorgt voor meer economische groei en politieke stabiliteit. Het Mawe Tatu programma in de Democratische Republiek Congo richt zich op het veranderen van sociale normen, waardoor vrouwen ook buitenshuis kunnen gaan werken.

Door gesprekken en trainingen in mannen reflectiegroepen ontstaat er meer begrip en respect voor de rol van vrouwen in het gezin en de gemeenschap. En met succes, Innocence Kadakala is een van de rolmodel mannen die heel anders is gaan kijken naar de rolverdeling tussen mannen en vrouwen. Zijn gezin is nu gelukkiger, en het gaat hen ook financieel beter.

Vrouwen creëren financiële kansen

De bewustwording groeit dat het terugdringen van armoede een gezamenlijke inspanning is, waarbij inspraak en participatie van vrouwen onmisbaar is. Daarom ondersteunt CARE vrouwen bij het verbeteren van hun financiële positie, zodat zij meer kansen kunnen creëren voor zichzelf, hun gezin en hun omgeving.

Met coaching en training worden vaardigheden ontwikkeld die nodig zijn om een succesvol bedrijf te runnen en de kwaliteit van producten of diensten te verbeteren. Speciale spaar- en leengroepen geven vrouwen toegang tot kapitaal.

Het werkt!

Een aansprekend voorbeeld is de Sri Lankaanse Arudselvi, die ondanks haar handicap een succesvol naaiatelier heeft opgezet.

Kelle RoseDe 75-jarige Kelle Rose uit Oeganda heeft geleerd hoe ze winstgevend rijst kan verbouwen in moerassig gebied. Nu zij haar man kan helpen, heeft ze het gevoel dat ze ergens bij hoort.

In de online versie van ‘Andere aanpak. Eerlijker wereld’ leest u meer over de achtergrond van het werk van CARE en persoonlijke verhalen van vrouwen en mannen die samen werken aan gelijkheid.
Een eerlijke wereld creëren we samen!

Categorieën
Care Nederland Kinderen en kansen Nieuwsbericht

Ongezien, niet gehoord, vergeten: lijden buiten het zicht van de media

De analyse van online publicaties over crises wereldwijd, die CARE voor het vierde jaar op rij heeft gemaakt, laat zien dat een aantal landen jaarlijks terugkeert op de lijst van crises die weinig tot geen media-aandacht hebben gekregen. De top 10 van vergeten crises raakt meer dan 50 miljoen mensen in hun bestaanszekerheid. Zij lijden in stilte onder de gevolgen van klimaatverandering, natuurrampen of gewelddadige conflicten. De chronische voedselcrisis in Madagaskar voert de lijst van meest vergeten crises aan.

Ongezien, niet gehoord, vergeten: lijden buiten het zicht van de media

Negen van de tien vergeten crises vinden plaats in Afrika, variërend van extreme droogte, gewapende conflicten tot epidemieën en voedseltekorten, met grote vluchtelingenstromen als gevolg.

Een crisis wordt een ‘vergeten’ crisis doordat het bijvoorbeeld geen toeristisch interessant gebied betreft, de regio in het kader van wereldvrede een lage prioriteit heeft, of simpelweg omdat het gebied moeilijk te bereiken is. Of het nu echter gaat om crises veroorzaakt door klimaatverandering of gewapende conflicten, in bekende of minder bekende regio’s, ze hebben één ding gemeen, namelijk ongekend veel leed voor miljoenen vrouwen, mannen en kinderen.

Nok van de Langenberg, Hoofd Humanitarian Action bij CARE Nederland:

“De media-aandacht voor een humanitaire ramp en de mate waarin NGO’s in staat zijn hiervoor fondsen te werven om vervolgens in actie te kunnen komen, zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is lastig om fondsen te werven voor een crisis waarover het grote publiek slechts beperkt of niet geïnformeerd is. Onbekend maakt immers onbemind. Dit betekent automatisch dat NGO’s in deze gebieden maar weinig kunnen doen. Met alle gevolgen van dien, want het is niet zo dat de media-aandacht klein is omdat de crisis beperkt is. Het gaat vaak om grote humanitaire rampen met veel slachtoffers. Wanneer hulporganisaties weinig kunnen uitrichten omdat er onvoldoende financiering is, zijn de lange termijn vooruitzichten voor zo’n getroffen regio ook nog eens uitermate negatief”.

Door middel van het Suffering in Silence rapport roept CARE media, beleidsmakers en hulporganisaties op hun prioriteiten zorgvuldig af te wegen.

De top-10 onderbelichtte crises in 2019

  1. Madagaskar – als direct gevolg van de klimaatverandering hebben meer dan 2,6 miljoen mensen te lijden onder de gevolgen van droogte.
  2. Centrale Afrikaanse Republiek – als gevolg van een gewelddadig conflict wachten 2,6 miljoen mensen wanhopig op hulp.
  3. Zambia – als gevolg van klimaatverandering hebben ca. 2,3 miljoen mensen urgent voedsel nodig.
  4. Burundi – door politieke instabiliteit worstelen 1,7 miljoen mensen om hun familie te kunnen voeden.
  5. Eritrea – op de vlucht voor droogte en onderdrukking heeft meer dan de helft van alle kinderen onder vijf jaar een groeiachterstand.
  6. Noord-Korea – ‘achter gesloten deuren’ hebben circa 10,9 miljoen mensen behoefte aan voedsel, gezondheidszorg, schoon water en hygiënische voorzieningen.
  7. Kenia – meer dan 1,1 miljoen mensen hebben geen toegang tot voedsel door droogte en overstromingen.
  8. Burkina Faso – meer dan een kwart van de bevolking, circa 5,2 miljoen mensen, lijdt onder het escalerende geweld in de Sahel.
  9. Ethiopië –circa 7,9 miljoen mensen zijn door een vicieuze cirkel van rampen en honger ontheemd en ernstig ondervoed – vooral zwangere vrouwen, zuigelingen en ouderen.
  10. Het Tsjaadbekken in Afrika (Tsjaad, Kameroen, Niger en Nigeria) – door gewelddadige conflicten zijn bijna 10 miljoen mensen ontheemd en lijden honger.

Het volledige (Engelstalige) rapport kunt u hier downloaden.

Categorieën
Care Nederland Kinderen en kansen Nieuwsbericht

Wereldwijde impact CARE NL 2018-2019 online

Als donateur, zakelijke partner of supporter van ons werk ziet u graag de resultaten van ons werk.Hoe wij elke euro aan het werk zetten voor een eerlijkere wereld laten we graag zien. Daarom publiceren wij jaarlijks ons jaarverslag (Annual Report). Of u nu alleen op hoofdlijnen benieuwd bent naar de impact of diep in de jaarrekening wilt duiken: aan elk soort geinteresseerde is dit jaar gedacht.

Makkelijk en beknopt

Dit jaar hebben we het voor u nog makkelijker gemaakt: u bladert op mobiel, ipad en laptop gemakkelijk door de highlights van onze resultaten. U kunt snel naar het werelddeel klikken waar uw specifieke interesse ligt of onze jaarcijfers onder de loep nemen. Geen dik boekwerk dus, maar makkelijk en beknopt. Naar het beknopte jaarverslag.

Meer de diepte in?

Het complete jaarverslag 2018-2019 bevat nog veel meer resultaten, interviews met medewerkers en verhalen van mensen die dankzij uw bijdrage geholpen zijn. Bekijk het jaarverslag 2018-2019 (in het Engels) of bekijk  jaarverslagen van voorgaande jaren terug.

Categorieën
Care Nederland Kinderen en kansen Nieuwsbericht

Giro555-geld Sulawesi in eerste jaar verschoven van noodhulp naar wederopbouw

Met de opbrengst van de Giro555-actie ‘Nederland helpt Sulawesi’ zijn in het eerste jaar na de ramp op Sulawesi meer dan 460.000 mensen geholpen, zo maakt Giro555 bekend in een rapport dat vandaag verschijnt. Na de eerste noodhulp om mensen onderdak, voedsel en schoon drinkwater te bieden, richt de hulp zich nu vooral op het herstel van bronnen van inkomsten. Hulp met Giro555-geld gaat nog door tot eind september 2020. Daarbij ligt de nadruk op het vergroten van de weerbaarheid tegen klimaatverandering en toekomstige natuurrampen, en op het versterken van de lokale noodhulpcapaciteit en -structuren.

Inmiddels is ruim 74% van de opgehaalde 15,6 miljoen euro besteed.

Op 28 september 2018 werd het Indonesische eiland Sulawesi zwaar getroffen door een aardbeving en tsunami. Zo’n 1,5 miljoen mensen hadden dringend hulp nodig. Hulporganisaties achter Giro555 zijn direct gestart met het bieden van noodhulp. In het eerste jaar zijn bijna 49.000 mensen geholpen met tijdelijk onderdak, kregen 121.000 mensen toegang tot schoon drinkwater, ontvingen meer dan 33.000 mensen een geldelijke bijdrage om voedsel of bouwmaterialen te kopen, kregen 7.500 kinderen psychologische hulp en werden 21.500 mensen getraind in onder meer levensonderhoud, huizenbouw of hygiëne.

Resultaten 1 jaar hulpverlening na ramp Sulawesi

Focus op wederopbouw

Inmiddels is de hulpverlening verschoven naar activiteiten om het dagelijks leven weer op te pakken. “De ramp heeft niet alleen gebouwen en wegen verwoest, maar ook landbouwgronden”, zegt actievoorzitter Rommie Nauta. “Veel mensen hebben daardoor geen inkomsten. Met Giro555-geld ondersteunen we mensen om hun landbouw- of andere economische activiteiten weer op te starten.” Waar hulporganisaties in de eerste maanden schoon drinkwater en waterzuiveringstabletten uitdeelden, werken zij nu aan de aanleg of het herstel van vaste drinkwatervoorzieningen. Nu lokale markten hersteld zijn, delen hulporganisaties geen voedsel meer uit, maar ondersteunen zij mensen met contant geld om naar eigen behoefte te besteden. Ook zijn hulporganisaties bezig om aangelegde voorzieningen, zoals sanitaire voorzieningen of kindvriendelijke ruimtes, over te dragen aan lokale overheden, scholen, gezondheidscentra en gemeenschappen zodat het beheer op langere termijn gewaarborgd is.

Hulp bij psychologische verwerking

Verder bieden de hulporganisaties achter Giro555 psychologische zorg en traumaverwerking. Kinderen krijgen daarbij extra aandacht. Via speciale programma’s op scholen leren zij om met hun trauma’s om te gaan. Ook worden gemeenschappen getraind om met name meisjes te beschermen tegen kindhuwelijken, (seksuele) uitbuiting, kinderarbeid en gendergerelateerd geweld. Tot slot helpen hulporganisaties mensen om zich voor te bereiden op toekomstige rampen. Tasma, die in het kustdorp Lende Tovea woont, dat in het epicentrum van de aardbeving lag, vertelt hoe deze hulp veiligheid biedt: “Wij werden direct geholpen met een hygiënepakket, een waterpomp en toiletten, maar we bleven bang voor een nieuwe aardbeving of tsunami. Inmiddels hebben we samen met hulporganisaties en de overheid in kaart gebracht welke plekken in ons dorp veilig of juist gevaarlijk zijn om bij een ramp naar toe te gaan. Ook hebben we evacuatieroutes uitgezet en workshops voor traumaverwerking georganiseerd.”

Download de volledige jaarrapportage ‘Nederland helpt Sulawesi’

Eindrapportage actie Sulawesi

De hulporganisaties achter Giro555 werken nog tot 30 september 2020 met gelden van Giro555 aan wederopbouw in Sulawesi. Begin 2021 publiceert Giro555 een eindrapportage over de besteding van de actieopbrengst ‘Nederland helpt Sulawesi’.

Aan de actie voor Sulawesi doen negen van de elf organisaties achter Giro555 mee: CARE Nederland, Cordaid, ICCO/Kerk in Actie, Nederlandse Rode Kruis, Oxfam Novib, Plan International Nederland, Save the Children, UNICEF Nederland, World Vision.