Categorieën
Bartimeus Fonds Focusgebieden Gezondheid en Handicaps Goede Doelen

Kunstwerk ‘Handen’ opgehangen in Doorn

‘Als je handen je ogen zijn’, dat is het thema van het levensgrote kunstwerk dat woensdag 3 juni is opgehangen bij Bartiméus in Doorn. Het kunstwerk heeft een plek gekregen aan de gevel van het gezondheidscentrum, waar het voor de bewoners een baken van herkenning vormt. Hier zijn ze ‘thuis’. Dankzij de steun van onze donateurs konden wij dit mogelijk maken, hartelijk dank!

Het kunstwerk, dat is vervaardigd door kunstenares Linda Verkaaik, is maar liefst 7 meter hoog en bestaat uit 250 handen, vastgemaakt aan een netwerk van buizen. Marijke van der Wal, projectmanager bij Bartiméus: ‘Het idee voor de handen komt van de bewoners zelf. Vanwege hun visuele beperking zijn hun handen immers extra belangrijk. Ze ontdekken er hun omgeving mee en herkennen andere mensen aan een handdruk of aanraking.’

Herkenbaar baken

‘Als plek voor het kunstwerk is de gevel van het gezondheidscentrum gekozen,’ vervolgt Marijke. ‘Vanaf dit centrale punt is het een herkenbaar baken voor bewoners, verwanten en medewerkers. Bewoners met nog een beetje zicht kunnen genieten van de zilveren, gele, groene en blauwe kleuren. De handen kunnen worden gevoeld en er kan worden geluisterd naar de wind die achter de buizen en door de handen waait. Zo is het kunstwerk een plek waar je samen kunt ontdekken, ervaren en beleven, en met elkaar in contact kunt komen.’

Kunstroute

‘In de toekomst zal het kunstwerk onderdeel worden van de kunstroute die we aan het ontwikkelen zijn. Deze gaat langs diverse kunstwerken die al op het terrein staan en allemaal zijn afgestemd op mensen die slechtziend of blind zijn. Binnen de kunstroute krijgen de verhalen achter de kunstwerken ook een plek. We denken aan plaquettes met tekst en braille. En aan de mogelijkheid om het verhaal af te luisteren, bijvoorbeeld op de smartphone via beacons op de route. De kennis over het toegankelijk maken van kunst die we hierbij opdoen, willen we delen met landelijke musea waar Bartiméus op dit gebied al mee samenwerkt.’

Gedicht

Het verhaal achter de handen is samengevat in een gedicht dat tot stand is gekomen in gesprekken met bewoners:

Zoveel mensen, zoveel handen
Handen, die mij aanraken
Handen, die mij zeggen wie jij bent
Handen, die mij van a naar b brengen
Handen, die mij professioneel en vakkundig verzorgen
Handen, die mij koesteren en troosten
Handen, die mij omarmen
Handen, die mij vasthouden en loslaten
Handen, het contact tussen jou en mij

Officiële onthulling

Op woensdag 17 juni wordt het kunstwerk officieel onthuld tijdens een, in verband met de coronamaatregelen, kleine bijeenkomst.

The post Kunstwerk ‘Handen’ opgehangen in Doorn appeared first on Bartiméus Fonds.

Categorieën
Bartimeus Fonds Gezondheid en Handicaps

‘Ook in deze coronatijd bieden wij zorg op maat.’

Door hun meervoudige beperking zijn de bewoners van Bartiméus extra afhankelijk van aanraken en nabijheid. Wat betekent dat in deze tijd van coronamaatregelen? Bestuursvoorzitter Jopie Nooren vertelt hoe de zorgmedewerkers er tóch zo goed mogelijk voor iedere bewoner zijn.

‘Voor onze 600 bewoners blijven de richtlijnen van het RIVM en de aanwijzingen van onze artsen leidend voor hoe wij ons werk doen. En we kijken goed wat iedere bewoner nodig heeft en praktisch haalbaar is. Ook in deze tijd bieden wij zorg op maat. Zo kunnen we met bewoners die doofblind zijn en een verstandelijke beperking hebben vaak alleen communiceren door hun handen aan te raken. Daarom houden we bij hen geen anderhalve meter afstand. Want zonder hun voelbare gebarentaal vereenzamen deze bewoners. Om toch de kans op besmetting met het coronavirus zo klein mogelijk te maken, werkt op elke woongroep zoveel mogelijk een vast team van zorgmedewerkers. Voor bezoek zoeken we naar veilige oplossingen, zoals een speciaal aangepaste portakabin. En onze medewerkers wassen bovenmatig veel hun handen.’

Extra zorg en aandacht

‘Ook al proberen we de zorg zo goed mogelijk te laten doorgaan, voor onze bewoners blijven de coronamaatregelen ingrijpend. Ze missen vooral hun vertrouwde contacten. Dat raakt me persoonlijk het meest. We geven ze dan ook zoveel mogelijk extra zorg en aandacht. Diverse projecten die wij al eerder dankzij de steun van donateurs van het Bartiméus Fonds konden realiseren helpen hierbij enorm. Zo biedt de beweegtuin bij het vernieuwde Henriette van Heemstra Huis de bewoners een welkome afleiding. En met de extra zorguren kan iedere bewoner even genieten van één op één aandacht.’

Hartverwarmende acties

‘Daarnaast kunnen we dankzij de steun van donateurs allerlei hartverwarmende acties mogelijk maken om onze bewoners én zorgmedewerkers te bemoedigen. Veel lokale middenstanders dragen hier ook hun steentje aan bij. Geweldig dat mensen zo omkijken naar elkaar. Ik vind het heel belangrijk dat onze zorgmedewerkers zo ervaren dat hun werk ertoe doet en mensen respect hebben voor hun inzet en betrokkenheid. Want elke dag opnieuw staan ze klaar. En ze moeten nog een lange adem hebben. Zij verdienen écht onze waardering.’

The post ‘Ook in deze coronatijd bieden wij zorg op maat.’ appeared first on Bartiméus Fonds.

Categorieën
Bartimeus Fonds Gezondheid en Handicaps

Geluksmomenten

Bartiméus Fonds ambassadeur Marjolein van den Broek neemt je mee in haar leven.

Marjolein is getrouwd en heeft twee kinderen. Vijf jaar geleden werd ze volledig blind na een operatie. ‘Ook al ben ik blind, ondanks alles heb ik een prachtig leven. Goed, leven in het donker vind ik moeilijk, maar mijn leven in het donker is wel mooi. Met super lieve mensen en een super lieve geleidehond om me heen.’ In dit blog vertelt ze over wat haar gelukkig maakt.

Mijn geluksmomenten zitten in grappige voorvallen met de kinderen en mooie ervaringen. Zo gaan mijn koorrepetities vanwege de coronapandemie niet door, maar ieder zingt thuis. Deze opnames worden gemixt. Zo klinken we toch als ons koor en blijven we verbonden. Het zorgt ook voor grappige momenten. Op een morgen was ik vol overgave aan het zingen. Ik leefde me helemaal uit en stopte al mijn emotie erin. De deur vloog open en mijn zoon riep: stil mam, ik zit in een online les! Met een knalrood hoofd hoopte ik dat zijn klas me niet had horen zingen…

Trouwjurk

Of de keer dat ik met mijn zus haar trouwjurk ging uitzoeken. Ik voelde aan de jurken en zij vertelde me hoe ze eruit zagen. In gedachten stelde ik me haar voor als stralende bruid. En toen vielen we allebei voor dezelfde jurk! Helaas konden mijn zus en zwager door corona alleen in kleine kring voor de wet trouwen. Maar op een later moment gaan we het groots vieren. Zij in de jurk die we samen hebben uitgekozen, ik kan niet wachten!

Meer lezen van Marjolein?

Volg ons op Facebook, Twitter, LinkedIn of Instagram, dan weet je direct wanneer Marjoleins nieuwe blog online komt.

The post Geluksmomenten appeared first on Bartiméus Fonds.

Categorieën
Bartimeus Fonds Gezondheid en Handicaps

‘Met mij was echt niks aan de hand.’

Blog:

Maaike zou tijdelijk slechtziend zijn, maar dat pakte heel anders uit.

‘Na drie jaar liep ik vast in mijn werk.’ Op haar 28e kreeg Maaike de diagnose neuritis optica, een ontsteking aan de oogzenuw die ernstige slechtziendheid veroorzaakt. Het zou tijdelijk zijn, maar dat pakte heel anders uit. In dit blog vertelt Maaike hoe het verder ging ná de diagnose.

Dertien jaar geleden werd ik van de ene op de andere dag slechtziend. Volgens de oogarts was de oorzaak waarschijnlijk neuritis optica, een oogzenuwontsteking. Daar schrok ik natuurlijk enorm van. Maar het goede nieuws was dat mijn zicht zich binnen twee jaar zou herstellen. Dus ik ging ervan uit dat ik zoveel mogelijk door zou kunnen gaan met mijn leven. In overleg met mijn werkgever nam ik tijdelijk afscheid van het ziekenhuis en ging aan de slag als sociaal verpleegkundige bij de GGD. Aangezien ik via het uitzendbureau aan deze baan begon, besloot ik niks te vertellen over mijn slechtziendheid. Die was er gewoon niet. Ik ging ervan uit dat het allemaal wel weer goed zou komen met mijn zicht. Het zou gewoon even duren, ik wilde geen moeilijkheden creëren. Met mij was echt niks aan de hand.

Overlevingsstand

Maar drie jaar later liep ik vast in mijn werk. Ik was steeds bezig geweest om mijn slechte zicht te compenseren, dat had me zoveel energie gekost, de rek was eruit. En tegelijk kreeg ik te horen dat er een fout was gemaakt bij het stellen van de diagnose. Mijn ogen zouden niet meer beter worden, maar alleen maar slechter. Ik schoot in de overlevingsstand en liet me meteen allerlei hulpmiddelen aanmeten. Het moment dat deze bij mij thuis geleverd werden, vergeet ik nooit meer. Ineens besefte ik dat ik hiermee verder moest en mijn zicht niet meer beter werd. Dat kwam letterlijk en figuurlijk hard binnen.

Revalideren

Ik viel uit op mijn werk als jeugdverpleegkundige, ondanks de goede begeleiding van mijn jobcoach van Bartiméus. Toen ben ik gaan revalideren in de regio. Maar omdat ik op teveel vlakken vastliep, besloot ik intern te gaan revalideren bij Visio het Loo erf in Apeldoorn. Na lang wachten, waarbij de muren op mij af kwamen en ik bijna geen uitweg meer zag, kwam er een plekje vrij.

Wie is Maaike?

Maaike (41) werkte op de openhartafdeling van een ziekenhuis. Toen ze 28 jaar was werd ze van de ene op de andere dag slechtziend. Het bleek een oogzenuwontsteking. Volgens haar arts zou ze binnen twee jaar haar zicht weer terugkrijgen. Helaas volgden er meer oogzenuwontstekingen en na de laatste, eind 2017, bleef nog slechts twee procent zicht over. In haar blogs vertelt Maaike hoe zij hiermee om is gegaan. In haar volgende blog neemt ze je mee in haar revalidatieproces, waarin ze na een moeilijke periode heeft geleerd om weer te genieten van het leven. Volg ons op Facebook, Twitter, LinkedIn of Instagram, dan weet je direct wanneer Maaikes nieuwe blog online komt.

Categorieën
Bartimeus Fonds Gezondheid en Handicaps

‘Ik geniet veel meer van de kleine dingen.’

Blog:

Mijn revalidatie was zwaar, maar heeft mij ook enorm veel gebracht.

Totaal onverwachts verloor Fred in twee weken tijd ruim tachtig procent van zijn gezichtsvermogen. Hij bleek glaucoom te hebben, een progressieve oogziekte aan de oogzenuw. In dit blog vertelt hij over zijn revalidatie. Hoe zwaar het was, maar ook hoe hij uit de strijd is gekomen en het leven nu veel bewuster ervaart.

‘Kan ik u misschien helpen?’ De stem klonk vriendelijk, maar ik was even uit het veld geslagen. Voor het eerst voelde ik mij echt gehandicapt. Ik besefte ineens dat de witte herkenningsstok de oorzaak was. Of liever gezegd de boosdoener, want ik vond het een verschrikkelijk stigma! Wekenlang had de witte stok onder de tafel gelegen. De ergotherapeut van Bartiméus had het ding na een bezoek achtergelaten. ‘Ik laat de stok toch maar even hier’, zei ze op zachte toon. Ze keek mij glimlachend aan, alsof ze veel vaker met zulke stokweigeraars te maken had. En daar stond ik dan met mijn witte stok… Voor de Kijkshop in Arnhem, wachtend op mijn vrouw. Voor het eerst in het openbaar met de herkenningsstok, na wekenlang twijfelen. Ja, in het openbaar, maar wel ver weg van mijn dorp. In een stad waar ik geen bekenden tegen het lijf kon lopen. Geen confrontaties dus. Die overtuiging moest ik al snel laten gaan. Ik had nooit gedacht dat confrontaties uit alle hoeken kunnen komen. Ze liggen altijd op de loer, ook als je ze niet verwacht. De hulpvaardigheid van de man was goed bedoeld, maar ik was totaal niet toe aan het accepteren van hulp. Ik kon mijn eigen situatie nauwelijks accepteren…

Revalideren? Echt niet!

Revalideren? Dat is toch niet nodig? ‘Jazeker’, zei de maatschappelijk werker van Bartiméus. Ze keek naar mijn vrouw, want die was net zo verbaasd. ‘We gaan een revalidatietraject opzetten’, vervolgde ze. Ik wist wel dat het goed mis was en dat ik niet meer kon leven zoals voorheen. Maar een revalidatie was op mij niet van toepassing. Echt niet! In de dagen na dit gesprek werd ik erg fanatiek: ik zou wel even laten zien dat een revalidatietraject niet nodig was. Ik ging met het OV op weg naar een afspraak. Eerst met de bus en dan overstappen op de trein. Mijn antirevalidatiehouding bleef, na het verlaten van mijn huis, nog slechts een uur overeind… Op het station van Arnhem ontdekte ik dat veiligheid en vertrouwen niet meer vanzelfsprekend waren; ik had geen vertrouwen meer in de wereld om mij heen en veilig voelde ik mij al evenmin. Wat was er toch gebeurd? Het begon al bij het verlaten van mijn huis. Het trottoir was al jaren hetzelfde, maar waar was die stoeprand? Lijn 43 naar het station was een bekende bus voor mij, maar ineens twijfelde ik aan alles. Was het wel lijn 43 en waar bevond zich de deur? Hoe moet ik inchecken en waar? Ik had dit als goedziende zo vaak gedaan, dus waarom nu die onzekerheid? Toen ik op het station van Arnhem aankwam was het mij pijnlijk duidelijk geworden: de wereld is niet veranderd, maar mijn kijk op de wereld wel! Na deze conclusie heb ik de afspraak afgezegd. Ik was niet klaar voor een andere wijze van leven. Daar had ik echt hulp bij nodig! Bij nader inzien vond ik revalideren toch geen ongelukkig gekozen woord…

Topsport

Niet lang na deze bewuste dag werd ik door Bartiméus in de steigers gezet. Er volgden mobiliteitstrainingen, workshops ter bevordering van de zelfredzaamheid in huis en gesprekken met een maatschappelijk werker. Een ICT-specialist leerde mij omgaan met de spraaksoftware op tablet, telefoon en computer. Er verscheen ook nog een ambulant begeleider ten tonele. Deze begeleider hield mij nauwlettend in de gaten en reageerde direct op negatieve signalen. Die waren er volop, want revalideren is geen pretje. Het is loodzwaar en wordt dan ook vaak vergeleken met topsport. Ik werd in deze periode constant herinnerd aan mijn visuele beperking. De revalidatie maakte nog eens extra duidelijk dat je een beperking hebt. Een ander onderdeel van het traject was het energiemanagement. Mensen met een visuele beperking hebben een energielek en een beperkte hoeveelheid energie. Ik was geen uitzondering en kreeg allerlei handvatten om mijn energie te behouden, te verdelen en indien mogelijk te verhogen. Halverwege het revalidatieproces kreeg ik een gestalttherapeut die mij wekelijks bezocht. Zoals ik al schreef werd ik in de steigers gezet, en behoorlijk stevig ook! Het was een tijd waarin alle menselijke aspecten de revue passeerden; een lange en wisselende confrontatie met mijzelf en met mijn omgeving. Een achtbaan van emoties, ontdekkingen en constateringen.

Bewuster leven

Nu, drie jaar later, kijk ik met veel plezier terug op deze tijd. Natuurlijk was het een zware periode, maar ik ben als een nieuw mens uit deze strijd gekomen! De revalidatie heeft mij laten zien dat de wereld nog steeds aan mijn voeten ligt. Er zijn prachtige alternatieven om toch je doelen te bereiken, ook al heb je een visuele handicap. De hulpverleners van Bartiméus waren onvermoeibaar en hebben mijn behoeften steeds voorrang gegeven. Ik ervaar het leven nu anders dan voorheen. Misschien leef ik bewuster, want ik geniet veel meer van de kleine dingen. Tegen iedereen, die aan het begin van een revalidatietraject staat, wil ik het volgende zeggen: geef de hulpverleners van Bartiméus het absolute vertrouwen. Zij weten als geen ander wat er nodig is om weer zelfstandig te kunnen leven. Schroom vooral niet om eigen wensen kenbaar te maken. Geef het hele proces en de onderdelen daarvan de tijd. Tijd en rust zijn heel belangrijke factoren. Geef emoties alle ruimte en maak alles bespreekbaar.

Wie is Fred?

Totaal onverwachts verloor Fred in twee weken tijd ruim tachtig procent van zijn gezichtsvermogen. Hij bleek glaucoom te hebben, een progressieve oogziekte aan de oogzenuw. Na een intensieve revalidatie bij Bartiméus heeft hij nu zijn leven weer aardig op de rit. Hij is zelfs weer aan het werk, als voorlichter bij het Bartiméus Fonds. Fred is 26 jaar getrouwd met Atie. Samen hebben zij één kind. Volg ons op Facebook, Twitter of LinkedIn, dan weet je direct wanneer er nieuwe blogs online komen.

Categorieën
Alzheimer Nederland Gezondheid en Handicaps

Bezoek verpleeghuizen – actuele stand van zaken

Minister Hugo de Jonge maakt bekend dat tussen 25 mei en 15 juni alle verpleeghuizen die aan de randvoorwaarden voldoen weer bezoek kunnen toelaten. Uiteraard gaat het daarbij om afdelingen waar geen corona is en nog altijd geldt één vaste bezoeker per bewoner. ActiZ, Alzheimer Nederland, LOC, NIP, V&VN, Verenso en Zorgthuisnl hebben samen een geactualiseerde versie gemaakt van de handreiking om de verpleeghuizen handvatten te geven hoe dit te organiseren.

In deze nieuwe versie van de handreiking staat nu o.a. dat het streven is om zoveel mogelijk 1,5 meter afstand te houden, met de erkenning dat dit soms lastig is bij bewoners met dementie. Ook de nieuw opgenomen alinea over ‘samen mogen wandelen’ stemt ons tevreden. Uiteraard ook weer – zoveel mogelijk – met 1,5 meter afstand.

Alzheimer Nederland is, net als de andere organisaties achter de handreiking, wel teleurgesteld over het feit dat de minister tussen 15 juni en 15 juli niet verder wil versoepelen. Wij zien uit naar de verdere besprekingen over dit onderwerp en blijven de reacties en ervaringen nauwlettend volgen.

> Lees hier het nieuwsbericht over de handreiking 

Categorieën
Gezondheid en Handicaps Maag Lever Darm Stichting

Jeugd in Nederland in 2040 de gezondste van de wereld

Gepubliceerd op: 20 mei 2020

Jeugd in Nederland in 2040 de gezondste van de wereld

NOC*NSF, Nederlandse Loterij en twintig gezondheidsfondsen bundelen de krachten

Nederland heeft in 2040 de gezondste generatie van de wereld. Zowel fysiek, als sociaal en mentaal. Deze ambitie van twintig gezondheidsfondsen, waaronder de Maag Lever Darm Stichting, wordt vanaf vandaag ook omarmd door NOC*NSF. Een bundeling van krachten die mogelijk is gemaakt door Nederlandse Loterij, in een tijd waarin we allemaal ervaren hoe belangrijk een goede gezondheid is.

Als Nederland doorgaat op de huidige weg dan is volgens het RIVM over twintig jaar meer dan de helft van de Nederlanders chronisch ziek. Dat tij willen twintig gezondheidsfondsen keren en daarvoor hebben zij als doel om in 2040 de gezondste jeugd ter wereld te hebben in Nederland. Uit een recent gepresenteerd internationaal onderzoek blijkt dat het op een aantal terreinen best goed gaat met de leefstijl van de Nederlandse jeugd, maar ook dat er op veel terreinen nog winst geboekt moet worden. Bijvoorbeeld ten aanzien van gezonde voeding en ook sport en bewegen, want dit neemt onder jongeren in het voortgezet onderwijs schrikbarend af, zeker bij bepaalde doelgroepen.

NOC*NSF omarmt de Gezonde Generatie. In de nieuwe samenwerking wordt iedereen het plezier van de sport gegund. Juist die jongeren, die nu minder de kans krijgen, verdienen het om volop te kunnen sporten en bewegen en te genieten van een gezonde leefstijl. De twintig gezondheidsfondsen en NOC*NSF zetten zich daar vol voor in. Een unieke samenwerking die is mogelijk gemaakt door Nederlandse Loterij die hiermee haar beneficianten aan elkaar koppelt in het belang van een gelukkiger, gezonder en sportiever Nederland.

De aankomende periode wordt een concreet programma ontwikkeld waarin de kracht van de twintig gezondheidsfondsen, NOC*NSF en Nederlandse Loterij wordt gebundeld voor een gezonde actieve leefstijl. In deze samenwerking worden onder meer aansprekende sporters met en zonder beperking vanuit TeamNL ingezet om alle jongeren te inspireren, belonen, helpen en motiveren om het beste uit zichzelf te halen en hun dromen na te jagen. De Gezonde Generatie zal bijvoorbeeld Olympic Moves, de grootste schoolsportcompetitie in het voortgezet onderwijs helpen versterken en verbreden. Zo komt  er naast sport, ook aandacht  voor voeding en mentale gezondheid.

Mark Monsma, directeur Gezonde Generatie: “We zien dat steeds meer mensen chronisch ziek worden. Dat tij willen we keren. We willen daarbij beginnen bij de jeugd waar de gezondheidsachterstanden het grootst zijn. De gezondheidsfondsen zijn daarom vorig jaar gestart met het programma ‘Gezonde Generatie’. Nog nooit werkten zoveel gezondheidsfondsen samen aan één heldere ambitie: de gezondste generatie van de wereld in 2040 in Nederland. Het is van grote waarde dat Nederlandse Loterij het mogelijk maakt dat nu ook de Nederlandse sport via NOC*NSF een bijdrage levert aan het realiseren van de doelstellingen van het Gezonde Generatie programma en vice versa, dat wij de jeugdsport kunnen helpen versterken. Sporten en bewegen vormen een belangrijke basis voor een Gezonde Generatie. We geloven in de enorme kracht die uit kan gaan van deze unieke samenwerking.

Bernique Tool, directeur Maag Lever Darm Stichting, beaamt dit. “Wij zijn blij met deze bundeling van krachten en onderschrijven het belang van een gezonde leefstijl voor de jeugd. Leefstijl heeft directe invloed op de werking van de spijsvertering en de algehele gezondheid. Als je spijsvertering in balans is, brengt ze je vitaliteit, kracht en energie. Bovendien is de spijsvertering nauw verbonden met het afweersysteem. Wanneer er in de jeugd een sterke basis wordt gelegd, zien we dat gezondheidsproblemen op latere leeftijd uitblijven of sterk verminderen. Neem bijvoorbeeld obesitas: wanneer dit op jonge leeftijd aan de orde is, moet iemand vaak de rest van zijn of haar leven harder werken om in balans te komen of te blijven.”

Leefstijl heeft directe invloed op de werking van de spijsvertering en de algehele gezondheid.”

Gerard Dielessen, algemeen directeur NOC*NSF: “Het is onze overtuiging dat we veel te winnen hebben met sport. Sport draagt bij aan de gezondheid van mensen, aan de sociale samenhang, aan het vormen van normen en waarden en ook aan onze nationale trots. Sport helpt in de opvoeding, bij het stimuleren van de economie en is een motor voor innovatie. Wij maken Nederland sterker met de kracht van sport. Op die manier dragen wij met overtuiging bij aan de ambitie om in 2040 de gezondste generatie van de wereld te hebben. Vandaar dat wij graag samenwerken met de samenwerkende gezondheidsfondsen die deze ambitie samen met vele anderen willen realiseren. Door deze samenwerking kunnen we de jeugdsport in Nederland versterken en deze gezondheidsfondsen helpen die gezondste generatie in 2040 ook echt te realiseren. Nederlandse Loterij heeft ons samengebracht, maakt de samenwerking mogelijk en verdient daarvoor een groot compliment.”

Niels Onkenhout, CEO Nederlandse Loterij: Wij geloven dat een gezonde generatie in 2040 mogelijk is. De samenwerking tussen NOC*NSF, de gezondheidsfondsen en Nederlandse Loterij vergroot de positieve impact van het programma de Gezonde Generatie op heel Nederland. Nederlandse Loterij gaat al jaren voor een gezond, gelukkig en sportief Nederland. Dit doen we onder andere door een jaarlijkse afdracht van zo´n 60 miljoen euro aan de Nederlandse sport en gezondheid. Hiermee zijn we nauw verbonden aan de Nederlandse sport en goede doelen en hebben wij de mogelijkheid om NOC*NSF en de gezondheidsfondsen aan elkaar te koppelen en de krachten te bundelen. Daarnaast ondersteunt Nederlandse Loterij substantieel in het gezamenlijke activatie- en communicatieprogramma om daadwerkelijk impact te kunnen maken. Zo zetten we ons samen in voor een Gezonde Generatie.

GG logo balk hr

Bron: Samenwerkende Gezondheidsfondsen

Categorieën
Gezondheid en Handicaps Maag Lever Darm Stichting

Wereld IBD dag 2020

Thuiswerken biedt uitkomst

Door de corona-maatregelen werken veel mensen thuis. Voor veel IBD-patiënten biedt dit uitkomst. Er is vooral behoefte aan flexibele werktijden, minder uren werken, dichter bij huis werken of thuiswerken.’We zien vanwege corona dat thuiswerken voor veel mensen een oplossing biedt. Hopelijk gaan werkgevers daar straks, als we het gewone leven weer oppakken, ook soepeler mee om voor mensen met IBD’, zegt Scherpenzeel.

Ten slotte geven mensen die in een re-integratietraject zitten aan dat de samenwerking tussen de bedrijfsarts, leidinggevende en de werknemer aandacht behoeft. Bijna een derde van de mensen in de ziektewet is hier ontevreden over. Ook ontbreekt het de bedrijfsarts soms aan kennis over de ziekte.

De CCUVN komt met een aantal tips en handvatten voor werknemers en werkgevers.

Categorieën
Gezondheid en Handicaps Maag Lever Darm Stichting

‘Als leefstijl ooit op de agenda moet komen te staan dan is het wel nu’

‘Als leefstijl ooit op de agenda moet komen te staan dan is het wel nu’

Het beleid in de aanpak van corona is voor iedereen helder: handen wassen. Hoesten en niezen in de elleboog. Anderhalve meter afstand houden. Geen handen schudden en zo veel mogelijk thuis werken. Maar er ontbreekt één vitale maatregel: gezond leven. Dat stelt de Vereniging Arts & Leefstijl in een brief aan Staatssecretaris Paul Blokhuis (VWS). De brief is door bijna 2000 zorgprofessionals ondertekend.

De initiatiefnemers van deze brief worden gesteund door een rapport van het Nederlands Innovatiecentrum voor Leefstijlgeneeskunde (Lifestyle4Health) dat de laatste stand van zaken weergeeft over leefstijl in relatie tot het coronavirus.

Uit het rapport blijkt onder andere dat het risico om (ernstig) ziek te worden door een corona-infectie groter is bij mensen met een leefstijl gerelateerde aandoening. Daarom roepen de artsen op voor meer aandacht voor leefstijl en leefstijlgeneeskunde.

Een oproep die de Maag Lever Darm Stichting onderschrijft. Vooral omdat de spijsvertering een belangrijke rol speelt bij het ondersteunen van de weerstand. Door gezond en vezelrijk te eten, voldoende te bewegen en dagelijks voldoende te drinken kun je een infectie niet voorkomen, maar wel je lichaam beter wapenen tegen virale indringers.

Weerstand en de spijsvertering

De oproep van de artsen komt zeker niet te laat. Eind april benadrukte Huub Savelkoul, immunoloog en celbioloog van de Universiteit van Wageningen al het belang van een gezonde spijsvertering.

Kansen voor de toekomst

Met de brief en de notitie wordt duidelijk dat wetenschap en de praktijk het er over eens zijn dat gezond eten, voldoende bewegen, stoppen met roken en voldoende ontspanning de gezondheid en weerstand van mensen kunnen verhogen. Het door VWS ingezette beleid omtrent het Preventieakkoord en de Gecombineerde Leefstijl Interventie sluit hierbij aan. Dat er nog meer kan en wenselijk is laten de brede steun voor zowel de brief van de Vereniging Arts en Leefstijl als de notitie van Lifestyle4Health zien.

Categorieën
Alzheimer Nederland Gezondheid en Handicaps

Noodkreet voor mantelzorgers

Ze komen eindelijk wat meer in zicht. De mantelzorgers, het onmisbare leger van verzorgenden van onder meer de ruim 200.000 mensen met dementie die thuis wonen. Zij kunnen vanaf 18 mei ook getest worden bij de GGD als ze klachten hebben. Het is een kleine pleister op de wonden. We moeten onze mantelzorgers veel meer gaan bieden. En snel ook. Voor ze omvallen. Daartoe bestaat een wettelijke plicht!

Ik ben echt bang voor de ellende die momenteel achter veel voordeuren plaatsvindt.  Uit onze coronapeiling onlangs onder mantelzorgers blijkt dat meer dan 80 procent zich overbelast voelt. Dat is een urgente noodkreet. Deze corona-situatie is geen kwestie van tijdelijk de kiezen op elkaar. We moeten het een lange tijd volhouden. Dat gaat niet vanzelf. 

Ik voel mij in de steek gelaten

“Ik ben nu 24/7 bezig met het begeleiden en opvangen van mijn echtgenoot. In volledige isolatie. Zou niet weten hoe ik dat kan doorbreken.”, “Ik voel mij in de steek gelaten”, “Ik zou dolgraag, al was het maar 45 minuten, ALLEEN thuis zijn. Even tot rust komen, niets hoeven”. Dat zijn maar een paar van de hartenkreten die wij binnen krijgen bij Alzheimer Nederland.

Non stop, 24/7 voor  je man  of vrouw moeten zorgen. Dat is niet niks. Je hebt geen minuut voor jezelf. Dat weet ik nog heel goed uit de tijd dat mijn vader voor mijn moeder met dementie zorgde. Hij kon nog geen boek lezen, tv-programma uitkijken of eens rustig bijslapen. Want ook ‘s nachts moest hij voorkomen dat mijn moeder ging dwalen. Hij was destijds heel erg blij met de twee dagen dagopvang voor mijn moeder en met de vrijwilliger die haar eens per week mee op sleeptouw nam.

Die hulplijn is nu voor de meeste mensen weggevallen.

70% is geen alternatief aangeboden voor dagbesteding voor hun naaste

Ik snap dat een eerste reactie bij aanvang van de coronacrisis was: we gaan de dagopvang sluiten.
Maar ik vind het echter onbegrijpelijk dat maar liefst 70% geen alternatieven heeft aangeboden! Terwijl dit wettelijk gezien wel moet.

De landelijke richtlijn Dagbesteding en dagopvang die het ministerie van VWS al op 16 maart publiceerde, is hierover heel duidelijk: ‘Gemeenten, zorgkantoren en zorgverzekeraars hebben de wettelijke opdracht passende zorg en ondersteuning te bieden en de aanbieders hebben de taak om dit uit te voeren. Dit geldt ook deze tijd van de coronacrisis; ook nu wordt van gemeenten en aanbieders een uiterste inspanning gevraagd om in goed overleg met de cliënten, naasten en hun mantelzorger, passende zorg en ondersteuning te leveren, rekening houdend met de (soms gewijzigde) omstandigheden en de richtlijnen van de RIVM.’

Ik merk nog weinig van die uiterste inspanning.

We moeten zuinig op ze zijn

Met een beetje creativiteit moet veel toch weer op gang gebracht kunnen worden. Een halve dag per week weer structuur voor mensen met dementie en lucht voor hun mantelzorgers is al heel fijn. Ga op zoek naar ruimere locaties om kleinere groepen op te vangen of met meer verschillende ruimtes. Verzin een online programma via beeldbellen. Maak elke week een nieuw activiteitenprogramma met bijbehorend materiaal en bezorg die bij de mensen thuis. Neem contact op! Ga samen naar buiten. Doe iets! In de richtlijn staat dat extra kosten vergoed worden.

Waar wachten we nog op? Deze coronatijd is nog lang niet voorbij. Mantelzorgers zijn net zo onmisbaar als het zorgpersoneel. We moeten zuinig op ze zijn.

Gerjoke Wilmink
directeur-bestuurder Alzheimer Nederland