Categorieën
Fonds NutsOhra Gezondheid en Handicaps Nieuwsbericht

Vraag subsidie aan bij Jongeren INC

Jongeren INC, het nieuwe programma van FNO, gaat vandaag van start. Jongeren INC heeft de missie dat jongeren met een chronische aandoening naar wens en vermogen kunnen meedoen in een inclusieve samenleving.

Call Werk geopend

Projectvoorstellen op het gebied van Werk kunnen vanaf nu subsidie aanvragen bij Jongeren INC. Komt jouw project in aanmerking voor subsidie? De voorwaarden en de link naar de aanvraagportal vind je hier.

Let op: je kunt je aanvraag indienen tot 3 februari 2020, 11.00 uur.

Categorieën
Diernambulance Den Haag Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Suzie Q

  • Andere katten: hebben we nog niet kunnen proberen
  • Kinderen: 10+
  • Huis met tuin of appartement
  • Medicatie: Surolan voor haar oren
  • Speciaal dieet: nee   

Suzie Q werd bij ons gemeld, omdat ze een wond bij haar bek had en haar ogen traanden. Haar mondslijmvlies en tandvlees was ernstig ontstoken en haar oog rommelde mee. En ze was uitgedroogd en veel te mager. Bij de dierenarts kreeg ze infuus en ontstekingsremmers en mocht ze mee naar ons hospitaal.

Haar oren zaten ook nog vol met mijt en er had zich al ernstig littekenweefsel gevormd. De huid van de gehoorgang was ontstoken en dit kan gepaard gaan met pijn, jeuk, afscheiding, schilfering, roodheid, zwelling en eventueel gehoorverlies. Veel honden en katten krijgen in hun leven te maken met een oorontsteking. Wanneer deze aandoening niet tijdig wordt opgemerkt en goed wordt behandeld, kan dit tot aantasting van de oren leiden. En dat was Suzie Q dus overkomen.

We hebben haar oren schoongemaakt en dagelijks gezalfd met Surolan. De dierenarts raadt aan dit te continueren. Zeer waarschijnlijk zal ze levenslang 1 à 2 maal per week een tufje Surolan in haar oren moeten krijgen. Het soppen van haar oren liet Suzie wel toe. Maar leuk vindt ze het niet. Nou is zo een natte klodder in je oor natuurlijk ook helemaal niet leuk.

Haar gebit is gereinigd en haar onderste achterste kiezen getrokken. Haar tandvlees is nu nog steeds een beetje rood. Haar nieuwe baasje zal hier op moeten letten, want op termijn heeft ze waarschijnlijk wel weer een gebitsbehandeling nodig.

En dat allemaal voor zo een jong poesje. Zomaar op straat met een ontstoken koppie en geen medische zorg… Suzie is echt een schatje, een klein formaat poesje. We denken dat ze ongeveer 2 jaar jong is. Ze is een heerlijk kroeldoosje en een heel zachtaardig vrouwtje. Als je haar komt aaien, gaat ze gelijk op haar rugje liggen en geniet ze spinnend van de aandacht.

Ze is soms een beetje een onzeker meisje, maar dat komt door alles wat ze heeft meegemaakt. Ze is dan ook wat schrikkerig en we vermoeden ook echt wel vluchtgevaarlijk, als ze iets heel spannend vindt. Daarom raden we aan om haar pas naar buiten of op het balkon te laten, als ze echt een stuk zekerder is van haar nieuwe huis. Een huisje waar ze helemaal tot rust mag komen zal haar goed doen.

Ze is ongeveer 2 jaar, gechipt, ingeënt en gesteriliseerd.

Wilt u kennismaken met Suzie Q? Bel ons op 070 3282828 tussen 11.00 en 16.00

 

 

Fotografie en film © Agnes Ludwig

STEUN ONS! HELP ONS DIEREN ZOALS SUZY Q HELPEN!

Categorieën
Gezondheid en Handicaps Nieuwsbericht sHeeren Loo

Dagbesteding Beschermd Werken zoekt klussen

Anneke: “Ik vind het gaaf om te zien dat zij met plezier binnenkomen en lekker aan de slag gaan. Ik help hen op weg, maar de meesten weten wel hoe iets moet als ze het vaak doen. En anders pakken we hun map met werkomschrijvingen en helpen de foto’s hen stap voor stap op weg.” Op het werk ontmoeten ze ook andere cliënten. “Ze leren dus niet alleen wat het is om een baan te hebben, maar ook om samen te werken, te lunchen of even te pauzeren. Hoe mooi is het als zij daardoor zelfstandiger worden en sterker in de schoenen staan!” 

Klussen gezocht

Elke cliënt geniet van zinvol werk dat past bij zijn of haar niveau. “Maar bij onze en andere dagbestedingen is er naast bovenstaande klussen veel meer werk mogelijk én welkom.” Dus werk jij bij een bedrijf in de regio dat vanuit hun maatschappelijk ondernemerschap een klus wil aanbieden aan onze cliënten? Mail dan beschermd.werken@sheerenloo.nl en deel dit bericht. Het vervoer van de dozen of producten is geen probleem, want de cliënten kunnen deze samen met begeleiders ophalen en weer terugbrengen als de klus geklaard is. “Ook dáár leren ze van,” besluit Anneke, “en ik weet zeker dat dit een glimlach op het gezicht tovert van de cliënten én de opdrachtgever een mooie dag zal bezorgen.” 

Mooi werk

Anneke, die op haar 16e startte als leerling Ziekenverzorgende bij verschillende zorginstellingen en stapte 12,5 jaar geleden over naar ’s Heeren Loo. “Ik heb er geen dag spijt van gekregen. Als de cliënten genieten, dan doe ik dat ook.” #mooiwerk

Categorieën
Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht Wakker Dier

339.000 dieren dood door brand en hittestress in 2019

Meeste slachtoffers zijn kippen

De meeste dierlijke slachtoffers vielen afgelopen zomer toen de ventilatie van een vleeskuikenbedrijf uitviel op een zeer hete dag: 150.000 jonge kuikens stikten. De grootste stalbrand van 2019 eiste 100.000 kippenlevens. Deze brand bleek aangestoken.

Varkens maken weinig kans

Bij brand hebben kippen en varkens de kleinste kans om te overleven. Varkens bijvoorbeeld zitten opgesplitst in kleinere groepen in een grote stal. De ‘kamers’ waarin ze zitten, liggen aan een lange gang. De enige weg naar buiten is via die gang. “Alle deuren één voor één open zetten en de dieren allemaal door die ene gang naar buiten drijven kan niet,” zegt Hilhorst.

Koeien grootste overlevingskans

Bij kippen en varkens in de vee-industrie kan de brandweer vaak alleen nog voorkomen dat de brand overslaat naar andere stallen op het erf. Koeien maken verreweg de meeste kans om een stalbrand wél te overleven. Bovendien komt het zelden voor dat de hele kudde om komt. “Veel koeien komen nog buiten,” zegt Hilhorst. “de staldeuren kunnen open om alle dieren naar buiten te laten. Dat is ook een goede vluchtmogelijkheid in geval van brand.”

Actieplan

Er kwamen dit jaar 176.000 dieren om bij brand. Minister Schouten praat wel over extra maatregelen maar daar merken de dieren nog weinig van. De zomerse hitte kostte dit jaar aan 163.000 dieren het leven. Wakker Dier wil dat er een Nationaal Hitteplan voor dieren komt, aangezien de verwachting is dat we vaker te maken krijgen met hete zomers. Dit is er nu niet, waardoor de dieren opgesloten zitten in stallen waar het wel 40 graden kan worden.

Categorieën
Artsen zonder grenzen Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp

2019 in 12 afbeeldingen

Het jaar 2019 is voorbij gevlogen. Onze teams boden hulp in Mozambique na Idai, kwamen in actie bij de ebola-uitbraak in DR Congo en verzorgden gewonden van het conflict in Jemen. In 2019 boden onze teams medische noodhulp in 74 landen wereldwijd. We sluiten het jaar af met 12 afbeeldingen uit 2019.

Categorieën
Artis Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Derde jaar op een rij recordaantal bezoekers in ARTIS

“Geweldig dat er steeds meer bezoekers uit binnen- en buitenland naar ARTIS komen om alle facetten van de natuur van dichtbij te ervaren. Van de micro-organismen in ARTIS-Micropia tot de dieren en planten in het park en onze planeet in het ARTIS-Planetarium. We zijn enorm trots en hopen onze bezoekers een beetje liefde mee te geven voor alles wat leeft en hen te laten zien hoe we verantwoordelijker met de natuur kunnen omgaan”, zegt ARTIS-directeur Rembrandt Sutorius. In 2019 zette ARTIS nieuwe stappen om haar voorbeeldfunctie beter te kunnen vervullen. Zo werden er watertappunten aangelegd om het gebruik van wegwerpplastic te verminderen en werd het park rookvrij . In juni namen de zwarte slingerapen het eerste met zonne-energie verwarmde verblijf in gebruik. Het verblijf is een belangrijke stap in de ambitie om in de toekomst een volledig fossielvrij park te worden.

Ook buiten het park zette ARTIS zich in om de natuur te helpen. Dit jaar werden er ruim 750 knoflookpadden gekweekt en samen met RAVON uitgezet in de Nederlandse natuur. 2019 was het achtste jaar dat de twee organisaties samenwerkten om de bedreigde populatie in Nederland te redden. In Sardinië liet ARTIS samen met Life Under Griffon Wings deze zomer drie vale gieren uitvliegen om de populatie daar te laten herstellen. In Bolivia vloog een recordaantal van de ernstig bedreigde blauwkeelara’s uit dankzij het gezamenlijke nestkastproject van IUCN en ARTIS.   

Nieuw leven, nieuwe plekken, nieuwe verhalen

In 2019 ontstond er nieuw leven in het ARTIS-Park. Zo kroop er een zuidelijke hoornraafkuiken uit het ei, kreeg de goudwanggibbon een baby en werden er twee Californische zeeleeuwenpups geboren. Voor het eerst in vijf jaar werd deze zomer een kleine pandajong geboren in ARTIS. De Japanse kraanvogels en de sneeuwuilen kregen afgelopen jaar een vernieuwd verblijf rondom de monumentale Ruïne. Vlak na de opening kropen er sneeuwuilskuikens uit het ei. 

Dit jaar vertelde ARTIS nieuwe verhalen over planten. In de zomer was de eetbare tuin weer te zien en te proeven, maar voor het eerst was er ook een medicinale tuin en een theetuin. Bezoekers konden hier eigen theekruiden plukken om thee van te maken. Aan het eind van het jaar opende ARTIS een nieuwe ruimte bij het Vlinderpaviljoen , waar volgend jaar verhalen over onze kamerplanten worden verteld.

In de donkere maanden van het jaar vertelde ARTIS verhalen over hoe de natuur zich aanpast aan het donker. Dit jaar was ARTIS voor het eerst cultureel partner van het Amsterdam Light Festival en had ze een geheel eigen programma: de Slaapwandeling . Bezoekers konden na sluitingstijd door een aardedonker park dwalen om zo de natuur in het donker te ervaren. De Slaapwandeling is nog te lopen tot en met 18 januari. 

5 jaar onzichtbaar leven

In 2019 vierde microbenmuseum Micropia haar vijfde verjaardag. Met de Handwand , een wand van handafdrukken gevormd door microben, feliciteerden bekende en onbekende Nederlanders het museum met haar jubileum. Ook werd in 2019 het eerste wilde microbenbier gebrouwen in samenwerking met bierbrouwer Oedipus, op basis van een wilde gist gevangen bij het Insectarium in ARTIS. 

Bekijk het filmpje van het jaaroverzicht van ARTIS en Micropia hier .

Categorieën
Diernambulance Den Haag Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Goghem, onze snorrebor

  • Andere katten: met een vriendelijke poes of rustige oudere kater kan
  • Ervaring met katten
  • Kinderen: 12+ en indien het rustige kinderen zijn
  • Huis met tuin
  • Medicatie: nee
  • Speciaal dieet: nee

Deze kater kwam iedere dag langs bij een zwerfkat-voerder voor zijn natje en zijn droogje. Op een dag leek hij een dikke poot te hebben. We hebben contact met de meeste voerders, dus we werden gebeld. We hebben hem opgehaald en naar een dierenarts gebracht. Goghem had pijn aan zijn elleboog. Door een oude bijtwond was zijn poot flink ontstoken en opgezwollen. Hij kreeg pijnstilling en antibiotica, en met rust zou dit wel weer gaan herstellen.

Hij kroop achter in zijn hokje en gromde en blies naar ons. Zijn staartje hield hij angstig tussen zijn poten en hij dook ineen. Goghem was echt heel erg bang voor ons en had natuurlijk ook geen idee wat we met hem gingen doen. Na twee weken praten en rustig benaderen, mochten we hem dan toch aanraken. Als hij dan at, dan mocht je hem zelfs aaien en ging stiekem dat kontje omhoog. Omdat aaien eigenlijk best lekker is….

Goghem maakte al snel grote stappen voorwaarts. Nouja eigenlijk denken we dat Goghem zich gewoon een beetje had vermomd als een stoere tijger. Want hij gaf ineens kopjes: lekkere harde kopjes. En in plaats van brommen was het keihard spinnen en rollebollen….. Lekker ding! Hij houdt ook echt van aaien: hij gaat er helemaal voor liggen. Goog kan dan heerlijk snorren en geniet van de aandacht.

Hij werd geplaatst, maar thuis was hij enorm beschermend naar zijn eten. Hij blies en gromde als zijn baasje het etensbakje wilde pakken. Hij is na een aantal weken weer teruggebracht.

Goghem is inderdaad beschermend naar zijn eten. Dat is ‘een dingetje’ dat hij heeft over gehouden van zijn leven als zwerfkat. Toen was er namelijk niet genoeg eten. Als je zijn bakje pakt, vliegt ‘ie erop af en je kan dan ook een tik krijgen. Maar daar hebben wij een trucje voor. We gooien wat brokjes rond en leiden hem af. Voerspelletjes vullen, brokjes door het huis gooien, waar hij dan achteraan kan rennen. Zijn eten op diverse plekken zetten in het huis, zodat hij niet territoriaal wordt. Zijn nieuwe baasje moet een beetje creatief zijn en hier rekening mee houden.

Goog is echt een lieve kater, maar je moet wel ervaring met katten gedrag hebben. Hem kunnen lezen, hem begrijpen… Want als hij iets niet wil, geeft hij dat keurig netjes met zijn staart aan. Maar als je hem niet begrijpt, dan krijg je een tikje… Niet hard hoor, maar wel een berichtje: ”Even bij de les blijven, ja! ☺ ” Met veel geduld, liefde en respect komt het echt wel goed met hem.

Dat tikje kan ook door onzekerheid komen: zoveel verschillende mensen blijft een beetje oppassen natuurlijk, in zijn beleving. Of gewoon omdat hij toch wel een kater met karakter is. Een leuk karakter hoor…. want het is echt een heerlijk dier. Hij miauwt naar je, kan heerlijk genieten van aaien, geeft kopjes, zoekt je echt op en is lekker speels….. We zoeken iemand die ervaring heeft met katten en weet wanneer hij ‘er genoeg van heeft’. En die wat experimenteert met zijn eten. Iemand die tijd in hem kan en wil investeren en lekker met hem gaat spelen. Want spelen vindt ‘ie écht hartstikke leuk.

Hij wil best met een zachtaardige poes samenwonen. Of met een rustige oudere kater. Hij wil absoluut een tuin. Dat is ook goed voor hem, lekker wat afleiding.

Goghem is ongeveer 4 jaar, gecastreerd, ingeënt en gechipt.

Wilt u kennismaken met Goghem? Bel ons op 070 3282828 tussen 11.00 en 16.00

 

 

 

Fotografie © Dasha Munnik en Agnes Ludwig

STEUN ONS! HELP ONS DIEREN ZOALS GOGHEM HELPEN!

Categorieën
Light for the World Nieuwsbericht Ontwikkelingshulp

De magie van een bril

Edith haar leven is niet gemakkelijk. Deze 19-jarige dame uit Oeganda kan nauwelijks zonder bril zien. Het valt de leraren van Edith ook op dat ze niet goed kan zien. Haar zicht is zo erg, dat het haar schoolprestaties beïnvloedt. Vooraan in de klas zitten, helpt niet. Edith kan het bord alsnog niet zien en schrijven gaat niet goed, omdat ze de letters niet kan lezen. Gelukkig staat haar vriendin Vicky altijd voor haar klaar. Vicky vertelt Edith wat op het bord staat en helpt haar met schrijven. Maar tijdens toetsen kan haar vriendin haar niet helpen.

Edith is erg verdrietig dat het niet goed gaat op school. Daarom hebben haar leraren contact opgenomen met Ediths ouders over haar oogproblemen. Haar moeder besluit om met Edith naar het ziekenhuis te gaan. Wat blijkt: Edith heeft een bril nodig.

Brillen zijn erg duur in Oeganda. Maar dankzij jouw steun heeft Light for the World een bril kunnen geven aan Edith! “Het is net magie!” zegt een glimlachende Edith wanneer ze haar bril opzet in de klas. Ieder jaar verbeteren haar schoolprestaties. Edith verspreidt in haar gemeenschap een boodschap aan andere kinderen die een bril nodig hebben: “Geloof in jezelf en neem een bril!”

Geef het licht door

Zonder jouw steun heeft Edith nooit haar school kunnen afmaken. Nu is haar grootste droom om naar de universiteit te gaan en logistiek te studeren. Met jouw hulp kunnen we vele andere kinderen zoals Edith eenvoudig het zicht teruggeven. Open jij deze decembermaand de ogen van kinderen met een visuele beperking?

Delen:

Categorieën
Brandwonden Stichting Gezondheid en Handicaps

Puberjongens lopen het grootste risico op vuurwerkletsel

YouTuber Milan Knol zet zich in voor preventiecampagne

Puberjongens zijn het vaakst slachtoffer van een vuurwerkincident. Deze conclusie trekt arts-onderzoeker Daan van Yperen, verbonden aan het brandwondencentrum Rotterdam en aan de afdeling traumachirurgie van het Erasmus MC, naar aanleiding van zijn onderzoek naar vuurwerkletsel. Het viel hem op dat de meeste slachtoffers jonge jongens zijn: 50% van alle slachtoffers is jonger dan 16 jaar, en 90% is man. Het afsteken van vuurwerk is voor deze tieners geëindigd met brandwonden, letsel aan hun handen of aan hun ogen. Van Yperen: ‘Vuurwerkletsel bepaalt voor deze jongens de (on)mogelijkheden voor de rest van hun leven. Op het gebied van werk, sport of relatie. De impact van een vuurwerkongeval kan dus enorm zijn.’

Milan Knol
Dat weet ook een van de populairste YouTubers op dit moment: Milan Knol, die meewerkt aan de preventiecampagne die de Nederlandse Brandwonden Stichting start. Met zijn YouTube kanaal bereikt hij 1,34 miljoen abonnees, dit zijn vooral middelbare scholieren. Milan was als puber zelf ook betrokken bij een vuurwerkincident: ‘Toen ik 13 was stak ik, in de kerstvakantie, vuurwerk af voor mijn huis. Een jongen van een jaar of 11 kwam naar me toe en vroeg mij om zijn vuurwerk ook aan te steken. Hij had een groot stuk bruin vuurwerk in zijn hand wat ik nog nooit had gezien. Toen ik het aanstak met mijn aansteeklont ontplofte het gelijk in de handen van de jongen. Ik weet nog dat zijn handen zwart waren. Meer heb ik niet gezien, want ik rende naar mijn moeder voor hulp. Ze vloog naar buiten, maar de jongen was al weg. We hebben hem nooit meer gezien. Ik vraag me nog steeds af hoe het met hem is afgelopen.’

Helft slachtoffers is omstander
Van Yperen onderzocht, onder begeleiding van zijn copromotor traumachirurg Kees van der Vlies en samen met het Erasmus MC, het Oogziekenhuis Rotterdam en het Maasstad Ziekenhuis, alle patiënten in regio Zuidwest-Nederland die zich tijdens de jaarwisseling van 2017-2018 hadden gemeld met vuurwerkletsel op de Spoedeisende Hulp van de 12 regioziekenhuizen of bij het Brandwondencentrum in Rotterdam.

Naast het feit dat veel jonge jongens slachtoffer zijn, laat het onderzoek ook zien dat de helft van de ongevallen is veroorzaakt door het vuurwerk van een ander, en de andere helft door eigen gedrag. Van Yperen: ‘Vuurwerk maakt iets roekeloos los bij mensen. Het nodigt uit tot onveilig gedrag. Bijvoorbeeld het gooien van vuurwerk naar elkaar en omstanders, of het vasthouden van aangestoken vuurwerk in je hand.’

Preventievlogs
Daarom is Van Yperen blij met het initiatief van de Nederlandse Brandwonden Stichting om dit jaar een aparte campagne te ontwikkelen voor deze tieners. ‘Soms zie je dat door vuurwerk een toekomstdroom in één nacht in duigen valt. En word je geen piloot of topsporter. Dat raakt me. Deze vloggers spreken dezelfde taal als de pubers waar wij ons zorgen over maken. Ik hoop echt dat de jongeren zich hierdoor aangesproken voelen en weten hoe ze vuurwerk veilig kunnen afsteken.’

Milan: ‘Ik wil met mijn vlog de aandacht vragen voor het veilig afsteken van vuurwerk: Weten wat je afsteekt, en nooit afsteken vanuit je hand! Dat heb ik geleerd toen ik 13 was. En ik hoop dat mijn volgers dit van me willen aannemen.’

—————————————————————————————————————————

Deze tips geven we mee in onze vlogs: 

Wat heb je nodig?

Een vuurwerkbril (ook als omstander), een aansteeklont en een lanceerstandaard. Een plastic tas om je vuurwerk in te bewaren. Die vat niet snel vlam én kan je uit je hand laten vallen. Uiteraard steek je alleen legaal vuurwerk af.

Hoe houd je het veilig?

Tip 1: Draag geen brandbare kleding (nylon) en draag geen jas met wijde zakken of een capuchon. Ook een sterretje kan een grote brandwond veroorzaken wanneer het klem zit tussen jas en trui.

Tip 2: Afstand! Gebruik voor het afsteken een aansteeklont en hou altijd minimaal 8 meter afstand van het vuurwerk. Let daarbij ook op de windrichting en bijvoorbeeld bomen.

Tip 3: Steek nooit vuurwerk af vanuit je hand en gooi geen vuurwerk naar mensen of dieren.

Tip 4: Lees overdag al de gebruiksaanwijzing. We zien vaak dat er ongelukken gebeuren doordat het te donker is om te lezen. Dan staat bijvoorbeeld het vuurwerk ondersteboven. Weten wat je afsteekt voorkomt dit.

Tip 5: Steek vuurwerk dat niet afgaat nooit opnieuw aan en maak vuurwerkafval goed nat voor je het opruimt.

NB: ook UberQuin maakte een vlog met deze tips!

Categorieën
Humanitas Maatschappij Nieuwsbericht

Vrijwilliger Frieda is Kanjer van Goud

Humanitas-vrijwilliger Frieda Hutjes (78) is door de Nationale Postcode Loterij uitgeroepen tot ‘Kanjer van Goud’. Een lang gekoesterde wens ging voor haar in vervulling: ze kreeg een elektrische fiets voor haar ‘dienstritjes’ door Utrecht. “Het was een hele verrassing, want ik wist van niks. Zelfs mijn man zat in het complot!”

Ergens anders een nieuw leven opbouwen begint bij het leren van de taal. Dat weet vrijwilliger en voormalig wereldburger Frieda Hutjes (78) maar al te goed. Als coördinator van Humanitas koppelt zij mensen die Nederlands willen leren aan een taalmaatje. “Dit werk geeft me heel veel energie.”

In december werd Frieda uit Utrecht door de Nationale Postcode Loterij uitgeroepen tot ‘Kanjer van Goud’ en ging een lang gekoesterde wens in vervulling: ze kreeg een elektrische fiets voor haar ‘dienstritjes’ door Utrecht. “Het was een hele verrassing, want ik wist van niks. Zelfs mijn man zat in het complot!”

Waarom past dit vrijwilligerswerk zo goed bij jou?

“Taal is mijn ding en ik heb iets met andere culturen. Door het werk van mijn man hebben we 23 jaar in het buitenland gewoond, van Tunesië en Tanzania tot Burkina Faso en Nepal. Het eerste wat ik deed wanneer ik in een nieuw land kwam, was proberen de taal een beetje te leren. Ik heb Arabisch gestudeerd, spreek Frans en Engels en kan heel redelijk Nepali en Kiswahili.”

Hoe bent je bij Humanitas Taalmaatjes terechtgekomen?

“Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan in de landen waar we woonden. In Tunesië heb ik bijvoorbeeld een project opgezet om bij vrouwen inkomen te genereren en in Burkina Faso en Nepal heb ik veel Nederlandse les gegeven. Toen we terugkwamen ben ik als taalmaatje begonnen voor VluchtelingenWerk. Vervolgens werd ik via via gevraagd om taalcoördinator te worden bij Humanitas. Dat is nu bijna zes jaar geleden.”

Wat doet een taalcoördinator?

“Ik breng mensen bij elkaar. We beginnen met een intakegesprek om te kijken wat een deelnemer kan en wat voor iemand het is. Vervolgens komen de taalmaatjes op kantoor en gaan we ze matchen, waarna ik de twee aan elkaar voorstel. Blijkt dat het klikt, dan kunnen ze van start. De meeste deelnemers zijn Syriërs en Eritreeërs. Daarnaast hebben we ook mensen uit Irak, uit Afghanistan en soms uit Somalië. In principe is iedere anderstalige welkom bij ons. We hebben bijna altijd wachtlijsten en willen eerst de meest kwetsbaren helpen.”

Hoe ziet een typische Taalmaatjes-dag er voor jou uit?

“Ik werk ongeveer vier tot vijf uur per dag, twee dagen per week. Morgen heb ik bijvoorbeeld drie afspraken staan: een kennismakingsgesprek, een intake en een evaluatie. Tussendoor is er nog even tijd om mijn gegevens in de computer te stoppen. Ik denk nooit: ‘Ik móét mensen helpen.’ Ik doe het heel graag en het is wederkerig: ik krijg er veel energie voor terug.”

Wat is jouw belangrijkste doel?

“De spreekvaardigheid verbeteren, dat zie ik het liefst. Ik zeg ook altijd tegen taalmaatjes: ‘Jullie hoeven geen vrienden te worden, maar je moet wel met plezier gaan, anders werkt het niet.’ Daarom proberen wij ook mensen bij elkaar te zoeken die goed bij elkaar passen. Als blijkt dat het niet lukt, is het beter om een nieuwe match te zoeken dan om door te gaan.”

Hoe was het om te worden uitgeroepen tot ‘Kanjer van Goud’?

“Onze manager Lizet Klein Nagelvoort had me gevraagd om iets over Taalmaatjes te zeggen voor een vlog. Het viel me al op dat er zoveel collega’s op kantoor waren en dat er mensen met rooie jasjes bij stonden. Ik dacht: ‘Wat is dit?’ Toen vroegen ze of ik even mee wilde lopen naar buiten en zag ik die elektrische fiets staan. Wat een verrassing! Ze hadden opgevangen dat ik een elektrische fiets wilde kopen; ik fiets veel en ga alleen als het te ver is met de auto naar afspraken. Ik ben er ontzéttend blij mee.”

Dus voorlopig fietst je nog wel even door Utrecht voor Taalmaatjes?

“Vorig jaar vroeg iemand mij tijdens de kerstborrel hoe lang ik nog doorging. Ik zei: ‘Totdat ze me aan de deur zetten!’ Als ik het niet meer leuk vind of niet meer kan, ga ik stoppen. Maar voorlopig gaat het nog hartstikke goed.”