Categorieën
Maatschappij Nieuwsbericht Vluchtelingenwerk Nederland

De laatste keer | Column wijkvrijwilliger Trudeke Sillevis Smitt

Een prettige bijkomstigheid

In september 2017 verscheen mijn eerste stukje over Giti. Nu, twee jaar later, schrijf ik het laatste.Twee jaar! Idioot lang om wijkvrijwilliger te zijn van één persoon. Er staat geloof ik een half jaar voor. Maar er is niemand die je vermanend toespreekt als je doorgaat. Het is een heerlijk vrij vrijwilligersbaantje. Ik hoorde van andere wijkvrijwilligers heftige verhalen over apathische vrouwen, suïcidale mannen, verwaarloosde kinderen. Bij Giti speelt dat allemaal niet. Giti en Omar hebben het zwaar gehad, zeker. Maar ze hadden het geluk dat hun volwassen kinderen hun plek in Nederland al gevonden hadden toen zij kwamen. Daar ontlenen ze veel steun aan. Ik ben maar een prettige bijkomstigheid.

Rijk rijtje

En wat heeft het contact met Giti voor mij betekend? Het is geen eindstand, want ik blijf haar vrijwilliger tot het inburgeringsexamen, en ik hoop daarna contact te houden. Maar tot nu toe heeft het me in elk geval opgeleverd:

  • elke vrijdag een precies-goed fietstochtje – half uur heen, half uur terug
  • elke vrijdag een warm welkom
  • even loskomen van eigen zorgen, door je te verdiepen in een ander
  • intrigerende verhalen uit een exotisch land, waar god en de duivel, hemel en hel vlak naast elkaar bestaan
  • kennis van het mirakel Google Translate
  • regelmatig tahdig eten, de lekker luchtige saffraanrijst met een zalige knapperige bodemkorst, die – als het perfect lukt – bovenop de schaal rijst wordt geserveerd
  • heel veel nieuwe gedachten over cultuur, identiteit, nationaliteit
  • een herontdekking van mijn liefde voor mijn land, mijn Nederland. Ondanks de beschamende benepenheid, vreemdelingenangst en domme arrograntie die mij zo kunnen storen, heeft dit land mij toch maar mooi een vrij leven geschonken, en Giti en haar familie geborgenheid

Een kostbaar goed

Dat heb ik allemaal gekregen, en het enige wat ik heb geïnvesteerd is tijd. Ze zeggen wel eens dat tijd geld is, maar dat is natuurlijk flauwekul. Je kunt tijd inderdaad gebruiken om geld te verdienen, maar ook om het uit te geven of om geheel budgetneutraal een vluchteling bezoeken. Nee, tijd is geen geld, maar het is wel kostbaar. Het is, om met de Iraanse dichteres Nafiss Nia te spreken, het belangrijkste wat je een vluchteling kunt geven. Gewoon, iemand zijn om mee om te gaan, voor iemand die in zijn eentje aan de kant staat. Zodat die ander mee kan gaan doen. Was het maar altijd zo gemakkelijk om elkaar een beetje gelukkiger te maken.

Ook vrijwilliger worden?

Categorieën
Maatschappij Nieuwsbericht Vluchtelingenwerk Nederland

Niemand vlucht vrijwillig | Column Abdeluheb Choho

Jas van beschaving

Niemand vlucht vrijwillig. Of zoals Adut Akech zegt, die op 8-jarige leeftijd uit Zuid-Soedan vluchtte: ‘Niemand droomt erover en staat op met het idee: ik wil een vluchteling zijn.’ Aan haar woorden dacht ik terug toen ik eerder dit jaar een Grieks vluchtelingenkamp op Samos bezocht en kinderen zag spelen tussen de ratten. Het was daar dat ik zag dat Europa zijn jas van beschaving aan het afwerpen is. Ook Nederland, het land dat ooit bekend stond om zijn tolerantie, is nu het land dat homo’s terugstuurt omdat ze niet gay genoeg zijn en waar we discussiëren of het redden van drenkelingen al dan niet strafbaar moet zijn.

Rijkdom van VluchtelingenWerk

Toch schrijf ik deze column niet als doemdenker maar als een optimist. Het is onder andere de rijkdom van VluchtelingenWerk dat laat zien dat er ook een ander Nederland is: een land waarin 14.500 vrijwilligers zich belangeloos inzetten voor vluchtelingen en waar ruim 65.000 donateurs die inzet mogelijk maken. Als optimisten hebben wij de verantwoordelijkheid om onze stem te laten horen, om niet langer onderdeel te zijn van dezwijgende meerderheid. Niet langer te luisteren naar de schreeuwende minderheid, maar juist de feiten moeten delen: dat ruim driekwart van de Nederlanders nog altijd vindt dat vluchtelingen bescherming verdienen.

Licht in donkere tijden

De komende periode staan we stil bij 40 jaar VluchtelingenWerk. In de afgelopen 40 jaar steunden wij duizenden vluchtelingen bij het opbouwen van een nieuwe toekomst in Nederland. Die wetenschap vervult mij met trots. Zoals de Chileense Patricia, die ruim veertig jaar geleden vluchtte, zegt: ‘Uiteindelijk hebben we allemaal iemand nodig die even het licht aandoet in donkere tijden.’

Categorieën
Maatschappij Nieuwsbericht Vluchtelingenwerk Nederland

Driekwart Nederlanders positief over opvang vluchtelingen

Een meerderheid is voor de opvang van vluchtelingen

De meeste mensen zijn tolerant tegenover vluchtelingen: zo is bijna driekwart het (helemaal) eens met de stelling ‘Ik vind het goed dat Nederland mensen opvangt die vanwege oorlog en geweld hun land moeten verlaten.’ Ongeveer twee derde is het (helemaal) eens met de stelling ‘In Nederland moet een gastvrije opvang voor vluchtelingen mogelijk zijn.’ Vrouwen en 65-plussers zijn het in de regel nog iets meer eens met deze stellingen. Ook zijn mensen uit de Randstad wat positiever over vluchtelingen dan mensen uit de rest van Nederland. Diverse eerdere onderzoeken geven aan dat er de afgelopen jaren steeds een ruime meerderheid is voor het opvangen van vluchtelingen*.

Vertekend beeld door verhitte discussie

Het draagvlak voor de opvang van vluchtelingen in Nederland is onverminderd groot. Tegelijkertijd is er een groep mensen die negatiever is gaan denken over vluchtelingen, ruim een derde van de respondenten. Opvallend is dat maar liefst driekwart van de ondervraagden het beeld heeft dat mensen in Nederland de afgelopen jaren negatiever zijn gaan denken over de opvang van vluchtelingen. De verhitte manier waarop er over vluchtelingen wordt gepraat, en de verhalen die er op (social) media rondgaan, hebben dus duidelijk invloed.

“We weten dat er een grote, wellicht wat stille meerderheid is die onverminderd positief staat tegenover het opvangen van mensen die gevlucht zijn voor oorlog, geweld of onderdrukking. En ook dat de verhitte discussies op sociale media een vertekend beeld geven van hoe mensen echt naar vluchtelingen kijken. Gelukkig maar, zou ik willen zeggen. Die meerderheid van mensen die open staan voor de bescherming van vluchtelingen mogen vaker hun stem laten horen, dat is echt belangrijk. Of dat nu publiekelijk is, online of door zich ook in te spannen voor het welzijn van vluchtelingen”, aldus Jan van der Werff, bestuurslid van VluchtelingenWerk Nederland en zelf al 31 jaar bij de organisatie betrokken.

Bereidheid vluchtelingen wegwijs te maken

Ruim de helft geeft aan bereid te zijn een vluchteling te helpen in Nederland, als die bij hem of haar in de straat komt wonen. Dit gaat dan met name om een praatje maken, wegwijs maken in de buurt en helpen met de taal. Een kwart wil in het algemeen iets doen om vluchtelingen in Nederland te helpen, met name bij praktische zaken zoals met de Nederlandse taal, formulieren, dagelijkse dingen of juist door petities te tekenen.

Meer contact met vluchtelingen

Opvallend is dat flink meer mensen contact hebben met vluchtelingen: 60%. En daarvan geeft 59% aan dat ze elkaar wekelijks of maandelijks zien, meestal via werk of school, op straat, of via buren, familie of vrienden. Uit eerder onderzoek** bleek maar ongeveer een kwart van de Nederlanders in het dagelijks leven wel eens contact te hebben met een vluchteling.

Veertig jaar VluchtelingenWerk

De meeste mensen (71%) vinden dat vluchtelingen hulp en begeleiding moeten krijgen bij hun asielprocedure. En 63% is het eens dat vluchtelingen moeten worden geholpen bij het opbouwen van een nieuw bestaan in de gemeente waar ze gaan wonen. Taken waar de bijna 15.000 vrijwilligers van VluchtelingenWerk zich al 40 jaar met hart en ziel voor inzetten. Zodat mensen die huis en haard moesten verlaten vanwege oorlog, politiek geweld, hun seksuele geaardheid, afkomst of religie bescherming krijgen. En dat ze vanaf het moment van binnenkomst tot en met hun integratie in de Nederlandse samenleving worden begeleid.

* Onder andere:

CBS, 2017: ‘77% voor opvang van vluchtelingen in Nederland’ – Panelwizard Direct/Kien, 2016: ‘4 op de 5 Nederlanders positief tegen over opvang van vluchtelingen die vanwege oorlog en geweld hun land hebben verlaten’ – Veldkamp, 2011: ‘Een meerderheid van de bevolking (57%) vindt dat er in Nederland opvang van vluchtelingen mogelijk moet zijn en dat zij geholpen moeten worden’ – TNS NIPO, 2010: ‘De resultaten laten zien dat een meerderheid van 63% van mening is dat Nederland ruimhartig moet zijn in de opvang van vluchtelingen’.

** (TNS NIPO IntegratieBarometer 2005)

Categorieën
Mensen in nood Nieuwsbericht Rode Kruis

Meer slachtoffers door klimaatrampen

“Om die groeiende aantallen mensen te helpen hebben we steeds meer geld en mankracht nodig,” aldus Van Aalst. “Over tien jaar al zo’n 20 miljard dollar per jaar, volgens onze berekeningen. En het erge is nog dat we het hier over een voorzichtige schatting hebben.”

In de berekeningen kunnen veel factoren namelijk niet worden meegenomen. Zoals conflict: mensen in conflictgebieden krijgen met klimaatverandering een dubbele schok te verwerken. “Bovendien zijn de kosten van humanitaire hulp in conflictgebieden veel hoger. Maar we kunnen heel moeilijk voorspellen hoe conflicten zich de komende tien, dertig jaar gaan ontwikkelen.”

“Hetzelfde geldt voor epidemieën,” vervolgt Van Aalst. “We weten dat klimaatverandering de verspreiding van ziektes beïnvloedt. Maar hoe hard dat de komende jaren gaat, kunnen we met onze huidige kennis niet modelleren.”