Categorieën
Mensenrechten Nieuwsbericht PAX

Achter ieder gezicht zit een verhaal

30-08-2019

Een ander écht te durven leren kennen, daar is moed voor nodig. Het is ontzettend belangrijk, maar vaak makkelijker gezegd dan gedaan. PAX moedigt mensen aan om over hun eigen zichtbare én onzichtbare grenzen heen te kijken. Abdelilah durfde zijn verhaal op een originele manier te delen.

En wat kun je verder doen?

Wie ontmoet jij in de Vredesweek?

Schrijf je in voor onze Action Alert

INTERVIEW

‘Ik voelde me gelukkig en schuldig, angstig en vrij’

Uit vrije wil teruggaan naar vluchtelingenkampen waarin je zelf hebt liggen creperen. De Utrechtse Syriër Abdelilah deed het deze zomer. Als vrijwilliger trok hij naar Griekenland om daar de mensen te helpen die er nog altijd zitten. “Het voelt erg raar om daar nu zomaar te kunnen vertrekken wanneer ik dat wil. Om vrij te zijn, dankzij wat documenten.”

Door Hein Bosman

In Nederland staat hij met het project Verhaal van een vluchteling voor klas. Hij vertelt daarbij zijn kant van het verhaal, hoe het is om te moeten vluchten, over het vluchten zelf ook. Nu spreken we elkaar in het centrum van Utrecht. Een hartelijke begroeting volgt. Het terras roept, in alle vrijheid. “Ik dacht vanochtend even dat ik terug was in Syrië”, zegt Abdelilah, gelukkig met een voorzichtige glimlach. Een paar uur voor onze ontmoeting trok namelijk donder en bliksem over de stad. De harde knallen klonken bekend in de oren, maar waren niet van de fijnste soort herinnering. Het duurde maar kort, het onweer trok verder en de zon verving het. Een meteorologische metafoor voor zijn afgelopen jaren. Angst, geweld en bommen in Syrië, geen enkele status in Turkije, een barre vlucht naar Griekenland, ontberingen in het vluchtelingenkamp, veertien maanden wachten en uiteindelijk de bevrijdende mededeling dat hij naar Nederland mocht.

Nederland op één

Hij had zowaar landen van voorkeur mogen opgeven toen hij in het kamp zat, een top zeven. Op nummer één stond Nederland, op nummer twee ook. Tot en met plek zeven. Hij heeft vooraf onderzoek gedaan en voelde dat Nederland het beste zou passen, ook al krijgen vluchtelingen in Duitsland meer zekerheid en meer financiële steun. Zijn zus woont in Zeist. Hijzelf woont op een plek waar vluchtelingen, studenten en jongeren die weer moeten integreren in de samenleving samen optrekken. Hij is er maar wat blij mee. Nederland stond niet op alle zeven posities vanwege het eten. Want hoewel hij de warme appelbol die hij voorgeschoteld krijgt snel verorbert… het eten in Syrië is beter. “De mensen zijn wel fijn, haha. Op een paar racisten na zijn de mensen hier heel open.”

In Syrië kun je maar beter niet uitkomen voor je mening of afgeven op het dictatoriale bewind. Abdelilah was al vroeg uitgesproken, op zijn 15e. “Mijn familie was blij dat ik vluchtte, dat klinkt raar,  maar mensen die hun mond opentrekken worden zomaar gedood. Een jongetje van twaalf dat op een muur van zijn school het woord vrijheid schreef, is opgepakt en op het politiebureau vermoord. Ik was ook zo en had al snel door dat ik niet meer in Syrië hoorde. Je wordt of vermorzeld door de macht, of je gaat tot de macht horen. Ik kon allebei niet. Ik wil niet doden en ik wil niet dood. In Syrië was er elke dag verlies… vrienden, familie, kennissen, overal wel doden. This is it, dacht ik, I’m going!” Via een tussenstop in Turkije, waar hij kort bij familie in kon trekken maar geen officiële status kreeg of zelfs maar salaris voor het werk dat hij deed, ging hij naar Griekenland. Terug in het land waar hij zo lang vast heeft gezeten, tussen hoop en vrees. “Het kamp, op het eiland Chios, is een plek waar vroeger afval gedumpt werd, nu dumpen ze er mensen. De mensen in het kamp zijn wanhopig. Het zijn Irakezen, Palestijnen, of ze komen uit Afrikaanse landen.”

Eten en aandacht

Abdelilah bracht samen met vrijwilligers uit Engeland, Zweden, Duitsland, Libanon, Afghanistan eten: fruit, groenten, droge dingen als rijst. “En aandacht geven aan de mensen is belangrijk. Ik wilde de bus nemen naar het kamp, maar de taxichauffeurs hebben het busvervoer stopgezet, zodat zij er aan kunnen verdienen. Er zitten nu 1200 mensen in dat kamp, ze zijn later gevlucht dan ik. Sommigen krijgen pas in 2021 hun eerste gesprek zodat ze dan pas weten of ze een kans maken op asiel. Toen ik zelf in zo’n kamp zat was het weer vreselijk. Iedereen zat in kleine lekkende tentjes, de wind waaide er dwars doorheen, de regen was overal. Het was koud, nat, en dat heel lang. Iedereen was onzeker, iedereen met eigen trauma’s. En nu kon ik er gewoon weer vertrekken. Het enige dat nu anders is: ik heb documenten. Maar ik ben dezelfde persoon. Het voelt oneerlijk. Ik heb bewust de boot genomen, net als toen ik moest vluchten. Ik betaalde nu 25 euro en de reis was rustig, de zee kalm. Toen betaalde ik 800 euro voor de vreselijkste ervaring van mijn leven, maar ik heb het gered. Waarom ik de boot nam in plaats van gewoon het vliegtuig? Ik wilde mijn angsten onder ogen komen. Deze keer was ik zeker dat ik niet zou verdrinken. Ik voelde me toch angstig, ook vrij en gelukkig en schuldig.”

En nu zit je hier, vrij op een terrasje. Spreek je je familie vaak?

“Zeker, ik bel ze. Mijn moeder ook, ik mis haar het meest van alles. Soms wordt ze een beetje boos, als we bellen en ik Syrische woorden vergeten blijk te zijn. Ik mis Syrië wel, ondanks alles. De zuurstof… nee, wat is het woord, de geur, de lucht… dat inademen voelt als het paradijs.”

Wat ga je nu doen? Je bent 23, jong genoeg om te studeren.

“Ik voel me ouder, oud zelfs. Ik moest veel volwassener zijn dan bij mijn leeftijd paste. I had to grow up faster. Maar ik ga weer ICT studeren, mbo-niveau 4. Eerst moest ik een niveau lager beginnen omdat mijn Syrische diploma hier niet geldig is. Maar na een examen mag ik toch hoger instromen. Ik heb er veel zin in.”

Nu nog wennen aan al die roosters zeker?

“Ja, dat punctuele heb ik nog niet onder de knie. Heb steeds het gevoel dat ik te laat ben, haha, alhoewel jij en je collega’s zeggen dat het reuze meevalt.”

Ach… zo erg ben je niet. Ik heb Nederlandse vrienden op wie het langer wachten is. Op obers soms ook. Daarover gesproken, nog een kopje thee?

“Graag. Weet je, het is luxe hier. De kinderen zijn gezegend dat ze naar school kunnen. Ze hebben zoveel mogelijkheden. Ik vertel het ze bij elke presentatie die ik aan klassen geef weer. In Syrië is er een hele generatie die niet naar school kan. In het begin vond ik het fijn, geen huiswerk… maar al snel mis je je klasgenoten, en de school zelf ook. Gelukkig voel ik een sterke connectie met de kinderen hier. Ze luisteren echt, misschien omdat ik op hun leeftijd zo aan het strugglen was.”

En terug naar Syrië, zie je dat zitten?

“Het is lastig. Assad zit er nog. Zolang hij aan de macht is, durf ik Syrië niet in. Er zijn mensen teruggegaan en die werden meteen opgepakt door de overheid. Maar die lucht, die heerlijke Syrische zuurstof…”

Het interview met Abdelilah is ook in de Vredesweekeditie van PAX Magazine verschenen.

Verhaal van een vluchteling is een samenwerking tussen PAX en Critical Mass en wordt gesteund door de Nationale Postcode Loterij.

Categorieën
Nieuwsbericht

400 jaar Remonstrantse Broederschap in het Rijksmuseum

De Remonstrantse Broederschap

In 1619 werd in Antwerpen de Remonstrantse Broederschap opgericht na een jarenlang conflict binnen de gereformeerde kerk, de samenleving en de politiek. Een van de hoofdrolspelers was de hofprediker van prins Maurits van Oranje, Johannes Wtenbogaert (1557-1644). Hij bepleitte in 1610 in een Remonstrantie een interpretatie van de Bijbel en een geloof die afweek van de beginselen van de officiële Gereformeerde Kerk en een grotere tolerantie voor andersdenkenden. Tijdens de Synode van Dordrecht in 1619 werden deze standpunten verworpen en werden Wtenbogaert en zijn medestanders – de ‘remonstranten’ – uit de kerk gestoten en uit het land verbannen. De broederschap die zij daarna oprichten groeide uit tot een apart kerkgenootschap die tot op de dag van vandaag bestaat.

Johannes Wtgenbogaert

Centraal staat het indringende portret van Johannes Wtenbogaert dat Rembrandt van Rijn (1606-1669) schilderde in opdracht van de Amsterdamse koopman en overtuigde remonstrant Abraham Anthonisz Recht (1588-1664). Wtenbogaert werd door velen bewonderd, zoals ook duidelijk wordt uit de andere portretten die van hem te zien zijn.

400 jaar Remonstrantse Broederschap is t/m 1 oktober 2019 te zien in zaal 2.7 van het Rijksmuseum.

Categorieën
Artis Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Traditionele ‘kwartjesmaand’ in ARTIS

Ook nu wordt deze traditie voortgezet om de toegankelijkheid van ARTIS te vergroten. De hele maand september kunnen bezoekers een kortingsvoucher downloaden via de knop onderaan deze pagina. Op vertoon van deze voucher kun je aan de kassa een toegangskaart voor ARTIS kopen die een kwart in prijs verlaagd is.

Te doen in september

Luister dagelijks naar de dierverzorger vertelt. Hoor van de olifantenverzorgers hoe olifanten hun slurf gebruiken bij het eten en luister naar de trompetgeluiden van de olifanten. 

Volg in het weekend van 14 en 15 september de rondleiding ARTIS historie, erfgoed en monumenten, in het kader van de Open Monumentendagen . Ontdek dat het monument Wolvenhuis/ Eik en Linden vroeger een herberg was waar je naast een biertje ook een dame op schoot kon krijgen. En dat de Heimans Eik, de oudste eik van Amsterdam, ook tot de monumenten behoort. 

Kom 22 september kijken naar de documentaire over de laatste mannelijke noordelijke witte neushoorn en loop aansluitend mee met de rondleiding over (bijna) uitgestorven diersoorten.

Of bekijk de voorstelling Netwerk Aarde in het ARTIS-Planetarium. Zie  waar onze planeet aarde ligt in het enorme heelal en hoe het een kwetsbaar klein bolletje lijkt. Een bol waarop alle met elkaar verbonden is; van de allerkleinste micro-organismen in onze bodem tot walvissen in de oceaan, en waar we goed voor moeten zorgen om een gezonde planeet voor toekomstige generaties achter te laten. 

Prijzen in september

  ARTIS in september ARTIS & Micropia in september
Normaal
(10+ jaar)      
€ 24,00 € 18,00 € 30,50 € 23,50
Jeugd
(3 t/m 9 jaar)
€ 20,50 € 15,50 € 26,50 € 21,50
0 t/m 2 jaar  gratis gratis gratis gratis

kortingsbon

Categorieën
Mensen in nood Nieuwsbericht Stichting Vluchteling

Zo zetten ontheemden zich in voor duurzame vrede in Somalië

Onze samenwerkingen met lokale organisaties zijn zeer belangrijk. Door deze samenwerkingen krijgen mensen op de vlucht de hulp die zij verdienen. Meestal zijn medewerkers van deze organisaties zelf vluchteling of ontheemde geweest. WASDA is zo een organisatie. Zij zetten zich keihard in voor mensen op de vlucht in Kenia en Somalië. Leer hen kennen in dit interview met directeur Mohamed Bulle Abdille.

WASDA werkt vooral in het zuiden van Somalië. Waarom juist daar?

“Wij zijn actief in de regio Neder-Shabelle en Lower Juba in Somalië (dit zijn 2 van de 18 regio’s van Somalië. Neder-Shabelle ligt in het zuiden van het land en is vernoemd naar de rivier Shabelle die van noordoost tot zuidwest door de gehele regio stroomt. Neder Juba ligt tegen de grens met Kenia aan, red.). Door het gebrek aan een gevestigde overheid hebben milities de macht gegrepen in deze regio’s. Hierdoor is het haast onmogelijk voor lokale organisatie om toegang te krijgen tot de mensen die daar wonen. Terwijl er zoveel mensen levensreddende hulp nodig hebben, vooral door de extreme droogte die daar heerst.”

Daarentegen, door jarenlange ervaring, kent WASDA de regio goed en snappen wij de context waarin mensen leven. Hierdoor kunnen wij, als een van de weinige, de hulp bieden die zo hard nodig is.

Foto: directeur van de organisatie WASDA, Mohamed Bulle Abdille (midden, staand achter de tafel), spreekt tijdens de Internationale Dag van de Vrede in Dhobley in Somalië. 

WAT IS WASDA? 

WASDA is een non-gouvernementele organisatie (ngo) die actief is in Kenia en Somalië. Zij zijn opgericht door bewoners van de Wajir South in Noordoost-Kenia die zagen dat de ontwikkeling van hun regio achterliep op de rest van Kenia. Daar wilden zij wat aan doen. Uit die gedachte zijn de eerste projecten gestart. In 2004 hebben zij hun werk uitgebreid naar Somalië. Eerst met een vredesproject op de grens tussen Kenia en Somalië, daarna met het bieden van levensreddende hulp in de regio’s die getroffen waren door extreme droogte. Na het succes van deze projecten besloten zij om actief te blijven in de regio’s in Somalië. WASDA is vaak de enige organisatie die nog toegang heeft tot de mensen in deze regio’s. In 2019 startte Stichting Vluchteling een samenwerking met WASDA. 

Jullie werken één-op-één met ontheemden. Hoe zorgen jullie ervoor dat zij betrokken zijn bij het proces van hulp bieden?

“Het betrekken van ontheemden is een zeer belangrijk onderdeel van ons werk. Hun advies en ideeën zijn onmisbaar. Alleen zij kunnen aangeven wat zij nodig hebben en hoe zij deze hulp het beste kunnen ontvangen. Zij zorgen ervoor dat de hulp bij de juiste mensen, op de juiste manier, terecht komen.”

Wij betrekken ontheemden daarom bij elk stadium van onze projecten. Zowel bij het opstarten en inrichten van onze projecten, als bij het uitrollen en evalueren van de projecten. Zij weten als geen ander waar ontheemden tegenaan lopen in de kampen, hoe de meest kwetsbare mensen beter beschermd kunnen worden, en waar wij ons werk kunnen verbeteren. Dit helpt niet alleen de efficiëntie van onze projecten, maar geeft hen een podium om actief mee te bouwen aan een veilige en inclusieve omgeving.

Net getrainde ontheemde geeft presentatie aan haar gemeenschap in Mogadishu Somalië

Foto: een getrainde hulpverlener die zelf ook ontheemd is, geeft voorlichting over medische zorg aan haar gemeenschap in een ontheemdenkamp in Mogadishu in Somalië. Fotograaf: Peter Biro 

Wat hoop je met je werk te bereiken?

“Ik ben begonnen met dit werk om het lijden te verlichten van de duizenden mensen die steeds maar weer op de vlucht moeten slaan voor droogte en conflict in Somalië. Steeds meer mensen krijgen het label ‘vluchteling’ of ‘ontheemde’ opgedrongen. Wat ons land het hardst nodig heeft is een regering die belooft zich in te zetten voor onderwijs, gezondheidszorg, water, infrastructuur, bescherming en werkgelegenheid. Maar in de tussentijd blijven wij ons inzetten voor de duizenden mensen die geen keus hebben en alles moeten achterlaten.”

Lees meer nieuws

Categorieën
Gezondheid en Handicaps Maatschappij Nieuwsbericht Stichting De Tijdmachine

De Tijdmachine zoekt reisleiders: in gesprek met ouderen

De Tijdmachine zoekt nieuwsgierige reisleiders die met ouderen een retourtje maken naar de jaren 60!
In de Tijdmachine breng jij ouderen terug naar de geuren, kleuren en sferen van hun jonge jaren. Je maalt koffie in de ouderwetse koffiemolen, bewondert de typemachine en de sixties-minirokjes en maakt een dansje op de muziek van The BeeGees. Ondertussen vertelt de oudere zijn of haar verhaal: hoe zag zijn leven eruit in de jaren 60? Wat maakte het leven zinvol?
Deze verhalen zijn ontroerend en hartverwarmend om te horen. Maar als reisleider ga jij verder dan het verleden; je vraagt de oudere ook wat hij nu zou willen doen. Wat maakt het leven nu nog de moeite waard?
De uitkomsten van dit gesprek verwerk je in de Tijdcapsule. Deze uitkomsten gebruiken we om het (activiteiten)programma en het aanbod in
de ouderenzorg te verbeteren.
Als voorbereidingen op de prachtige gesprekken en voor het invullen van de Tijdcapsule volg je een workshop van Stichting De Tijdmachine.
Jij
– hebt affiniteit met ouderen
– bent nieuwsgierig en hebt humor
– hebt een flinke dosis lef en creativiteit
– volgt een waanzinnige workshop van 2,5 uur
– voert onvergetelijke gesprekken in een inspirerende omgeving
– wilt het leven van een oudere én je eigen leven nog waardevoller maken
– bent minimaal 2 dagdelen beschikbaar (een dagdeel duurt 3 uur)
We reizen dit najaar naar Amsterdam, Zaandam, Schoorl en Deventer. Ga je mee op reis? Meld je dan nu aan via e.tijsma@stichtingdetijdmachine.nl
Reisschema
Amsterdam: 13 september t/m 18 september
Eben Haëzer, Amsterdam Zuidoost
13 september opening met livemuziek
15/16/17/18 september gespreksdagen
Deventer: 21 september t/m 26 september
Ludgerus, Deventer
21 september opening met livemuziek
23/24/25/26 gespreksdagen
Zaandam: 12 oktober t/m 17 oktober
Erasmushuis, Zaandam
12 oktober opening met livemuziek
13/14/15/16/17 oktober gespreksdagen
Schoorl: 2 november t/m 7 november
Hoog Duinen, Schoorl
2 november feestelijke opening met livemuziek
3/4/5/6/7 november gespreksdagen
Amsterdam: 9 november t/m 14 november
OBA Linnaeusstraat, Amsterdam Oost
9 november feestelijke opening met livemuziek
10/11/12/13/14 november gespreksdagen
Amsterdam: 23 november t/m 28 november
De Gooyer, Amsterdam
23 november feestelijke opening met livemuziek
24/25/26/27/28 november gespreksdagen
Amsterdam: 30 november t/m 4 december
Kastanjehof, Amsterdam
30 november feestelijke opening met livemuziek
1/2/3/4 december gespreksdagen
Categorieën
Mensenrechten Nieuwsbericht PAX

Vredeskrant met Mpho Tutu, Jan Gruiters en Abdelilah

30-08-2019

Ter gelegenheid van de Vredesweek brengt PAX de Vredeskrant uit met verhalen over mensen die werken aan vrede. Want verhalen vertellen is onderdeel van het vredeswerk zelf.

Verhalen van mensen zoals de Syrische Adbdelilah die deze zomer terugging om vrijwilligerswerk te doen op het Griekse eiland waar hij ooit zelf aan kwam. En in Nederland vertelt hij als gastdocent van het  project Verhaal van een Vluchteling verhalen aan Nederlandse tieners over zijn leven in Syrië en nu. Veel leerlingen en docenten stellen hun  negatieve beeld over vluchtelingen flink bij.

Voor Mpho Tutu is verhalen vertellen onderdeel van het proces van vergeving en verzoening. Of ze nu in Zuid-Afrika, de Verenigde Staten of Nederland is, ze zet zich in voor mensen met minder kansen. Jan Gruiters gaat in de Vredeskrant in op zijn 38 jaar werk bij de vredesbweging. Meer dan een baan, de vredsbeeweging is zijn bestaan. 

Ook andere bekende en minder bekende Nederlanders komen aan het woord: journalist Sinan Can vertelt de verhalen van mensen uit conflictgebieden, René de Reuver van de Protestantse Kerk in Nederland en Bisschop Gerard de Korte van de Rooms-Katholieke kerk vertellen hun verhaal van vrede. 

De vredeskrant wordt verspreid in de Vredesweek, een week die oproept om elkaar te ontmoeten. Durf elkaar te leren kennen. Verhalen uitwisselen is een uitstekende manier. ‘Wie ben jij?’ zou een mooie openingszin zijn. 

Lees de Vredeskrant online of bestel hem hier.

Bruggen slaan tussen verdeelde gemeenschappen, Nederland

Categorieën
Mensenrechten Nieuwsbericht PAX

Internationale dag tegen nucleair testen

29-08-2019

In de jaren negentig omsingelden tienduizenden mensen de nucleaire testlocatie van SemiPalatinsk in Kazachstan, de belangrijkste testlocatie van de atoomwapens van de Sovjet-Unie. Het waren roerige tijden zo rond het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Op 29 augustus 1991 was het zover. De testlocatie ging definitief dicht: het volk bleek toch macht te hebben. Die 29 augustus ging vervolgens de geschiedenis in als de Internationale dag tegen nucleair testen.

Ook elders in de wereld waren er veel acties tegen kernwapens in de jaren tachtig en negentig. Van het Greenham Commons-kamp in Engeland tot de Russische steppe eisten mensen verandering in het nucleaire beleid – en ze kregen het. In West-Europa resulteerden de protesten tegen de inzet van kruisraketten op het continent tot het INF-verdrag. Het beëindigen van nucleaire tests, het sluiten van Greenham en het verwijderen van 7000 kernwapens uit Europa waren een generatie geleden mooie resultaten. Maar het was niet genoeg, inmiddels is het INF-verdrag afgelopen en het probleem blijft dat er nog steeds regeringen zijn die vertrouwen op kernwapens. Daarin kan alleen het ‘VN-Verdrag inzake het verbod op kernwapens’ verandering brengen.  

Gevaarlijk spel

Het recente ongeval in Rusland met een nucleair aangedreven raket en de nieuwe grondraketten van de Verenigde Staten laten zien dat overheden liever massamoorden plegen dan beleid maken om zich te beheersen. Gevaarlijke ideeën over het afschrikkingseffect van kernwapens of waanideeën hoe je een beperkte kernoorlog kan voeren met nieuwe ‘precisie’-kernwapens of ze in kan zetten tegen orkanen, geven weinig vertrouwen. 

Normsetting

De beste manier om een einde te maken aan de nucleaire wapenwedloop is om kernwapens af te schaffen. Hoe je dat doet? Begin met het opbouwen van een norm tegen hun legitimiteit. Dat is eerder gelukt met chemische en biologische wapens. Die zijn bij wet verboden. En hoewel je landen hebt die die wetten overtreden – denk aan Syrië –  zijn er geen landen die nu zeggen dat hun veiligheid afhankelijk is van chemische of biologische wapens. Waarom zouden we dan met kernwapens niet hetzelfde kunnen?

Kom in actie

Het volk blijkt vaak meer macht te hebben dan ze zelf denkt. Daarom werkt PAX samen met ICAN. Iedereen: jong, oud, activist en beleidsmaker, moet weten dat kernwapens moreel onaanvaardbaar zijn. 
Vandaag ratificeert Kazachstan het ‘VN-Verdrag inzake het verbod op kernwapens’. Daarmee komt de kritische grens om het verdrag algemeen bindend te laten zijn dichterbij. Deze dag, de internationale dag tegen nucleair testen, herinneren we ons de kracht van de massa om een einde te maken aan nucleair testen. Zo was dat 28 jaar geleden in Kazachstan en zo kan de macht van de massa ook de kernwapenwedloop beëindigen. 

Doe mee en ban de bom

Omstreden wapens en wapenhandel

Categorieën
Mensen in nood Nieuwsbericht Stichting Vluchteling

Hoe ontheemden zich inzetten voor duurzame vrede in Somalië

Onze samenwerkingen met lokale organisaties zijn zeer belangrijk. Door deze samenwerkingen krijgen mensen op de vlucht de hulp die zij verdienen. Meestal zijn medewerkers van deze organisaties zelf vluchteling of ontheemde geweest. WASDA is zo een organisatie. Zij zetten zich keihard in voor mensen op de vlucht in Kenia en Somalië. Leer hen kennen in dit interview met directeur Mohamed Bulle Abdille.

WASDA werkt vooral in het zuiden van Somalië. Waarom juist daar?

“Wij zijn actief in de regio Neder-Shabelle en Lower Juba in Somalië (dit zijn 2 van de 18 regio’s van Somalië. Neder-Shabelle ligt in het zuiden van het land en is vernoemd naar de rivier Shabelle die van noordoost tot zuidwest door de gehele regio stroomt. Neder Juba ligt tegen de grens met Kenia aan, red.). Door het gebrek aan een gevestigde overheid hebben milities de macht gegrepen in deze regio’s. Hierdoor is het haast onmogelijk voor lokale organisatie om toegang te krijgen tot de mensen die daar wonen. Terwijl er zoveel mensen levensreddende hulp nodig hebben, vooral door de extreme droogte die daar heerst.”

Daarentegen, door jarenlange ervaring, kent WASDA de regio goed en snappen wij de context waarin mensen leven. Hierdoor kunnen wij, als een van de weinige, de hulp bieden die zo hard nodig is.

Foto: directeur van de organisatie WASDA, Mohamed Bulle Abdille (midden, staand achter de tafel), spreekt tijdens de Internationale Dag van de Vrede in Dhobley in Somalië. 

WAT IS WASDA? 

WASDA is een non-gouvernementele organisatie (ngo) die actief is in Kenia en Somalië. Zij zijn opgericht door bewoners van de Wajir South in Noordoost-Kenia die zagen dat de ontwikkeling van hun regio achterliep op de rest van Kenia. Daar wilden zij wat aan doen. Uit die gedachte zijn de eerste projecten gestart. In 2004 hebben zij hun werk uitgebreid naar Somalië. Eerst met een vredesproject op de grens tussen Kenia en Somalië, daarna met het bieden van levensreddende hulp in de regio’s die getroffen waren door extreme droogte. Na het succes van deze projecten besloten zij om actief te blijven in de regio’s in Somalië. WASDA is vaak de enige organisatie die nog toegang heeft tot de mensen in deze regio’s. In 2019 startte Stichting Vluchteling een samenwerking met WASDA. 

Jullie werken één-op-één met ontheemden. Hoe zorgen jullie ervoor dat zij betrokken zijn bij het proces van hulp bieden?

“Het betrekken van ontheemden is een zeer belangrijk onderdeel van ons werk. Hun advies en ideeën zijn onmisbaar. Alleen zij kunnen aangeven wat zij nodig hebben en hoe zij deze hulp het beste kunnen ontvangen. Zij zorgen ervoor dat de hulp bij de juiste mensen, op de juiste manier, terecht komen.”

Wij betrekken ontheemden daarom bij elk stadium van onze projecten. Zowel bij het opstarten en inrichten van onze projecten, als bij het uitrollen en evalueren van de projecten. Zij weten als geen ander waar ontheemden tegenaan lopen in de kampen, hoe de meest kwetsbare mensen beter beschermd kunnen worden, en waar wij ons werk kunnen verbeteren. Dit helpt niet alleen de efficiëntie van onze projecten, maar geeft hen een podium om actief mee te bouwen aan een veilige en inclusieve omgeving.

Net getrainde ontheemde geeft presentatie aan haar gemeenschap in Mogadishu Somalië

Foto: een getrainde hulpverlener die zelf ook ontheemd is, geeft voorlichting over medische zorg aan haar gemeenschap in een ontheemdenkamp in Mogadishu in Somalië. Fotograaf: Peter Biro 

Wat hoop je met je werk te bereiken?

“Ik ben begonnen met dit werk om het lijden te verlichten van de duizenden mensen die steeds maar weer op de vlucht moeten slaan voor droogte en conflict in Somalië. Steeds meer mensen krijgen het label ‘vluchteling’ of ‘ontheemde’ opgedrongen. Wat ons land het hardst nodig heeft is een regering die belooft zich in te zetten voor onderwijs, gezondheidszorg, water, infrastructuur, bescherming en werkgelegenheid. Maar in de tussentijd blijven wij ons inzetten voor de duizenden mensen die geen keus hebben en alles moeten achterlaten.”

Lees meer nieuws

Categorieën
Eurogroup for Animals Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Nightmare comes true for Romanian sheep exported to Persian Gulf

Photo: © Animals International

Animal protection organisations are calling for infringement proceedings against Romania, which allowed 66,000 sheep to be exported to the Persian Gulf in the middle of summer, despite the EU Commission urging authorities not to allow the vessel to leave.

In a recent letter to Animals International, Romanian authorities claim they required a 20% reduction in stocking density to mitigate heat stress. But the organization’s evidence, presented last week to the EU Commission, reveals that hundreds of sheep died by the time they reached their destinations, with an investigator describing the “piles of dead sheep” that were filmed at the unloading point in the Gulf. They also saw surviving sheep being “beaten” as they disembarked in temperatures of over 40°C. While the initial destination was Kuwait, the vessel made 5 stops in the Gulf, increasing the risks of suffering and death from heat stress. Animals were unloaded in Saudi Arabia, Kuwait, Dubai, Qatar and Oman.

Romania’s daily reports were requested by the Commission after Commissioner Andriukaitis’s call on 10th July to Petre Daea, the Romanian Minister of Agriculture and Rural Development, to stop the cruel shipment was ignored. “These reports cannot be true. The vessel is a shipwreck that will not be allowed in Australia after the end of this year for being unable to have enough ventilation and access to animals. Even a single sheep on an empty deck will suffer severe heat stress once the temperature and humidity rises on the ship. The ship’s ventilation system is not able to reduce the heat and humidity below the ambient temperature, and in fact the temperature and humidity in the sheep pens will regularly be between 2 and 6 degrees higher than outside the ship. Even if stocking density was halved, the remaining sheep would still be subjected to unbearably high temperatures and would suffer heat stress during these months in the Red Sea and the Persian Gulf,” said Gabriel Paun, EU Director of Animals International. 

According to the Romanian authorities, this was just the first shipment. Over one million sheep are planned to be exported this year alone to the Gulf, in addition to a further one million animals to be sent to Jordan and Libya from Romania. Such journeys see heat and humidity combinations reach levels that cause heat stroke, resulting in sheep literally cooking alive in the holds of vessels. 

“It is clear that sheep have suffered terribly throughout this entire journey, and that’s before we even mention the routine abuse and fully conscious slaughter they are subjected to when they arrive at their destinations,” said Gabriel Paun. “These sheep come from the green meadows and high mountains of the Romanian countryside, and the contrast in how they are treated in the live export trade is unimaginable.”

There is one light at the end of the tunnel: a proposed law by the Romanian Parliament aims to follow the positive example of Australia and prohibit the sea transport of livestock during the summer months, which would make it the first EU Member State to have such regulations. But Animals International says that even if the law is rushed through in September, it won’t necessarily mean that no more sheep undergo such journeys in the future, as exporters have their eye on at least three other European countries as sources of animals.

Eurogroup for Animals and Animals International had a meeting with the EU Commission last week, during which they presented some of the distressing footage from the Middle East. Both organisations are calling on the Commission to start infringement proceedings against Romania.

CONTACT
Vienna Leigh
Senior Communications Officer
Tel: +32 (0)2 207 77 15

Please follow and like us:
Categorieën
Mensen in nood Nieuwsbericht Rode Kruis

Pilot met koelbaden tijdens Dam tot Damloop 2019

Sportorganisatie Le Champion gaat op zondag 22 september voor het eerst koelbaden inzetten als behandelmethode tijdens de Dam tot Damloop. Dit jaarlijkse evenement is met 45.000 deelnemers het grootste hardloopevenement van Nederland. Het Rode Kruis verzorgt de eerste hulp en is onderdeel van het medische team. We spreken Rick Hollander, Projectleider Dam tot Dam hulpverlening bij het Rode Kruis, over deze nieuwe vorm van hulpverlening.

Waarom koelbaden?

“Een koelbad is de meest efficiënte manier om zo snel mogelijk de lichaamstemperatuur omlaag te krijgen bij iemand die is getroffen door een hitteberoerte. Aan het eind van de route komt oververhitting het meest voor. Daarom zijn rondom de finish twee hulpposten ingericht met in totaal vier koelbaden. Ook staan er negen ambulances van de hulpdiensten specifiek voor dit evenement klaar om de mensen zo snel mogelijk te kunnen vervoeren naar het ziekenhuis.” De bevindingen van deze pilot zal ook worden meegenomen in de expertgroep.

Waarom worden niet op alle evenementen koelbaden ingezet?

“Sinds twee jaar is er een landelijke expertgroep actief om de aanpak van oververhitting bij hardlopers tijdens hardloopevenementen te verbeteren. Het Rode Kruis maakt deel uit van deze expertgroep. De expertgroep heeft een protocol geschreven voor het gebruik van koelbaden. Voordat de koelbaden regulier ingezet kunnen worden bij (hardloop)evenementen, zal het protocol nog goedgekeurd moeten worden door een landelijke beroepsvereniging van spoedeisende hulp artsen. Als dit protocol is goedgekeurd is het mogelijk dat de medische dienst van het Rode Kruis ook zelf kiest voor de inzet van koelbaden waar nodig. Dit kan altijd alleen onder begeleiding van een arts.”

Wie bepaalt nu of er een koelbad op een evenement komt?

“De vergunningverstrekker kan de beslissing nemen om een koelbad te verplichten. De organisator van het evenement kan ook zelf besluiten dat de inzet van koelbaden gewenst is. Het Rode Kruis kan niet zelfstandig beslissen dat er koelbaden moeten komen, maar kan de organisatoren van evenementen en vergunningsverstrekkers hierin wel adviseren. Le Champion is in dit geval zelf proactief aan de slag gegaan om koelbaden tijdens hun evenement in te gaan zetten. Het is mooi dat wij nu bij deze proef kunnen assisteren en hiermee ook weer nieuwe ervaringen op kunnen doen.”

Wat is de rol van het Rode Kruis bij de koelbaden?

“Het Rode Kruis assisteert het Mobiel Medisch team en de spoedeisendehulpartsen van het Zaans Medisch Centrum die bij deze posten verantwoordelijk zijn voor de inzet van de koelbaden. Het Rode Kruis staat de artsen bij met 8 verpleegkundigen en 8 EHBO’ers. De verpleegkundigen plaatsen infusen, leggen het slachtoffer aan de monitor en kunnen een rectale temperatuurmeting doen. De EHBO’ers helpen de verpleegkundigen met hand-en-spandiensten. Ze zorgen bijvoorbeeld dat het koelbad voldoende ijs heeft en helpen de slachtoffers in en uit het bad.”

Kunnen Rode Kruis-hulpverleners zomaar een koelbad gebruiken?

“De afgelopen jaren hebben we onze vrijwillige hulpverleners extra getraind op oververhitting. Omdat een koelbad een nieuwe vorm van hulpverlening is, geven we de hulpverleners daarover een uitgebreide briefing vooraf en ontvangen alle hulpverleners een stappenplan met daarop hun specifieke taken, zodat ze goed op de hoogte zijn wat er van hen verwacht wordt. Het Rode Kruis heeft in aanloop naar de pilot ook een instructiefilm gemaakt over het gebruik van koelbaden.

Als de koelbaden zijn opgebouwd wordt er ook nog een training gegeven aan het team. Zo zijn de hulpverleners gelijk goed op elkaar ingespeeld en is iedereen op de hoogte van elkaars taken.”

Hoe worden onze hulpverleners getraind op het herkennen van een hitteberoerte?

“Bij een hitteberoerte is het van belang dat er zo snel mogelijk wordt gekoeld. Daarvoor zijn de koelbaden die nu worden ingezet. Het Rode Kruis heeft de hulpverleners hier extra op getraind en gebriefd. Ook is de standaard uitrusting aangepast. Wanneer er geen koelbad in de omgeving is, zorgen de EHBO-hulpverleners dat direct medische hulp wordt ingeroepen. Daarnaast kunnen zij direct starten met koelen met coldpacks in hals, oksels, liezen en knieholtes. Ook hebben ze een oorthermometer op zak om de situatie beter in te kunnen schatten. Op de vaste EHBO-posten wordt gekoeld met sponzen en water. De mobiele teams, dus hulpverleners op de fiets of te voet langs de route, zijn uitgerust met coldpacks en oorthermometers. Wij stimuleren hen om in geval van een hitteberoerte gebruik te maken van omgevingswater om iemand te koelen. Dan kan je denken aan een tuinslang, emmers met water en waterflesjes. Belangrijk is dat men direct start met koelen, maar een koelbad is de beste manier om dit te doen.”

Tijdens de Dam tot Damloop 2016 overleed een jonge deelneemster enkele dagen na de loop aan de gevolgen van een hitteberoerte. De hulpverlening aan de deelneemster en de nazorg naar de familie is niet goed verlopen. Het Rode Kruis heeft hiervoor excuses aangeboden aan de familie. Deze gebeurtenis was voor het Rode Kruis de aanleiding om het actieplan Veilig sporten, veilig deelnemen en veilig feesten te versnellen. Het plan is bedoeld om onze eigen organisatie te verbeteren, maar ook om ervoor te zorgen dat de evenementenhulpverlening in Nederland blijft meegroeien met de ontwikkelingen in de evenementensector.