Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Wereldleiders boeken groot succes voor leeuw, luipaard, walvis en blauwe haai

De biodiversiteit op aarde neemt in hoog tempo af. En nergens geldt dat zo sterk als bij trekkende soorten. Soorten die hiertoe worden gerekend, lopen uiteen van walvissen en haaien tot olifanten, grote katachtigen, vogels en nog veel meer dieren. Ze vertegenwoordigen zo’n 8.000 tot 10.000 van de 1,8 miljoen bekende soorten in de wereld. Wat ze gemeen hebben, is dat ze allemaal met regelmaat trekken, in de meeste gevallen tussen voedselgronden en voortplantingsgebieden; en soms leggen ze daarbij wel duizenden kilometers af. Maar er zijn ook soorten waarbij de afstand tussen die twee gebieden een stuk korter is. Of de reis die ze afleggen nu lang of kort is, deze dieren hebben een aangeboren drang om te trekken. En vaak steken ze daarbij door de mens bepaalde grenzen over – in kustgebieden en in het binnenland.

De meeste trekkende soorten staan onderweg aan uiteenlopende gevaren bloot. En vaak hangen die gevaren samen met menselijke ontwikkeling. Overexploitatie langs trekroutes, zoals niet-duurzame, ongereguleerde jacht en ongebreidelde visserij, legt extra druk op de populaties van trekkende soorten. Bovendien kan ook de klimaatverandering van invloed zijn op migratiecycli. Slechte coördinatie en een gebrek aan samenwerking tussen landen kan ertoe leiden dat de bescherming van een trekkende soort te weinig aandacht krijgt en de bijdrage van die soort aan economieën en gemeenschappen te weinig op waarde wordt geschat.

En dat is waarom het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (CMS), waarover deze week wordt vergaderd, zo belangrijk is. Het CMS is het enige internationale verdrag dat specifiek draait om de bescherming van trekkende soorten, en staat onder toezicht van het VN-milieuprogramma UNEP.  Het is een uniek mechanisme dat landen waardoor trekkende soorten zich verplaatsen, samenbrengt, om een gecoördineerde, grensoverschrijdende aanpak van hun bescherming mogelijk te maken.

Deze week willen 126 bij het CMS aangesloten regeringen, na veel onderhandeling en uitgebreid debat, afspraken maken over de bescherming van een aantal van Afrika’s meest iconische diersoorten: leeuwen, luipaarden, chimpansees en giraffen; evenals een aantal haaiensoorten, waaronder de grootste vis in de zee – de walvishaai, en ‘s werelds meest intensief beviste haai, de blauwe haai.

Maar wat betekenen deze afspraken in de praktijk?

Voor dieren als de walvishaai en de chimpansee, die allebei in Bijlage I van het CMS zullen worden opgenomen, spreken de landen af deze soorten strikt te beschermen tegen doden, bejagen of bevissen, en ook hun leefgebieden te beschermen.

Walvishaaien spelen in veel landen en kustgemeenschappen in de wereld een ontzettend belangrijke rol in het duiktoerisme, maar hun aantal neemt af. Hoewel veel landen al beschermingsmaatregelen voor walvishaaien hebben genomen, zijn nog niet alle plekken in de wereld waar ze veel voorkomen beschermd. Deze opname in de CMS-bijlage zou dus moeten leiden tot betere bescherming in plaatsen als Madagaskar, Mozambique, Peru en Tanzania.

Chimpansees hebben in alle 21 Afrikaanse landen waar ze voorkomen een beschermde status, maar één van de grootste bedreigingen voor hun bestaan is het verlies van leefgebied, doordat menselijke activiteiten steeds verder oprukken in de bossen waar de chimpansees leven. Nu er nog slechts versnipperde stukjes leefgebied over zijn, die in veel gevallen ook nog eens internationale grenzen overschrijden, is het van essentieel belang dat chimpanseelanden de overgebleven populaties en de plek waar ze leven beschermen.

Leeuwen en luipaarden worden opgenomen in Bijlage II van het CMS. Dit betekent dat landen afspreken op internationaal niveau intensiever te gaan samenwerken voor bescherming van deze soorten. Naast de opname van deze soorten onder het verdrag, zal het CMS ook een nieuw Afrikaanse Carnivoren Initiatief lanceren, gericht op beschermingsmaatregelen voor jachtluipaarden en wilden honden, evenals leeuwen en luipaarden.

Het aantal leeuwen in Afrika loopt in hoog tempo terug. Er zijn naar schatting nog slechts 20.000 leeuwen over. En het leefgebied van luipaarden is sterk versnipperd, waardoor het voor deze solitair levende grote katachtigen steeds moeilijker wordt om hun aantal in stand te houden. Voor al deze dieren, die kampen met vergelijkbare bedreigingen als verlies van leefgebied en mens-dierconflicten, zijn de problemen bekend. Wat er nu moet gebeuren, is zorgen voor de benodigde politieke wil, middelen en internationale samenwerking. We hopen dat het Afrikaanse Carnivoren Initiatief nieuwe aandacht en middelen zal opleveren voor de bescherming van Afrika’s iconische roofdieren.

Blauwe haaien zijn eveneens toegevoegd aan Bijlage II van het CMS. De blauwe haai is een van de grootste trekkers van alle haaien. Hij legt enorme afstanden af door internationale wateren, waardoor hij grote risico’s loopt te worden gevangen door vissers, bij bewuste (gerichte) vangst, of als (onbedoelde) bijvangst. Dat maakt de blauwe haai precies het soort dier waarvoor het CMS ooit in het leven werd geroepen. Tot nu toe was er in het hele gebied waar de blauwe haai voorkomt nog geen bescherming. Er zijn geen beheersmaatregelen voor de visserij op blauwe haaien of regelgeving voor de internationale handel, ondanks het feit dat er in de wereldwijde visserij jaarlijks zo’n 20 miljoen blauwe haaien worden gevangen. Aangezien visserij-instanties over de hele wereld er tot nu toe niet in zijn geslaagd om dit probleem aan te pakken, legt deze opname in Bijlage II van het CMS nieuwe druk op de regionale organisaties voor visserijbeheer (RFMO’s) om in actie te komen en de vangst te reguleren.

Het CMS biedt bovendien mogelijkheden voor afzonderlijke, internationale instrumenten en andere overeenkomsten tussen landen waar één trekkende soort of, in meer gevallen, groepen trekkende soorten voorkomen. Eén zo’n instrument is het memorandum van overeenstemming van het CMS over haaien. Dit memorandum werd gesloten tussen 41 landen en de 4 nieuwe landen die zich deze week aansloten – Sri Lanka, Ecuador, Brazilië en Benin. Samen hebben ze afspraken gemaakt over de ontwikkeling van beschermingsmaatregelen die specifiek gericht zijn op haaien en de gevaren waardoor ze bedreigd worden.

De IFAW-afvaardiging bij het CMS heeft, samen met een groot aantal andere ngo’s, hard gewerkt om deze beschermingsmaatregelen voor elkaar te krijgen. Nu is het aan de deelnemende regeringen om hun verantwoordelijkheid te nemen en ze uit te voeren. 

Matt Collis

Categorieën
Maatschappij Nieuwsbericht Sint Laurens Fonds

Bedenk leuke en gezellige acties voor de decembermaand

Voor veel mensen is decembermaand een gezellige feestmaand. Maar dat is niet voor iedereen in Rotterdam het geval. Een op de vier kinderen in Rotterdam leeft in armoede en een op de vier ouderen heeft niemand op om terug te vallen. Om voor deze doelgroepen in december de armoede en eenzaamheid te verzachten daarom een extra oproep om aanvragen voor (kleine) projecten in te dienen.

Bedenk leuke en gezellige acties en/of activiteiten voor onze doelgroep om de maand december toch bijzonder te laten worden. Dit kan van alles zijn, zoals het organiseren van een Sinterklaasfeest, een kerstdiner, een dansavond op kerstmuziek, een kerstknutselmiddag, een kerstontbijt, een oud en nieuw feest voor jong en oud, samen koken en samen eten, het verstrekken van kledingpakketten aan kinderen voor de winter en/of andere leuke ludieke acties. Je kunt van alles bedenken, als het maar in de maand december valt, in Rotterdam is en de armoede onder kinderen en eenzaamheid van ouderen verzacht.

U kunt uw aanvraag tot en met 19 november 2017 indienen. Helaas zijn aanvragen in het kader van deze actie niet meer mogelijk. Wel kunnen aanvragen via onze reguliere aanvraagprocedure worden ingediend. Graag verwijzen we u dan het onderdeel “aanvraag indienen” op onze website.

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

IFAW's tenBoma-project beschreven in The Christian Science Monitor

Dit artikel, geschreven door Story Hinckley, verscheen op 23 oktober 2017 in The Christian Science Monitor. – KB

Dezelfde geospatiale karteringstechnieken en gegevensanalyse die het Amerikaanse leger gebruikt bij terrorismebestrijding, worden nu ook ingezet bij een geavanceerde aanpak van criminele stropersnetwerken.

Faye Cuevas (luitenant-kolonel in het Amerikaanse leger) geeft aan dat de twee decennia waarin ze zich bezighield met de bestrijding van terreurnetwerken, de perfecte voorbereiding is geweest op haar huidige taak: het beschermen van de olifanten in Kenia.

Inlichtingenmissies vormen ‘slechts één stukje van de puzzel’. Zij en andere inlichtingenofficieren leerden bij het in kaart brengen van de veiligheid van een gebied, ook te letten op onconventionele aanwijzingen.

En het was in Afrika, bij een missie tegen het Lord’s Resistance Army, dat ze voor het eerst begon te vertrouwen op de intuïtie van olifanten.

De aanwezigheid van olifanten, zo bleek, was een verrassend betrouwbare indicatie van de veiligheid van een gebied. Op hun trek volgen olifanten een route die in hun geheugen gegrift staat, maar die routes passen ze aan om gebieden te mijden die ze als mogelijk onveilig inschatten. Door de bewegingen van olifantenkuddes te volgen, kon ze de veiligheid van de leden van haar eenheid vergroten.

Ze trad uit actieve dienst om op haar beurt iets terug te doen. Als aanwijzingen van de natuur nuance kunnen aanbrengen in de informatie die het leger verzamelt met geavanceerde inlichtingensystemen, dan kunnen andersom militaire technologie en strategie iets bijdragen aan de bestrijding van stropers.

“Er waren zwaarbevochten, waardevolle lessen uit Irak en Afghanistan die we konden toepassen om een grotere verstorende invloed uit te oefenen op stropersactiviteiten,” aldus Cuevas. “Waar je ook deel vanuit maakt, je hebt een lokaal netwerk nodig waar je contacten mee onderhoudt, en dat werkt ook zo bij stropersnetwerk. Het is een samenspel van actoren.”

Om meer inzicht in die factoren te krijgen, heeft Cuevas de nieuwste technologieën die gewoonlijk met moderne oorlogsvoering worden geassocieerd, geïntroduceerd bij de bestrijding van stropers. Dezelfde geospatiale karteringstechnieken en gegevensanalyse die het Amerikaanse leger gebruikt bij terrorismebestrijding, worden nu ook ingezet bij een geavanceerde aanpak van criminele stropersnetwerken.

En dat lijkt zijn vruchten af te werpen. Tussen mei en september heeft de organisatie van Cuevas, het IFAW, met de hulp van Kenya Wildlife Service (KWS), met antistropersoperaties de arrestatie van 21 verdachten mogelijk gemaakt. Samen hebben de twee organisaties ertoe bijgedragen dat stroperij in de Tsavo National Parks tussen 2015 en 2017 met 43 procent is afgenomen. Op een aantal voormalige hotspots lijkt zelfs helemaal geen sprake meer van stropersactiviteiten.

BEKIJK: MIKE-gegevens (Monitoring the Illegal Killing of Elephants) CITES | Karen Norris/staf

Er zijn meer organisaties die militaire technieken gebruiken om stroperij te bestrijden, maar in veel gevallen ligt daarbij de nadruk op het ontketenen van een volledige oorlog tegen de stropers, compleet met vuurgevechten. Critici van deze aanpak waarschuwen dat ‘groene militarisering’ een wapenwedloop in de hand werkt en arme gemeenschappen marginaliseert. Anderen zeggen dat bij de bestrijding van stroperij de focus zou moeten liggen op het verlagen van de vraag naar ivoor in Azië.

Cuevas zegt dat haar aanpak anders is, omdat er direct wordt samengewerkt met lokale gemeenschappen en meer gebruik wordt gemaakt van gegevens dan van wapens.

“Gegevens en informatie zijn de nieuwe munitie,” aldus Cuevas, in een video van het IFAW, waar ze de rol van senior vicepresident vervult.

Cuevas begon haar werk voor het IFAW twee jaar geleden. Het hoofdkantoor van de organisatie is gevestigd in het Amerikaanse Yarmouth Port, Massachusetts, maar Cuevas woont op dit moment in Nairobi, waar ze leiding geeft aan het tenBomaprogramma van de organisatie in de Tsavo parken.

Het programma ontleent zijn naam voor een deel aan een buurtpolitiefilosofie die nyumba kumi wordt genoemd, ofwel “10 huizen”, die elkaar beschermen en helpen, vergelijkbaar met een buurtwachtsysteem. TenBoma heeft dat idee gekoppeld aan het Swahilibegrip boma, waarmee wordt verwezen naar een open vlakte in de bush die beschutting en veiligheid biedt. De missie van het programma is om informatie-uitwisseling tussen afzonderlijke anti-stropersinitiatieven te bevorderen en een netwerk van veilige plekken voor olifanten te creëren binnen Kenia’s nationale parken en de gebieden daar omheen.

Lees de rest van het artikel hier

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Een kijkje bij Friends of the Koala

Het is zondagochtend acht uur en ik rijd mee in een koala-reddingsbus – een typische voorjaarsdag bij Friends of the Koala (FOK) in Australië. Twee inwoners van Northern Rivers in New South Wales hebben FOK gebeld over koala’s in nood. Dit soort telefoontjes is geen uitzondering; sinds 1 juli heeft het centrum al 77 koala’s gered.

Friends of the Koala, gevestigd in Lismore, New South Wales, neemt al ruim 30 jaar het voortouw bij de redding, rehabilitatie en uitzetting van koala’s. In de twee weken dat ik er als vrijwilliger werkte, mocht ik al deze onderdelen van dichtbij meemaken.

Op mijn eerste zondag bij het team ontdekten we een jonge mannetjeskoala die vastzat in een palmboom. De boom stond midden in een koeienwei en er stonden drie herdershonden omheen. Toen we de honden onder controle hadden, konden we de angstige koala in veiligheid brengen en mee terug nemen naar het opvangcentrum. Daar blijft hij onder observatie en krijgt hij elke dag verse eucalyptusbladeren. Eventuele ziekten of kwalen worden ook behandeld.

Voordat ik naar Australië kwam, wist ik niet hoe ernstig deze iconische diersoort eigenlijk bedreigd wordt. Koala’s raken vaak gewond bij aanrijdingen en aanvallen door honden of zelfs koeien. Ik besef dat alle problemen in feite terug te voeren zijn op één groot gevaar dat de koala’s bedreigt: de vernietiging van hun leefgebied. New South Wales heeft recent zijn wetgeving voor landontginning versoepeld en één gevolg daarvan is dat koala’s nu grotere afstanden moeten overbruggen om voor consumptie geschikte bomen te vinden.

Daarom doet het team van FOK niet alleen praktisch werk om de koala zelf te beschermen, maar voert het ook actief campagne voor een betere bescherming van koala’s en hun leefgebied. Een mooi voorbeeld van dit werk is de tienjarige campagne van FOK voor omlegging van Sectie 10 van de Pacific Highway, om het leefgebied te sparen van 200 koala’s die bekend staan als de Ballina 200.

Alsof het nog niet genoeg is dat koala’s de bomen kwijtraken waarin ze slapen en eten, brengt de inperking van hun leefgebied nog een ander gevaar met zich mee: de verspreiding van ziekten, waaronder chlamydia. Een voorbeeld daarvan is Indy, een koala die op dit moment wordt opgevangen in het centrum. De mannetjeskoala is gedeeltelijk blind. Die blindheid liep hij op door een ernstige vorm van bindvliesontsteking, één van de symptomen van chlamydia. Toch is er nog hoop dat hij, na afronding van zijn behandeling, weer kan worden vrijgelaten. Bij FOK wordt elke koala elke dag door de dierenarts onderzocht en in de gaten gehouden, zodat de dieren perfect gezond zijn als ze weer worden uitgezet. 

Eén van de onvergetelijke hoogtepunten in mijn tijd als vrijwilliger was de vrijlating van Elsie, een moeder met een jong in haar buidel. Jongen blijven gemiddeld zes maanden lang in de buidel van hun moeder. Weesjongen die door FOK worden gered, moeten dus fulltime door ‘mensenmama’s’ worden verzorgd. Ze moeten om de paar uur worden gevoed, niet alleen overdag, maar ook ‘s nachts!

Wat zo bijzonder is aan FOK, is dat het door een fantastisch team van uitsluitend vrijwilligers wordt gerund. Zij lobbyen bij de lokale gemeentebesturen, geven voorlichting en zamelen geld in, waarmee de dagelijkse zorg voor de koala’s kan worden betaald. Ik was onder de indruk van de enorme toewijding en passie van alle vrijwilligers die heel wat vrije tijd en inzet steken in een speciale ‘hotline’ waarop 24 uur per dag, 7 dagen per week noodgevallen kunnen worden gemeld.

Bovendien heb ik bij FOK geleerd dat de bescherming van koala’s nog een hoger doel dient: het behoud van de biodiversiteit van Northern Rivers als geheel. Initiatieven en maatregelen die worden genomen om koala’s te beschermen zijn onder meer bescherming van leefgebied en beheersing van het verkeer, en dat zijn dingen die vaak ook andere soorten ten goede komen. Het voortbestaan van de koala wordt serieus bedreigd. Een uitspraak van Susannah Keogh, coördinator van FOK’s opvangcentrum, heeft grote indruk op me gemaakt: “Als Australië er al niet in slaagt om zijn koala’s te beschermen, hoe kunnen we dan andere soorten beschermen?”

–LB

Categorieën
IFAW Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Trekkende diersoorten: hun toekomst is onze toekomst

Het onderstaande artikel werd door Azzedine Downes, president-directeur van het IFAW, geschreven voor opname in de publicatie rond de aankomende CoP12 van het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (CMS), en wordt hier met toestemming gedeeld.

“Wij zijn de eerste generatie die armoede de wereld uit kan helpen; en wellicht de laatste die de wereld kan redden.”

Deze inspirerende en tegelijk ontnuchterende zin staat te lezen in de oproep tot actie bij de Duurzame Ontwikkelingsagenda 2030, het document waarin de 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelen staan beschreven waarmee door alle leden van de Verenigde Naties is ingestemd.

Het tweede deel van de zin – het ontnuchterende deel – beschrijft heel treffend de uitdaging waar wij als generatie voor staan om onze planeet en al die dieren waarmee we haar delen, te beschermen. Het thema van de 12e Conferentie der Partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten (CMS) is Hun toekomst is onze toekomst – Duurzame ontwikkeling voor dieren en mensen. Het roept ons allemaal op om ons, in het kader van de Duurzame Ontwikkelingsdoelen, in te zetten voor bescherming van trekkende diersoorten.

Woorden als ‘hun toekomst is onze toekomst’ mogen klinken als een gladde slogan, er schuilt meer waarheid in dan ooit. Wij hebben hun toekomst in handen. En zij die van ons. Het natuurlijke planten- en dierenleven op aarde, de bijbehorende ecosystemen en alles wat ze ons bieden, zijn zo essentieel voor het bereiken van echt duurzame ontwikkeling, dat we deze op geen enkele wijze kunnen realiseren zonder de natuur te beschermen.

In gebieden waar dieren het zwaar hebben of populaties teruglopen, hebben ook de mensen vaak moeite om het hoofd boven water te houden. Diegenen die zich bezighouden met natuurbescherming, moeten daarom ook oog hebben voor de behoeften van gemeenschappen die tussen en in de nabijheid van wilde dieren leven. Het is belangrijk dat ze met deze gemeenschappen samenwerken om die dieren te beschermen.

Dieren hebben geen boodschap aan politieke en door mensen gecreëerde grenzen. En nergens geldt dat sterker dan bij trekkende diersoorten. Hoe kunnen we dieren beschermen in een imperfecte menselijke wereld, die is versnipperd en opgedeeld in kunstmatig afgescheiden segmenten, die voor deze soorten geen enkele betekenis hebben?

Bij al het werk dat het IFAW doet, realiseren we ons dat mensen het probleem vormen, maar tegelijkertijd ook de oplossing zijn. Natuurbeschermers praten vaak over een goed beheer van dierenpopulaties, maar daarbij vergeten ze rekening te houden met het wilde, vaak onvoorspelbare karakter van deze dieren. De enige factor waarvan we mogen hopen er ooit controle over te kunnen uitoefenen, is het menselijke gedrag. Door ons daar op te richten, kunnen we dieren redden en tegelijk mensen helpen.

Een familie olifanten trekt door Amboseli National Park in Kenia.Of we nu samenwerken met gemeenschappen om cruciale, grensoverschrijdende olifantencorridors veilig te stellen, of walvissen en haaien beschermen tijdens hun trek door oceanen, de uitdaging blijft gelijk: hoe kunnen wij mensen vreedzaam samenleven met de dieren die onze planeet met ons delen? Hoe kunnen we gemeenschappen alternatieve bronnen van inkomsten bieden, met respect voor deze wilde dieren die zij aan zij met ons leven. Hoe kunnen we de schadelijke invloed van ons dagelijks leven op deze soorten en hun leefgebieden beperken?

Om een veilige leefomgeving te creëren voor wilde dieren en tegelijk de veiligheid van de mensen in hun nabijheid te waarborgen, zijn meer middelen nodig dan een land alleen kan opbrengen. Zoiets vereist grootschalige samenwerking tussen internationale organisaties, nationale regeringen en lokale gemeenschappen.

Maar bovenal is het een kwestie van collectieve bereidheid. Eerst moet bij landen de bereidheid bestaan om, als mensen, de planeet met grote en kleine dieren te delen. 

Anders dan veel andere biodiversiteitsverdragen, draait het CMS echt om de dieren. Het verdrag gaat niet in op zaken zoals de manier waarop we dieren ‘gebruiken’, maar legt de nadruk op hoe we moeten samenwerken om ze te beschermen. Als zodanig is het één van de belangrijkste plaatsen waar we als internationale gemeenschap uitdrukking kunnen geven aan die bereidheid en die wil om een betere wereld voor mens en dier te creëren.

De natuur is onderdeel van ons gezamenlijke werelderfgoed. We ontlenen becijferbare voordelen aan de manieren waarop dieren gezonde ecosystemen in stand houden en het toerisme ondersteunen. Andere voordelen die moeilijker in cijfers kunnen worden uitgedrukt, maar minstens even belangrijk zijn, liggen op het maatschappelijke vlak, in de manier waarop dieren bijdragen aan onze levensvreugde. Dieren – en trekkende dieren in het bijzonder – zijn zo belangrijk voor zo veel culturen in de wereld, dat het verlies ervan een grote verarming van onze culturen zou betekenen. Een wereld zonder wilde dieren en natuur zou voor ons allemaal een armere wereld zijn.

–AD

De Conferentie der Partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van trekkende wilde diersoorten wordt van 23 tot 28 oktober 2017 gehouden in Manilla, in de Filipijnen. Nadere berichtgeving volgt.

Categorieën
Kinderen en kansen Kinderpostzegels Nieuwsbericht

Dieren knuffelen helpt bij herstel kinderen in de opvang

Kinderpostzegels start vanaf 10 oktober met een congres het project Huisje Boompje Beestje om kinderen in de opvang meer in contact te brengen met natuur en dieren.

Uit onderzoek blijkt dat dit helpt bij het verwerken van traumatische gebeurtenissen. Veel kinderen in de maatschappelijke en vrouwenopvang missen de mogelijkheden om van de natuur te genieten. Terwijl ze dat juist zo nodig hebben. Het project Huisje Boompje Beestje van Kinderpostzeges probeert hier een verschil in te maken.

Jaarlijks belanden er circa 7.000 kinderen met hun moeder of ouders in de vrouwen- of maatschappelijke opvang. Zij zijn extra kwetsbaar na een traumatische periode in hun leven waarin zij slachtoffer of getuige zijn van huiselijk geweld, van misbruik en/of verwaarlozing. 40% van deze kinderen is depressief en 30% kampt met posttraumatische stress. Kinderpostzegels zet natuur & dieren in om het zelfvertrouwen van de kinderen te herstellen en leert hen omgaan met en het verwerken van stressvolle situaties. De kans op blijvende trauma’s, ontwikkelingsstoornissen of depressies neemt af, de band met ouders versterkt en we dragen bij aan het doorbreken van de geweldsspiraal binnen deze gezinnen in de toekomst.

Dankzij de deelnemers van de Postcode Loterij en hun bijdrage van bijna 2 miljoen, en in samenwerking met Federatie Opvang en IVN, zorgt Huisje Boompje Beestje ervoor dat opvanginstellingen speel- of moestuinen kunnen aanleggen en ruimtes voor dieren kunnen opzetten. Het doel is om zo een groenere en veiligere omgeving voor kinderen te creëren waar ze samen met hun ouders kunnen werken aan een nieuwe toekomst. Tijdens dit project doen de VU en de Hogeschool Leiden lectoraat Natuur en Ontwikkeling Kind, onderzoek naar het effect van de inzet van natuur en dieren op traumaverwerking bij kinderen in de opvang en formuleren aanbevelingen zodat deze aanpak kan worden opgenomen in landelijk en lokaal beleid.

Categorieën
Eurogroup for Animals Natuur, Milieu en Dieren Nieuwsbericht

Launch event: Model provisions on animal welfare in EU FTAS

Click to read the paper
“Model animal welfare provisions for EU trade agreements”

 

Programme

The aim of this roundtable debate is to open a constructive dialogue regarding the incorporation of animal welfare into future EU trade deals as well as the optimal implementation of existing trade agreements. Trade negotiations represent a unique opportunity for the EU to positively influence the welfare of animals abroad. However free trade also opens up the European market to animal products that do not meet European standards. This can put pressure on European standards to be lowered in order for European producers to remain competitive.

Introductory speeches will be given by co-host Tiziana Beghin, MEP (EFDD/IT) and by Karoline Grasswander-Hainz, MEP (S&D, AT). Trade Commissioner Cecilia Malmström will then introduce her views on what is achievable in European trade policy, and Eurogroup for Animals will launch a set of model animal welfare provisions for discussion.

Selected “bright sparks” and attendees will exchange their views constructively. The audience will include MEPs, Council experts on trade, members of the academic and scientific communities, and civil society.

This roundtable debate will be co-hosted by Sirpa Pietikaïnen MEP,  President of the European Parliament Intergroup on the Welfare & Conservation of Animals, and by Tiziana Beghin MEP, EFDD INTA member, with the support of the Pan-European animal advocacy organisation Eurogroup for Animals.

Agenda

• Welcome and Introductory Speeches by co-host Tiziana Beghin MEP and Karoline Grasswander-Hainz MEP

Cecilia Malmström (EU Commissioner for Trade) – How far can we go?

Stephanie Ghislain (Trade & Animal Welfare Project Leader, Eurogroup for Animals) – Launch of Eurogroup’s Model Animal Welfare Provisions

• Exchange of views with the room, with the participation of bright sparks: François Riegert (Minister Counsellor for Economic Affairs, French Permanent Representation to the European Union), Johan Krabb (Agricultural Councellor, Swedish Permanent Representation to the European union) & Jo Swabe (Senior Director of Public Affairs, Humane Society International/Europe)

• Reaction from Cecilia Malmström (EU Commissioner for Trade)

• Closing remarks by Sirpa Pietikäinen MEP (President, Intergroup for the Welfare and Conservation of Animals) & Tiziana Beghin MEP

 

Your registration will be confirmed by email 

 

The post Launch event: Model provisions on animal welfare in EU FTAS appeared first on Eurogroup for Animals.